LI.ſunt.ed cum nec bonipeccare poſſunt nec mali bene velle. vl̓ bn̄oꝑari. videt̉ ꝙ iam non habeant libeꝝ arbitrium. qꝛ in vtranqꝫ ꝑtem flecti non pn̄tcum liberū arbitriū ad vtrunqꝫ ſe habeat.HleroUnde Hiero. in tractatu de ꝓdigo filio dicit. Solus deus eſt in quem peccatum cadere non pōt. cetera cum ſint liberi arbitrijin vtranqꝫ ꝑtem flecti poſſunt. Hic videt̉dicere ꝙ oīs creatura in libero arbitrio cōſtituta flecti poteſt ad bonum ⁊ ad maluꝫ.Qd̓ ſi ē. ergo ⁊ boni angeli ⁊ mali ad vtrūqꝫ flecti poſſunt. ergo ⁊ boni poſſunt fierimali. ⁊ mali boni: Ad quod dicimus. quiaboni tanta gratia confirmati ſunt vt nequeant fieri mali. ⁊ mali in malicia adeo obdurati ſunt vt non valeant fieri boni. ⁊ tamenvtriqꝫ habent liberū arbitriū. quia ⁊ boninon aliqua cogente neceſſitate: ſꝫ ꝓpria aſpontanea voluntate ꝑ gr̄am quidē adiutbonum eligunt ⁊ malum reſpuūt. ⁊ mali ſtmiliter ſpontanea voluntate a gratia deſtituti bonum vitāt ⁊ maluꝫ ſequunt̉. ⁊ malihabent liberū arbitrium: ſed dep̄ſſum atqꝫcorruptum ꝙ ſurgere ad bonum non valent.Ꝙ boni poſt cōfirmationē liberiuſarbitriū habent qͣꝫ ante.Boni vero arbitrium habent multo liberius poſt cōfirmationem qͣꝫ an̄. Vt enim Augꝰ. tradit in ench̓.Non ideo carēt libero arbitrio qꝛ male vele nō pn̄t. multo quippe liberius ē arbitriūquod non poteſt ſeruire peccato Neqꝫ culpanda eſt voluntas. aut voluntas non eſtaut libera dicenda non eſt. quia beati eē ſicvolunt. vt eſſe miſeri non ſolum nolint: ſednec prorſus velle poſſunt. Nō poſſunt itaqꝫ boni angeli velle malum vel velle eē miſeri. neqꝫ hoc habent ex natura: ſed ex gratie beneficio. Ante gr̄e nanqꝫ ꝯfirmationeꝫpotuerunt peccare angeli. ⁊ qͥdā etiam pecAuguſti. cauerunt ⁊ demones facti ſunt. Un̄ augꝰ.in li. contra Maximinū. Creaturaꝝ natura celeſtiū mori potuit. quia peccare potuit. Nam angeli peccauerūt: ⁊ demones facti ſunt. quorū diabolus eſt pͥnceps. ⁊ quinō peccauerūt: peccare potuerūt. ⁊ cuicūqꝫ creature rationali p̄ſtatur vt peccare nōIIpoſſit. nō eſt hoc nature ꝓprie: ſꝫ dei gͣtie.Ideoqꝫ ſolus deus eſt qui nō gr̄a cuiuſqͣꝫſed natura ſua nō potuit. nec poteſt nec poterit peccare. Ecce hic inſinuatur ꝙ angeliante confirmationem peccare potuerunt. ſꝫpoſt confirmationē nō poſſunt. ⁊ ꝙ potuerunt fuit eis ex libero arbitrio: qd̓ ē eis naturale. Ꝙ ꝟo modo non poſſunt peccare:non eſt eis ex natura. id eſt libero arbitrio.ſed ex gratia ex qua gratia etiam eſt vt ipſum liberum arbitrium iam non poſſit peccato ſeruire.Ꝙ poſt ꝯfirmationē angeli nō poſſunt ex natura peccare ſicut antenō ꝙ debilitatū ſit eorū liberū arbitrium ſed confirmatūNo ergo poſt confirmationem angeli de natura ſicut an̄ peccare potuerunt. non ꝙ liberum arbitriū eorum debilitatum ſit ꝑ gratiam: ſed ita potius confirmatum. vt iam ꝑ illud nō poſſitbonus angelus peccare. qd̓ vtiqꝫ nō eſt exlibero arbitrio: ſed ex gratia dei. Ꝙ gͦ HieAꝑit quō pͥro. ait. Cetera cuꝫ ſint liberi arbitrij poſſūtdicta verbaflecti in vtranqꝫ partem. accipi oportet ẜm Hiero. ſint inſtatum in quo creati ſunt. Talis enim ⁊ hō telligenda⁊ angelus creatus eſt: qui ad vtrāqꝫ flectipoterat. ſed poſtea boni angeli ita ꝑ gͣtiamſunt confirmati: vt peccare non poſſint. etmali ita in vitio obdurati vt bene viuē̓nequeant. Similiter etiam illud Iſid̓. intelligendum eſt. Angeli mutabiles ſunt naturaimmutabiles ſunt gratia. quia ex natura īprimordio ſue conditionis mutari potuerunt ad bonum ſiue ad maluꝫ. ſed poſt pergratiam ita bono addicti ſunt: vt inde mutari nequeant. Ad hoc enim repugnat gratia: non natura.Ꝙ angeli mali viuacem ſenſumnon perdiderunt et quibus modiſſciant.Et licet mali angeliita ꝑ maliciam fint obdurati: viuaci tamēſenſu non ſunt penitus priuati. Naꝫ vt tradit Iſidorus triplici acumine ſcientie vigent demones. ſcilicet ſubtilitate nature. experientia temporum. reuelatiōe ſuꝑnoruꝫ