LI.ra ſua. Vnde vita eterna que in fine a deomeritis p̄cedentibus reddit̉. quia ⁊ eademerita quibus reddit̉ nō a nobis ſunt. ſedin nobis facta ſunt per gratiam. recte ⁊ ip̄avita gratia nuncupat̉. quia gratis datur.Nec id̓o gratis. quia non meritis dat̉. ſedquia data ſūt ꝑ gratiam ⁊ ip̄a merita ⁊ quibus datur.Epilogus vt alia addat.Ex premiſſis iaꝫ innoteſcere nobis aliquatenꝰ poteſt. qualitergratia p̄ueniens meret̉ augeri. ⁊ alia. ⁊ qͥdipſa ſit. an ꝟtus an aliud. ⁊ ſi virtus. an ſitactus vel non. Oſtenſum enim eſt ſupra exꝑte quorūdaꝫ ꝙ ipſa eſt ꝟtus. quia virtusnō eſt actus. ſed eius cauſa. nō tamē ſine libero arbitrio. Vnde quod ſupra Augꝰ dixit bonum vſum liberi arbitrij eſſe ꝟtutemita accipi poteſt. id eſt. actum ꝟtutis. Alioqͥn ſibi contradicere videret̉. qui etiaꝫ opvirtutis ſupra dixit eſſe bonū vſum eorumquibus nō bene vti poſſumus. in quibꝰ poſuit liberuꝫ arbitriū. Si vero bonus vſusliberi arbitrij opus ꝟtutis eſt. iā ꝟtus nōeſt. Cum ergo bonum vſum eius virtutemeſſe dixit. nomine virtutis. ipſius vſum ſignificauit.Ꝙ idē vſus ē virtutis ⁊ liberi arbitrij. ſed virtutis pͥncipaliterIdeꝫ nempe vſusꝘ gratia ībonus ex virtute eſt ⁊ ex libero arbitrio. fueniens que ex virtute principaliter Et bonus ille vſusꝟtus ītelligī magnis bonis annumerādus ē. Illa aūttur non eſt li. gratia p̄ueniens que ⁊ virtus eſt non vſusar. vſus. ſꝫ exea bonꝰ vſus liberi arbitrij eſt: ſꝫ ex ea potiꝰ ē bonꝰ vſusli. ar. ⁊ om̄ia liberi arbitrij. que nobīs eſt a deo. nō a nobona merita. bis. Uſus vero bonꝰ arbitrij ⁊ ex deo eſt ⁊ex nobis. ⁊ ideo bonū meritū eſt. Ibi enimſolus deus oꝑat̉. hic deus ⁊ hō. Hoc meritum ex illa puriſſima gratia ꝓuenit. quodapoſtolus notauit dicens. Gratia dei ſumAugꝰ de gr̄a id quod ſum. ⁊ gratia eius in me vacua nō⁊ libe. ar.fuit. Suꝑ quem locuꝫ Auguſtinus ita aitRecte gratiaꝫ nominat. pͥmū em̄ ſolā gr̄aꝫdat deus. ⁊ nō niſi gratiaꝫ. cum non precedunt niſi mala merita. ſed poſt ꝑ gratiam īcipiunt merita bona. Et vt oſtēderet etiaꝫliberū arbitrium. addit. ⁊ gratia eius ī mevacua nō fuit. Et ne ip̄a voluntas ſi ne gratia dei putet̉ aliqͥd boni poſſe. ſubdit. NonIIautem ego ſolus ſcꝫ ſine gratia. ſed gr̄a demecum. id eſt. cum libero arbitrio. Plancuꝫ data fuerit gratia incipiunt eſſe noſtramerita bona. ꝑ illaꝫ tn̄. quia ſi illa defueritcadit homo.Aliorū ſententia hic oſtendit̉ qͥ dicunt virtutes eſſe bonos vſus liberi arbitrij .i. actus mentis. kAiij vo dicunt virtutes eſſe bonos vſus naturaliū potētiarūnō tn̄ om̄es. ſed tm̄ modo interiores qui inmente ſunt. Exteriores vero qui ꝑ corpusgerunt̉ nō virtutes eſſe dicunt. ſꝫ oꝑa ꝟtu­ Qualiter p̄dtum. Et ideo ꝙ Augꝰ dicit opus virtu. cta ꝟba Autis eſſe bonum vſum naturalium potentia ᵐⁿ. huic ſurum. d̓ vſu exteriori accipiunt. Ꝙ vero dic̄ᵈᵘᵉbonum vſum liberi arbitrij ꝟtutem eſſe. etin magnis numerari bonis. de vſu interiori intelligunt. Et virtutes nihil aliud eſſe.qͣꝫ bonos affectus vel motus mentis aſſerunt quos deus in hominē facit nō homoquia lꝫ illi motus ſint liberi arbitrij. nō tamen eſſe queunt niſi deus ip̄m liberet ⁊ adiuuet gratia ſua operante ⁊ cooꝑante. quādei gratuitam voluntateꝫ accipiunt. quiadeꝰ eſt qui ⁊ operatur in nobis velle ⁊ operari bonum.Quibus autoritatibꝰ muniunt ꝙvirtutes ſint motꝰ mētis.Ꝙ auteꝫ virtutesſint motꝰ mētis: teſtimonijs ſanctoꝝ aſtruunt. Dicit autem Augꝰ ſuꝑ Ioh̓eꝫ. Quideſt fides? Credere quod non vides. Credere aūt motus mentis eſt. Idem in lib̓. iij. d̓doctrina chriſtiana. Charitatem aūt vocomotum animi. Si ꝟocharitas ⁊ fides motus animi ſūt. virtutes ergo motus animiſunt. Quibus ⁊ alij reſpondētes premiſſa Quō alij hireſpondeāt p̄verba Auguſtini ita intelligenda fore inqͥdicta det̓miunt. Fides eſt credere quod nō vides. id ē nantes.fides ē virtus qua creditur quod nō videtur. Item. Charitas eſt motus animi. id ēgratiā qua mouet̉ animus ad diligendumEt ꝙ hͨ ⁊ his ſimilia accipiēda ſint. ex his Determinaticonicitur que alibi Augꝰ ait. Nam in pͥmo enem ꝯfirmatautoritatibꝰ.libro queſtionū euangelij inquit Eſt fidesqua creduntur ea que nō vidēt̉. que ꝓpriedicitur fides. Item in. xiij. li. d̓ trinita. Aliud ſunt ea que creduntur. aliud eſt fides qͣcreduntur. Ex quibus verbis ſic argumē