III.vna. ſic ⁊ de his dici poſſit. duo ī mēte vnaEcce ex his ꝟbis aꝑte intelligi pōt qͣlit̓ inaīma homīs exiſtat imago illius coniugij.⁊ qualit̓ in ſingul̓ noſtrum ſpūaliter ſint illa tria .ſ. vir. mulier. ẜpens.Qualiter ꝑ illa tria in nobis cōſūmetur temptatio.Nūc ſupereſt oſtēdere quō ꝑ hec tria in nobis conſummet̉peccatū. Ubi agnoſci poterit ſi diligent̓ intendat̉ quid ſit in aīma mortale vel veniale peccatū. Vt enim ibi ẜpens ſuaſit mulieri. ⁊ mulier viro. Ita ⁊ in nob̓ ſenſual̓ motus cum illecebrā peccati conceperit. quaſi ẜpens ſuggerit mulieri .ſ. inferiori ꝑti rationis .i. rationi ſcientie. q̄ ſi conſenſerit illecebre: mulier edit cibum vetitum. Poſt deeodem dat viro cum ſuꝑiori ꝑti ratiōis. ideſt rationi ſapientie eandē illecebraꝫ ſuggerit quaſi conſentit. tunc vir etiam cū femīaQn̄ pctm̄ ſit cibum vetitū guſtat. Si gͦ in motu ſenſualiQn̄ mr̄ier ſofantū peccati illecebra teneat̉: veniale ac leveniale.la manducat uiſſimū eſt peccatū. Si ꝟo inferior parscibū vetitum rationis conſenſerit: ita vt ſola cogitatiōisdelectatione ſine voluntate ꝑficiendi teneatur. mulier ſola manducauit nō vir. cuiꝰ autoritate cohibetur voluntas. ne ad opꝰ vſqꝫ ꝑueniat. Si ꝟo aſſit plena voluntas ꝑficiendi vt ſi aſſit facultas ad effectum ꝑducatur: vir qͦꝫ manducat. qꝛ ſuꝑior ꝑs rationis illecebre conſenſit. ⁊ tunc eſt damnabiAn ē morta. le ⁊ graue peccatum. Quando aūt mulierle pctm̄ in gu ſine viro guſtat aliqn̄ eſt mortale. aliquanſtu ml̓ieris dido veniale peccatū. Vt em̄ dictum eſt tūcſcerne aliquādo mortale: Mulier ſine viro guſtat cum ita delectatiōealiqn̄ veniale cogitatiōis peccatū tenet̉. vt faciendū nōdecernat̉. vt cum qͥdam terminus ⁊ mēſura peccato adhibet̉ a viro. vt nō liceat mulieri effrenata libertate in peccatū ꝓgredi.Repetit quāSi ergo peccatū non diu teneat̉ delectado ml̓ier ſinviro guſtatº. tione cogitationis. ſed ſtatim vt mulieremvbi on̄dit qn̄ tetigit viri autoritate repellat̉: veniale eſt.veniale et qn̄ Si ꝟo diu in delectatiōe cogitatōis teneamortale eſttur ⁊ ſi voluntas ꝑficiendi deſit. mortale ē⁊ ꝓ eo damnabit̉ ſil̓ vir ⁊ mulier .i. totꝰ hōqꝛ ⁊ tunc vir non ſicut debuit mulierem cohibuit. vnde pōt dici conſenſiſſe.Repetitio ſummam perſtringēs.Itaqꝫ vt breuiterIIſummam ꝑſtringam qn̄ peccatum ita ī anima ꝯcipit̉ vt illud facere diſponat. vel etiāꝑficiat. aliud frequenter. aliud ſel̓. vel etiaꝫquando delectatione cogitatōis diu teneatur: mortale eſt. Cum ꝟo in ſenſuali motutantum eſt vt p̄diximus: tunc leuiſſimū eſtquia ratio tunc non delectat̉ Ideo aūt ſupra dixi aliud frequenter. aliud ſemel. qꝛ q̄dam ſunt que ſi tantū ſemel fiant. vel faciēda diſponant̉. damnant. quedam ꝟo nonniſi ſepius fiant vel facienda decernantur. Aucte ancu.vt de ocioſo verbo ⁊ hmōi. Hec Augꝰ. in ita eēxij. li. de trinitate tradit ita. Sicut in illo cōiugio pͥmorum hominū ẜpens manducandum ꝑſuaſit. Mulier autem non manducauit ſola: ſed viro ſuo dedit ⁊ ſimul māducauerunt. ita ⁊ in quodam ſecreto cōiugioquod in homine geritur ⁊ dinoſcit̉ cum ratione ſciētie que in rebus temporalibꝰ agēdis ratiocinandi viuacitate verſatur: animalis ſenſus ingerit quandam illecebram. Qn̄ ml̓ier cītunc vel ut ſerpens alloquit̉ feminā. Huic viro inautem illecebre conſentire de ligno vetito cae.eſt edere. Sed iſte conſenſus ſi ſola cogitationis delectatione contentus eſt. ſuperiori ꝟo autoritate ita retinent̉ membra vt nōexhibeāt̉ arma iniquitatis peccato: ſic habendum eſtimo. velut lignum vetituꝫ mulier ſola comederit. Si aūt in conſenſu illoita decernitur quodqꝫ peccatū. vt ſi ſit poteſtas etiam oꝑe impleatur. intelligēda eſtmulier dediſſe viro ſuo ſimul edendum illicitum cibum. Neqꝫ enim poteſt peccatumnon ſolum cogitandum ſuauiter verū. etiāperpetrandum efficaciter mēte decerni: niſi ⁊ illa mentis intentio penes quā ſummapoteſtas eſt membra in opus mouendi: vl̓ab opere cohibendi male actioni cedat.Utrū ſit morNec ſane cum ſola cogitatione mens obletale qd̓ in ſoctatur illicitis non quidem decernens eſſe lafacienda: tenens tamen ⁊ volēs libent̓ que teneſtatim vt attigerunt animuꝫ reſpui debue­ tlolrunt: negandū eſt eſſe pctm̄: ſed longe minꝰqͣꝫ ſi ⁊ oꝑe ſtatuatur implendū. Et ideo detalibus qͦꝫ cogitationibus venia petenda ēpectuſqꝫ ꝑcutiendum ⁊ dicendū. Dimittenobis debita noſtra Neqꝫ enim ſicut ī illisduobus pͥmis hominibus perſonam ſuamquiſqꝫ portabat. Et ideo ſi ſola mulier cibūediſſet illicitum. ſola vtiqꝫ mortis ſupplicioplecteretur. ita dici poteſt in homine vno.ſi delectationibus illicitis a quibus continuo ſe deberet auertere: cogitatio libenter ſola paſcatur: nec facienda decernantur mala. ſed tamen ſuauiter in recordatio