LI.Ambigua auguſtini verba ponit.vbi tamen videt̉ innuere ꝙ filij etparuuli poſſent membrorū vti officijs.Et ſuper hoc Augambigue loquit̉. Mouet nos inqͥt ſi pͥmihomines nō peccaſſent. vtrum tales filioseſſent habituri qui nec ligua. nec manibusnec pedibus vterent̉. Nam ꝓpter vteri neceſſitateꝫ forte neceſſe erat paruulos naſci.Sed qͣꝫuis exigua ꝑs corꝑis ſit coſta. nonꝓpter hͦ ꝑuulam viro coniugem fecit. Un̄⁊ eius filios poterat om̄ipotētia creatorismox natos grādes facere. Sꝫ vt hoc omittā. poterat certe eis p̄ſtare quod multꝭ animalibꝰ p̄ſtitit. quoꝝ pulli qͣꝫuis ſint ꝑuulitamē mox vt naſcunt̉ currunt ⁊ matrem ſequunt̉ Ecōtra homini nato nec ad inceſſipedes idoneī ſunt. nec manus ſaltē ad ſcapendum abiles. ⁊ iuxta ſe māmis poſitꝭ naſcentes magis poſſunt eſuriētes flere qͣꝫ ſugere. ꝓprieqꝫ infirmitati mentis congruithec infirmitas carnis. His ꝟbis videt̉ inſinuari ꝙ filij etiam paruuli officijs mēbrorum valerent vti.Quibuſdam non abſurde placuitꝙ filij parui naſcerentur. ⁊ per acceſſum tēporis in ſtatura ⁊ in alijsſicut nūc ꝓficerent qd̓ nō eēt vitioimputandū.ed cuꝫ Augꝰ ſubaſſertione d̓ his nihil tradat. nō irrōnabiliter quibuſdam placuit primoꝝ parentumfilios naſcituros ꝑuos. ac deinde ꝑ int̓ualla temporū eadē lege qua ⁊ nunc natiuitatem humanā ordinatā cernimꝰ: ſtature incrementū ⁊ mēbroruꝫ vſum recepturos vtin illis expectaret̉ etas ad ambulanduꝫ etloquēdū ſicut modo in nobis. quod vtiqnon eſſet vitio imputandū. ſed conditioninature. ſicut a cibo abſtinere penitus nonvalebant nec tamen illud erat ex vitio. ſedex natura conditionis.Oppoſitio quorundam volentiūprobare eos poſſe viuere ſine alimonia.Ad hoc autē oppoLLnit̉ ita. Si nō peccarēt nō morerent̉. ſꝫ nonpeccarēt ſi non comederent. Poterāt igit̉ſine alimonia viuere. Ceteꝝ ſicut ſupra diximus nō ſolū peccarent ſi de ligno vetitoederent. ſed etiā ſi cōceſſis nō vterēt̉. qꝛ ſic̄erat eis p̄ceptum nō illo ligno vti. ita alijsveſci. Preterea ꝯtra naturalem rōnē facerent qua intelligebant de illis eſſe edenduꝫqd̓ naturaliter appetebāt. Iteꝫ opponit̉. Alia oppoſi.Cū fames ſit pena peccati. ſi n̄ peccarēt: fa llo cir ca idemmē nō ſentirent. ſꝫ ſine fame ſuꝑfluū videretur comedere Un̄ putāt qͥdā eos cibos nōindiguiſſe an̄ pctm̄. quia nō poterāt eſurire ſi nō peccaſſent. Ad quod dici pōt. ꝙ fames vere defectus eſt ⁊ pena peccati. Eſtem̄ immoderatꝰ appetitꝰ edendi. cui nō ſubiacuiſſet hō ſi n̄ peccaſſet. ſꝫ ꝓculdubio peccaret niſi hunc defectū cibo p̄ueniret. Habebat em̄ naturalē appetituꝫ ⁊ moderatumcui ita ſatiſfaciendū erat ne defectuꝫ famisſentiret. Sicut gͦ non ex vitio ſed ex naturecōditione erat ꝙ an̄ pctm̄ hō cibis indigebat. ita nō ex vitio eſſet. ſed de natura: ſi hominis conditio in pͥncipio ſuo .i. in pͥmo parente a ꝑfecto inchoata in ſubſequēti ꝓpagatione a modico ad maiora ꝓficeret. vt .ſ.ꝑ interualla tꝑis ſtature corporee incremēta. vſumqꝫ membroꝝ ſuſciꝑet.Utrū ſicut ſtatura corporis ita etiam ſenſu mētis ꝑuuli naſcerēt̉. etꝑ acceſſum tꝑis ꝓficerent in ſenſu⁊ noticia veritatis .ſ. an mox natiti in his eēt ꝑfecti.Et cum de corporehumano nō ſit abſurdum vel incōuenienshoc exiſtimare. q̄ri ſolet. vtrū de ſenſu anīe⁊ cognitiōe veritatis eodē modo ſentiēdūſit. vt ſcꝫ hi qͥ ſine pctō naſcerent̉: ſenſu ⁊ intelligētia mētis ⁊ imꝑfecti exiſterēt. ⁊ ꝑ acceſſū tꝑis ī his ꝓficeret vſqꝫ ad ꝑfectioneꝫan mox conditi ꝑfectionē ſenſus ⁊ cognitionis ꝑciperēt. Illi qͥ ſentiūt ꝑuulos na­ Reſpōſio.tos in ſtatura corꝑis ⁊ vſu mēbrorum ꝑ acceſſum tꝑis ꝓfecturos. nō diffitent̉ eoſdeꝫin exordio natiuitatis ſenſu imꝑfectos exiſtere ⁊ ꝑ interuallum tꝑis in ſenſu ⁊ cognitione ꝓficere vſqꝫ ad ꝑfectū.Cōtra illorum ſententiā opponūtquidam.Ad quod quidam