DI.opponūt dicētes. Si mox nati nō haberētꝑfectionē ſenſus ⁊ intelligētie: ignorātia īeis eēt. ignorātia aūt peccati ē pena. Sꝫ qͥhoc dicūt nō ſatis diligēter ꝯſiderāt. quianō oīs qͥ aliqͥd neſcit vel minꝰ perfecte aliqͥd ſcit. ſtatim ignorātiam hr̄e ſiue in ignorantia eē dicendus ē. qꝛ ignorantia non d̓rniſi cū id qd̓ ſciri ⁊ nō ignorari debet neſciQuō ignorā. tur. Taliſqꝫ ignorantia pena peccati eſt cūtia d̓r eē īali. mens vitio obſcurat̉. ne cognoſcere valeatea q̄ ſcire deberet.De hoīs trāſlatione in meliorē ſtatu ⁊ de duobus bonis altero h̓ dato altero ꝓmiſſo.Talis erat homīsinſtitutio ante peccatum ẜm corporis conditionem. De hoc autem ſtatu tranſferrendus erat cū vniuerſa poſteritate ſua ad meliorē dignioremqꝫ ſtatuꝫ. vbi celeſti et eterno bono in celis ſibi parato frueretur. Sic̄em̄ ex duplici natura compactus ē homoita illi duo bona conditor a principio p̄parauit. vnum temporale. alterū eternū. vnūviſibile: alterū inuiſibile. vnū carni: alteꝝſpiritui. Et qꝛ pͥmum eſt quod eſt animaledeinde quod eſt ſpirituale. temporale ac viſibile bonum prius dedit. Inuiſibile autēꝘ rōnem naͣ ⁊ eternū promiſit. ⁊ meritis querenduꝫ ꝓturaleꝫ ⁊ p̄cepoſuit. Ad illius autem cuſtodiā quodptū dedit deꝰhoī ad ſeruā dederat. ⁊ ad illud promerendum quod ꝓdū bonuꝫ qd̓ miſerat. naturali rationi in creatiōe animeacceꝑat ⁊hominis indite qua poterat inter bonuꝫ ⁊merenduꝫiſſū erat. MNlum diſcernere preceptum addidit obedientie. per cuiꝰ obſeruantiam datum nonperderet ⁊ ꝓmiſſum obtineret. vt per meritum veniret ad premiū.Iſta ē diſtinctio. xx. huiꝰ ſecundilibri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de conſeruationehumane nature per nutrimenti ſumptionē. agit d̓ cōſeruatione eiuſdem ꝑ naturalem generationem. Ettria facit. Primo enī inquirit an homines in ſtatu innocentie ante peccatum genuiſſent. Secūdo qualesproles ꝓcreaſſent. Tertio qualiter ad ſtatum meliorem ꝑtranſiſſent. Primuꝫ vſqꝫ ibi. Si vero queriturSecundum vſqꝫ ibi. Talis erat hominis inſtitutio.Tertium vſqꝫ ad finem diſtinctionis. Et tm̄ in generali. In ſpeciali ſententia mgr̄i ſtat in tribꝰ ꝓpoſitionibus quarū prima eſt hec. Si primi parētes nonpeccaſſent generatiōis officio ſine pruritu ⁊ libidinein paradiſo expleto ſine morte cū om̄ibus ſuis ſimulvel ſucceſſiue ad meliorem ſtatum tranſlati fuiſſent.Hanc mgr̄ inſinuans querit. qualiter primi parētesfilios ꝓcreaſſent ſi non peccaſſent. Et rn̄dens dicitquoſdā opinatos fuiſſe ꝙ ꝑ concubitum non genuiſXRſent. eo ꝙ concubitus ſine corruptione non eſt. quecorruptio ante peccatum eſſe non potuit in homine.Sed magiſter dicit ꝙ ẜm veritatem concubitꝰ ibi fuiſſet thorus īmaculatus. ⁊ nuptie honorabiles. ⁊ cōmixtio ſine concupiſcentia. ⁊ vſum membroruꝫ genitalium ſine corruptione. imo membra genitalia fuiſſent homini ad vſum ẜm voluntateꝫ. ſicut homo vtitur alijs mēbris. Poſtea magiſter mouet duas q̄ſtiones. Prima eſt. quare non fuit generatio in paradiſo facta Et reſpondet ꝙ hoc fuit. vel qꝛ nondū deuspreceperat ꝙ generarent. vel quia ſtatim poſt mulieris formationem peccatū ⁊ eiectio d̓ paradiſo fuit ſecuta. Secunda queſtio eſt. Qualiter ꝑentes poſt generationem ad ꝑfectam immortalitatem ⁊ beatitudinem tranſiſſent. Reſpondet ꝙ hoc eſt dubium. Naꝫſcriptura nihil d̓ hoc ponit. ſed tamen fieri potuiſſetvt ꝑacta generatione ſtatim parētes anteꝙͣ filij fuiſſent ad beatitudinem tranſlati. Vel ſic ꝙ parentes ⁊filij ſimul vixiſſent. ⁊ poſtea completo numero electorum ſimul ad beatitudinem fuiſſent tranſſumpti.Scd̓a ꝓpoſitio ē hec. Primi parētes ſi ī ſtatu ꝑſtitiſſent innocentie filios non ſoluꝫ in ſtatu ꝑuulos. ac ꝑfecto vſu membrorū deſtitutos ⁊ alendos genuiſſendonec corꝑe ⁊ intellectu ad ꝑfectum ꝓfeciſſent. Hācmagiſter ꝓbans mouet ⁊ determīat circa hoc duasqueſtiones. Prima eſt Quales filios genuiſſent ī ſtatu innocentie .ſ. an filios magnos ẜm corpus ac mēbrorum ſuorum vſum habentes ſicut primi parētescreati fuerunt membrorum ſuorum cōpotes loquentes ⁊ oꝑantes ſeniorum hominū oꝑationes. Ad qd̓reſpondēs dicit ꝙ oportebat naſci paruulos ꝓptermaternorum viſcerum artitudinem. Sed quia beatus Augꝰ hanc queſtioneꝫ mouens ⁊ nihil determinās dicit alter quos fuiſſe opinatos ꝙ filij naſcēteseque membrorum vſum ⁊ loquele vſum habuiſſent.ſicut apparet in quibuſdam animalibus ꝙ ſtant īmediate poſt natiuitatem ⁊ matres ſequunt̉. Alijs autem placet. ꝙ tunc ſicut modo in ſtatura corꝑis et loquela ⁊ in alijs huiuſmodi ꝑ temporis momenta ꝓfeciſſent. quia ſicut ex cōditione nature in illo ſtatu ſine culpa indigebant cibo. ſic etiam ex conditione nature in illo ſtatu ſine culpa de ꝑuulis in magnos profeciſſent. Secunda queſtio eſt vtrū in alijs que cōcernunt animam ſcilꝫ in ſenſu ⁊ intellectu ꝓfeciſſentẜm concernentia ipſum corpus. Et reſpōdens dicitſuſtinendo ipſam primam opinionem ſupradictam.ſcꝫ ꝙ ꝓfeciſſent ẜm corpus. poteſt etiam ſuſtineri ſecunda .ſ. ꝙ ꝓfeciſſent ẜm animā ⁊ in his que ad animam ꝑtinent ad augmentum accepiſſent. attamē ignorantia ſcientie tunc in paruulis non fuiſſet penoſaſicut modo in hominibus. ſed tantum naturalis. eoꝙ non fuiſſet reſpectu eorum que ſcire tenerētur. qͣlis ſolum dicitur pena. Tertia propoſitio eſt hec.Talis conditionis erat hominis inſtitutio ante peccatum ꝙ obſeruando diuinum preceptum fuiſſet cuꝫtota ſua poſteritate tranſlatus vltimate ad melioreꝫſtatum vbi meliori bono. ſcꝫ eterno frueretur. Hancpropoſitionem magiſter ſententialiter ponēs ſubditrationem quare homo d̓ illo bono temporali ad eternum tranſferret̉. quia ſicut ex duplici natura hō conſtabat. ita duplex bonū deꝰ ei ꝑauerat. Primū bonūẜm apoſtolū eſt temꝑale ⁊ viſibile. quod ſcꝫ preparauit carni in ꝑadiſo. Aliud bonū eſt ſpūale eternuꝫ etinuiſibile .ſ. beatitudo eterna. ad qd̓ mediāte obediētia ⁊ merito ferendus fuit. Et tm̄ in ſpeciali.De inuidia diaboli qͣ ad hoīem tēptandum acceſſit.
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten