LI.Iſta eſt diſtinctio. iij. huiꝰ ſecūdilibri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de creatiōe angolorum quo ad ꝯditiones extrinſecas. incipit agere d̓eodem quo ad ꝯditiones eoꝝ intrinſecas. Et circahoc tria facit. Nam primo oſtendit ꝯditiones eorumin naturalibus. Secūdo oſtendit ꝯditionem eorū ingratuitis. Tertio facit hoc idem in quibuſdā meritorijs. Primum facit a principio diſtinctiōis vſqꝫ ibiIllud quoqꝫ. Secundū ab inde vſqꝫ ibi. Hic inquiriTertium vſqꝫ ad finem diſtinctionis. Et tm̄ in generali. In ſpeciali ſentētia magiſtri ſtat in tribus ꝓpoſitionbus quaruꝫ prima eſt hec. Angeli in principioſue creationis differenter acceperūt eſſentie ſimplicitatē. diſtinctam ſubſiſtendi ꝑſonalitatem. intelligēdi ꝑſpicacitatem et arbitrij libertatem. Iſtaꝫ ꝓpoſitionem magiſter ꝓbans proponit ꝙ quattuor ſuntcirca creationem angeloꝝ conſideranda. que in pͥncipio ſue creatōnis acceperunt. quorum duo primaꝑtinent ad eorum ſubſtantiam. cuiuſmodi ſunt eſſentie eoꝝ. immaterialis ſimplicitas. ⁊ diſtinctōnis eorum ꝑſonalis diuerſitas. Tertiū vero ſpectat ad eorum formam .ſ. intelligendi perſpicacitas. Quartuꝫꝟo ſpectat ad eorum poteſtatem .ſ. volendi libertasHec quattuor oēs angeli in ſua creationē acceperūtnon tn̄ equaliter. ſed diſpares in his creati fuerurUnde infert ꝙ ſicut differentē naturā in angelis ſetur differens cognitio. ita etiam differens gratie colatio. et differens arbitrij libertas. Secunda propoſitio eſt hec. Ꝙ angeli nulla malicia cuiuſcunqꝫ cupe in ſua creatione fuerunt deprauati. Hanc ꝓpoſitionem magiſter ꝓbans querit. Vtruꝫ angeli creatſunt boni vel mali. et vtrū aliqua morula inter eorūcreationem et lapſum extiterit. Ad quas queſtiōesſimul reſpondens recitat opinionē quorundam dicētium angelos fuiſſe creatos malos nec fuiſſe moraminter eoꝝ creationem ⁊ lapſum. quod confirmat attoritate euāgelij Ioh̓is. vbi chriſtus dicit diaboluꝫhomicidam fuiſſe et in veritate non ſtetiſſe. Et autoritate Iob. iiij. vbi d̓r ꝙ diabolus eſt initiū figmenti dei ad illudendū ei. Confirmāt illud autoritate beati Auguſtini qua etiam ꝓbant angelos qui ꝑſtiterunt fuiſſe creatos perfectos ⁊ beatos. Poſtea recitat aliam opinionem et pͥme contrariā que dicit omnes angelos fuiſſe creatos bonos ⁊ iuſtos. quantuꝫad carentiā mali ⁊ iniuſticie. ſed nō ꝙͣtum ad gr̄amconſummatā. Et dicit etiam moram fuiſſe inter crestionem et lapſum. Quā opinionem cōfirmat autoritate beati Auguſtini. et ꝓbat eam ratione que ſtatin hoc. Ꝙ cū deus ſit optimus non poteſt mala creatura per ip̄m ꝓduci. īmo ſi angelum malum creaſſetnequaꝙͣ malum ipſius puniret. Deinde ſoluit autoritates pro alia opinione allegatas dicens. ꝙ diabolus dicit̉ initium figmenti dei. eo ꝙ deus prouidit qn̄ipſum fecit quāta bona de eius malicia preuenirentcum ad eius temptationes ſancti proficerent. Similiter dicit ipſum in veritate non ſtetiſſe. quia a veritate cecidit a qua nō cecidiſſet ſi in veritate creatusnō fuiſſet Dicit etiā ip̄m fuiſſe homicidaꝫ ab initio qꝛſtatim poſt initium temporis apoſtatauit. et ſeipſumoccidit. Vel dicit̉ homicida ab initio conditionis hominis quem ꝑ fallaciam ſeducēdo occidit. Tertiaꝓpoſitio eſt hec. Ꝙ ſpiritus angelici creati mox naturali cognitione ſui et creatoris licet non meritorieerant decorati. Hanc magiſter probans dicit ꝙ omnes angeli a principio ſue creationis cognouerūt deum et ſe ⁊ ceteras creaturas. Vnde intellexerunt qͥdappetendum et quid reſpuendum foret. et tam boniꝙͣ mali noticiā habuerunt. Similit̓ deum et ſe naturali dilectiōe quadā ſed nō meritorie dilexerūt. quiaRe.d. x xxx.p xCradix meriti .ſ. gratia eis adhuc non fuit addita. Ettantum in ſpeciali.An ꝑfectos ⁊ beatos creauit deuſagelos. an miẜos ⁊ imꝑfectos aOſt hec Videnduꝫ eſt vtrū ꝑfectos et ʰI. IIIIp beatos creauit deus angelos: an miſeros ⁊ īꝑfectosAd quod dici poteſt ꝙ nec in beatitudinenec in miſeria creati ſunt. Miſeri em̄ antepctm̄ eſſe nō potuerunt. qꝛ ex pctō miſerieeſt. Nā ſi nō fuiſſꝫ pctm̄ nulla eēt miſeria.Beati quoqꝫ nunqͣꝫ fuerūt illi qui ceciderūt qꝛ ſui euentus ignari fuerūt .i. peccati ⁊ſupplicij futuri. Si em̄ lapſum ſuū p̄ſciuer̄taut vitare voluerūt ſed nō potuerūt. et itaerant miſeri. aut potuerūt ſed noluerūt. etita erant ſtulti ⁊ maligni. Ideoqꝫ dicimus ꝙ nō fuerūtqꝛ non erant preſcij euentus ſui. nec eis da mali angeli p̄ta eſt cognitio eorum. que futura erant ſu ſcij ſui caſusper eos. Boni vero ⁊ qui perſtiterunt forboni ꝟo fortete ſue beatitudinis preſcij fuerunt. Vnde̓ cuturi bonifuerunt p̄ſcijAugꝰ. ſuꝑ Gen̄. Qūo inquit beatus interangelos fuit qui futuri peccati atqꝫ ſupplicij preſcius nō fuit. Querit̉ aūt cur nō fuerit? Forte hoc deꝰ reuelare diabolo noluitquid facturus vel paſſurus eſſet. Ceterisvero reuelare voluit ꝙ in veritate māſurieſſent. His verbis videtur Augꝰ. ſignificare ꝙ angeli qui corruerūt nō fuerūt preſcijſui caſus. ideoqꝫ beati nō fuerunt Et ꝙ angeli qͥ ꝑſtiterūt beatitudinē ſibi affuturā p̄ſciuerunt. atqꝫ de ea certi in ſpe extiterunt.vnde quodāmō iam beati erant Et reueraſi fuiſſet. poſſet illos dici aliqͦ mō fuiſſe beatos. alios ꝟo nō qui neſcierūt euentū ſuū.Ꝙ opinādo hoc dixerit nō aſſerendo .ſ. ꝙ angeli qͥ perſtiterūt preſcitfuerunt futuri boni.Sꝫ hoc magis opinando ⁊ querēdo dicit Augꝰ. qͣꝫ aſſerendoUn̄ ⁊ huic opinioni opponēs ꝯſequent̓ ſb̓ Auguſti.dit. Sꝫ qͣre diſcernebant̉ illi a ceteris? Vtdeꝰ iſtꝭ q̄ ad ip̄os ꝑtinerēt n̄ reuelaret. Alijſꝟo reuelaret. cū nō priꝰ ſit ip̄e vltor qͣꝫ aliqͥs pctōr. nō em̄ dānat ip̄e īnocēteſ. Hic videt̉ īnuere ꝙ nec peccaturꝭ futurū malumnec ꝑmanſurꝭ futurū bonū reuelauerit Iōqꝫ nec illi qͥ ceciderūt vnqͣꝫ nec illi qͥ ꝑſtiterunt vſqꝫ ad conſummationem beati fuerunt. quia beati non poterant eſſe ſi de beatitudine certi non erant. vel ſi dānationis
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten