LI.atqꝫ ꝯputent̉ dies a māe vſqꝫ ad mane Poſtea ꝟo in myſterio ſcm̄ eſt vt dies cōputētur a veſpera in veſperā. et adiungatur dies p̄cedenti nocti ī ꝯputatione. cum iuxtanaturalem ordinem precedēs dies ſequenti nocti adiungi debeat. quia homo a luceper peccatū corruit in tenebras ignorantieet peccatorum. deinde per chriſtum a tenebris ad luceꝫ redijt. Unde apoſtolus. Eramus aliquādo tenebre nunc aūt lux a dn̄oPrimus itaqꝫ dies nō ab aurora ſed a plena luce incipiens. ⁊ poſt veſperā paulatimoccidente luce excipiens mane ſequētꝭ dieiBedaexpletus ē. Un̄ Beda. Occidēte luce paulatim ⁊ poſt ſpacium diurne longitudinisinferiores ꝑtes ſubeunte: factum eſt veſpere. ſicut nunc viſitato curſu ſolis fieri ſolet.Factum eſt aūt mane eadem ſuꝑ terraꝫ redeunte. et alium diem inchoante. ⁊ dies expletus eſt vnus vigintiquatuor horarumFuitqꝫ nox illo triduo om̄ino tenebroſa. q̄poſt creata ſidera aliqua luce claruit.Cur ſol factus eſt ſi lux illa ſufficiebat.Solet auteꝫ queriquare factus eſt ſol. ſi lux illa faciēduꝫ dieiſufficiebat? Ad quod dici pōt. qm̄ lux illaforte ſuperiores ꝑtes illuſtrabat. ad illuminationem inferioruꝫ ſolem fieri oportebat.Uel potius ideo. qꝛ facto ſole diei fulguiauctus eſt. Ampliori em̄ multo luce radiauit dies poſtea qͣꝫ ante Si aūt queritur qͥdde luce illa factum ſit cum modo nō appareat? Poſtea dici aūt de ea corpus ſolis formatum. aut in ea ꝑte celi eſſe in qua ſol eſt.nō ꝙ ipſa ſit ſol. ſed ſic eſt ei vnita vt diſcerni non valeat.Qūo accipiendum ſit illud. dixitdeus an ſono vocis id deꝰ dixeritan aliter.Preterea īueſtigadum eſt qūo accipiendum ſit quod ait. dixit deus. Utrū temporaliter. vel ſono vocꝭillud dixerit. an alio modo. Auguſt. ſuperAuguſtiGen̄. tradit nec temporaliter nec ſono vocis deum locutuꝫ fuiſſe. quia ſi temporaliter: et mutabiliter. ⁊ ſi corporaliter dicaturſonuiſſe vox dei. nec lingua erat qua loqueretur. nec erat quē oporteret audire ⁊ intelligere. Bene ergo vox dei ad naturam verIIbi per qd̓ omnia facta ſunt refert̉. Dixit etgo deus fiat. ⁊cͣ. non temꝑaliter. non ſonovocis. ſed in verbo ſibi coeterno. id eſt verbum genuit intemporaliter in quo erat. etdiſpoſuit ab eterno vt fieret in temꝑe et ineo factū eſt.Qūo accipienduꝫ ſit qd̓ dicit̉ pater operari in filio vel per filiū. velin ſpūſancto.Hic queri ſolꝫ quomodo accipiendū ſit qd̓ dicit̉ pater operari in filio. vel ꝑ filiū. vel in ſpūſcō: hoc em̄ſcriptura frequēter nobis ꝓponit. vt omnia in ſapiētia feciſti dn̄e. id ē. in filio. ⁊ Inprincipio. id eſt. in filio creauit. deus celuꝫet terrā. Et illud. Per quem fecit et ſeculaSuꝑ illum quoqꝫ pſalmi locū. Verbo dn̄iceli firmati ſunt ⁊cͣ. dicit Augꝰ. ꝙ pater operatur verbū ſuum ⁊ ſpm̄ſanctum. Quomodo ergo hͦ accipiendū eſt? Putaueruntquidam heretici ꝙ pater velut auctor ⁊ artifex filio ⁊ ſpūſancto in rerum oꝑatiōe qͣſiinſtrumento vteret̉. Ex predictꝭ verbis errandi occaſionē ſumētes. quod velut blaſphemum atqꝫ ſane doctrine aduerſuꝫ abijcit pia fides Nō eſt itaqꝫ intelligendū ideoſcripturam frequenter cōmemorare patrē. Hic aperit exoperari in filio vel per filiū: tanqͣꝫ filius nō quo ſenſu dipoſſet facere: ſi ei nō porrexiſſet pat̓ dexte­ catur pater oram. vel tanqͣꝫ aliquod inſtrumentū fueritperari in filiovel per filiurpatris operātis. ſed potius illis verbis patrē intelligi voluit cuꝫ filio ⁊ ſpirituſanctooꝑari et ſine eis nihil facere.Contra hanc expoſitionem ſurgithęreticus.ed dicit heretiohac ratione hoc poſſe dixiſſe filiū oꝑari ꝑpatrem vel in patre ⁊ ſpiritumſanctum cūvtroqꝫ vel per vtrūqꝫ. quia filius cum patre ⁊ ſpirituſſanctus cum vtroqꝫ operaturCui breuiter reſpondetur Ideo illud dcm̄eſſe et nō iſtud. vt in patre monſtraret̉ autoritas. Non enim pater a filio. ſed filius apatre operatur. ⁊ ſpirituſſanctus ab vtroqꝫ. Ideoqꝫ etiam alius ꝑ ſpiritumſanctumlegitur operari. quia cū ſpirituſancto operatur hocipſum a filio habenti vt operekAlia predictoꝝ expoſitio.