LL5volūtatē dei. ⁊ ſi faciat ꝯͣ eiꝰ volūtatē. tn̄⁊eiꝰ volūtatē que ip̄e ē nihil putādū ē ita fieri. tāqͣꝫ velit fieri ⁊ nō fiat. vl̓ nolit fieri ⁊ fiat. Illa enī volūtas (vt ait Augꝰ in ench̓.ſꝑ īplet̉. aut de nob̓. aut a nob̓. De nob̓ implet̉. ſꝫ tn̄ nō īplemꝰ eā qn̄ peccamꝰ A nob̓īplet̉ qn̄ bonū facīꝰ iō eī facīꝰ qꝛ ſcimꝰ place̓deo. Ita ⁊ de hoīe ſꝑ deꝰ īplet ſuā volūtatem. qꝛ nihil facit hō de qͦ deꝰ nō oꝑat̉ qd̓vult. Nō em̄ vult deꝰ vt peccet hō qͥlibet.Si aūt peccauerit: penitēti vult ꝑce̓ vt viuat. in pctīs ꝟo ꝑſeuerantē punire vt iuſticie potētiā cōtumax nō euadat. Sicut alios ab et̓no p̄parauit ad penā. ita alios preparauit ad gl̓iam. ⁊ hͨ ſunt magna oꝑa dn̄iexquiſita in oēs volūtates eiꝰ. Et tā ſapiēter exquiſita vt cū angelica ⁊ humana creatura peccaſſet. id eſt. nō qd̓ ille. ſed qd̓ voluit ip̄a feciſſet. etiā ꝑ eandē creature volūtatē qͣ factū ē qd̓ creator non voluit. repletip̄e qd̓ voluit. bn̄ vtēs etiā malis tanqͣꝫ ſūme bonꝰ. ad eorū damnationē qͦs iuſte predeſtinauit ad penā. ⁊ ad eorū ſalutē qͦs benigne p̄deſtinauit ad gr̄aꝫ. Ꝙͣtū em̄ ad ipſos attinet ꝙ deus noluit fecerūt. qͣꝫtuꝫ ꝟoad oīpotentiā dei nullo mō id face̓ voluer̄thoc qͥppe ip̄o. ꝙ ꝯͣ eiꝰ volūtatē fecerūt: deip̄is facta eſt volūtas eiꝰ. Preterea nanqꝫmagna dn̄i ſunt oꝑa exqͥſita in oēs volūtates eiꝰ: vt miro ⁊ ineffabili mō nō fiat p̄teeiꝰ volūtatē. qd̓ etiā fit ꝯͣ eiꝰ volūtatē. qꝛ n̄fieret. ſi nō ſineret. nec vtiqꝫ nolēs ſinit. ſecvolēs. nec ſineret bonꝰ fieri male. niſi oīpotens ⁊ de malo poſſet facere bonū bn̄. Hisverbis euidēter monſtrat̉ ꝙ voluntas deieterna ſꝑ implet̉ de hoīe. etiā ſi faciat hō ꝯInquirit ſen dei voluntatē. Sed attendendū ē diligent̓ſus predicto? quō in ſuꝑioribꝰ dicit̉ fieri aliqͥd cōtra deirum ꝟboruꝫ. volūtatē. qd̓ tn̄ nō ſit p̄ter eā. ⁊ qͣlit̓ ītelligēdū ſit illd̓. qͣꝫtū ad ſe fecerūt. qd̓ deꝰ noluit.qͣꝫtū ꝟo ad oīpotētiā dei nll̓o mō id facerevaluerūt. Uidēt̉ em̄ iſta ſuꝑioribꝰ obuiare. vbi dictū ē volūtati eiꝰ nihil reſiſtere.Hic aperit diuerſis mōis ſupra accipi dei voluntatem.Uerū vt ſupra diximus voluntas dei diu̓ſis modis accipit̉q̄ diu̓ſitas in p̄dictꝭ ꝟbis ſi diligent̓ notet̉.nihil ibi ꝯͣdictiōis reꝑit̉ Ubi em̄ dicit nonfieri p̄ter eiꝰ volūtatē etiā qd̓ fit ꝯͣ eiꝰ voluntatē diſſil̓iter accepit volūtatē. ⁊ nō ipſamvolūtatē. q̄ deꝰ ē ⁊ ſempit̓na ē. ſꝫ eiꝰ ſigͣ p̄diXLVIIctis ꝟbis ītelligi voluit .i. ꝓhibitionē ſiuep̄ceptionē ⁊ ꝑmiſſionē Multa em̄ fiunt ꝯͣdei p̄ceptū vel ꝓhibitionē q̄ tn̄ nō fiūt p̄terciꝰ ꝑmiſſionē. Ip̄iꝰ nāqꝫ ꝑmiſſiōe oīa fiuntmala. q̄ tn̄ p̄ter eiꝰ volūtatē ſempit̓naꝫ fiūt.Sicut Augꝰ. dicit ſuꝑ illū locū psͣ. vt nonloquat̉ os meū oꝑa hoīm. Oꝑa em̄ hoīuꝫdicit ea q̄ mala ſunt. que p̄ter dei volūtatē Ęx quo ſenfiunt. que ipſe eſt. ſed nō p̄ter eiꝰ ꝑmiſſionē ſu q̄dam dicūq̄ ip̄e nō ē. Appellat̉ tn̄ ip̄a dei volūtas. qꝛ tur fieri circadeꝰ volēs ſinit mala fieri. Fiunt ⁊ ꝯͣ eiꝰ pre­ dei voluntatēq̄ tn̄ non fiuntceptionē vel ꝓhibitionē. ſed nō ꝯͣ eiꝰ volūp̄ter eius votatē que ip̄e ē. niſi dicant̉ ꝯͣ eā fieri: qꝛ p̄ter luntatem. Eteā fiunt. Cōtra eā qͥppe nihil ita fit. vt velit ex quo ſcnſuverū ſit nihilfieri qd̓ non fiat. vel nolit fieri ⁊ fiat. qd̓ euifieri cōtra eidēter ibi Augꝰ notauit. vbi ait. Ꝙͣtuꝫ ad volip̄os attinet qd̓ deus noluit fecerūt. qͣꝫtuꝫꝟo ad oīpotētiā dei. nullo mō id facere valuerūt. Ac ſi diceret. fecerūt ꝯͣ dei p̄ceptuꝫqd̓ appellat̉ volūtas. ſꝫ nō fecerūt ꝯͣ dei voluntatē oīpotentē. qꝛ hͦ nō valuerunt. illd̓valuerūt. ⁊ ita ꝑ hͦ ꝙ fecerūt ꝯͣ dei volūtatātē .i. p̄ceptū de ipſis facta ē voluntas eiid ē. impleta ē volūtas eiꝰ ſempiterna quaeos dānari volebat. Un̄ Gregꝰ ſuꝑ Gen̄. Grego.Multi voluntatē dei ꝑagūt vn̄ mutare cōtendūt. ⁊ cōſilio eius reſiſtētes obſequunt̉qꝛ hͦ eiꝰ diſpoſitioni militat. qd̓ ꝑ humanūſtudiū reſultat. Hic aꝑte on̄dit̉ qꝛ dū malicōſilio ac p̄cepto dei reſiſtūt qd̓ voluntasdei appellat̉. ea faciūt vn̄ volūtas eiꝰ q̄ ip̄eē implet̉. que diſpoſitio vel bn̄placitū vocat̉. Nā vt ait Augꝰ in ench̓. quante libetſint volūtates angeloꝝ ⁊ hoīm. bonorumvel malorū. vel illd̓ qd̓ deꝰ vel alid̓ volētiūqͣꝫ deꝰ. oīpotētꝭ volūtas ſꝑ inuicta ē. q̄ mala eē nunqͣꝫ pōt. etiā dū mala irrogat: iuſtaeſt. ⁊ ꝓfecto q̄ iuſta ē: mala non ē. Deus gͦom̄ipotēs ſiue ꝑ miſcd̓iaꝫ cuius vult miſereat̉. ſiue ꝑ iudiciū quē vult obdurat. necinique aliqͥd facit. nec niſi volēs qͥcqͣꝫ facit⁊ oīa quecūqꝫ vult facit.Summatim perſtringit ſententiāpredictorum addens quare deꝰ ꝑcepit om̄ibus bona facere et malavitare. cum non velit hoc ab omnibus impleri.Ex predictiſ liquetꝙ voluntas dei que ip̄e ē ſꝑ inuicta eſt necin aliquo caſſat̉. ſed ꝑ oīa implet̉ Cōſiliuꝫvero eiꝰ ⁊ p̄ceptio ſiue ꝓhibitio non ab oībus implent̉ quibus ꝓpoſita ⁊ data ſunt.Neqꝫ id̓o precepit om̄ibꝰ bona. vel prohi