LI.deo auctore vel volēte mala fiuntObiectio quorundaꝫ ſophiſtica qͣprobare nitunt̉ ex deo eſſe ꝙ mala fiant.Ia ſurriciēter oſteſum eſt. ꝙ deo auctore nō fiunt mala. Quidam tn̄ ſophiſtice incedētes. ⁊ id̓o deo odibiles ꝓbare conant̉ ex deo auctore eſſe ꝙmala fiūt hͦ mō. Ꝙ mala fiunt verū ē. omeaūt verū qd̓ ē. a ꝟitate ē q̄ deꝰ ē. A deo gͦ ēꝙ mala fiūt. Ꝙ aūt om̄e verū a deo ſit ꝯfirmant autoritate Augꝭ. in li. lxxxiij. queſtionū ita dicētis. Om̄e veꝝ a ꝟitate verumē. Eſt aūt ꝟitas deꝰ. Deū gͦ habet auctorēom̄e veꝝ. Eſt aūt voꝝ ꝙ mala fiūt vel ſuntDeo gͦ auctore ē ꝙ ſunt vel fiunt mala.Reſponſio vbi cōcedit oē verū eēa deo. ⁊ ſophiſma aꝑit.Quib facile eſt nobis rn̄dere. ſꝫ indignū rn̄ſione videt̉ qd̓ dicunt. Om̄e nāqꝫ veꝝ a deo ē. vt ait Augcui conſonat Amb̓. qͥ tractans illud ꝟbumapl̓i Nemo pōt dicere dn̄s ieſus. niſi in ſpirituſācto. dic̄. Ꝙ om̄e veꝝ a qͦcūqꝫ d̓r a ſpirituſācto ē. Cū itaqꝫ verū ſit ꝙ mala fiūt. h̓veꝝ qd̓ dicit̉ illa locutiōe .ſ. mala fiūt. a d̓oPer ſil̓e oſtē. ē̓. ſꝫ nō inde ſequit̉ ꝙ a deo ſit vt mala fiantdit illd̓ eē fal. Si em̄ hͦ diceret̉. auctor malorū deꝰ eſſe intelligeret̉. qd̓ ex ſil̓i manifeſte falſum oſten5deret̉. Deꝰ ꝓhibet furtuꝫ fieri. ſꝫ furtū fieriverū eſt. gͦ ꝓhibet verū. non ſequit̉.Parteꝫ queſtionis approbat illorum. qui dicunt deū non velle mala fieri.Hec igit̉ et alia huiuſmodi inaniā relinquētes. p̄miſſe queſtionis ꝑti ſaniori fauētes q̄ ſcōꝝ teſtimonijspleniꝰ approbat̉. dicamꝰ deū non velle mala fieri nec tn̄ velle non fieri. neqꝫ nolle fieri.Om̄e gͦ qd̓ vult fieri. fit. ⁊ oē qd̓ vult nō fieri. nō fit. Fiāt aūt multa q̄ non vult fieri. vtomnia mala.Iſta ē diſtinctio. xlvj. huiꝰ primilibri. in qua poſtꝙͣ oſtenſum eſt quid tenenduꝫ ſit devoluntate dei ẜm ſe Conſequēter oſtendit mgr̄ quidtenendum ſit de volūtate ꝙͣtū ad ipſum effectum Ettria facit. Nā pͥmo oſtēdit effectū diuine voluntatisreſpectu bonorū. Scd̓o facit idem reſpectu malorū.Tertio ſubdit determinationē quarundā autoritatūPrimū facit a principio huius diſtinctionis vſqꝫ ibi.Iōqꝫ cū ꝯſtet. Scd̓ꝫ vſqꝫ ibi. Ꝙ ꝟo Augꝰ. Tertiuꝫꝟo ab inde vſqꝫ ad finem diſtinctionis. Et tm̄ in generali. In ſpeciali ſententia mgr̄i ſtat in tribꝰ ꝓpoſitionibꝰ quaꝝ prima eſt hec. Beneplacitū diuine volūtatis in om̄ibus implet̉. Hanc mgr̄ inueſtigans q̄ritUtrū deus aliquid voluerit quod factum nō fuerit.Et arguit ꝙ ſic. quia voluit imo vult omnes homīesſaluos fieri hoc tn̄ factū non ē nec fit. Sil̓r voluit filios iſrl̓ cōgregare. qd̓ etiam nō eſt factū. ergo nō oīaque deꝰ voluit ſunt facta. Et rn̄det mgr̄ ꝙ hmōi duplici obiectione nō obſtante volūtas dei ſꝑ impleturEt obiecta ſic habēt intelligi ꝙ quicūqꝫ hoīes ſaluātur vel qui de filijs iſrael congregantur. ſola dei voluntate ſaluantur ⁊ congregantur. ſicut etiā Ioh̓. j.dicit̉. Illuminat oēm hoīem venientem in hūc mundum. Hoc non habet intelligi ꝙ om̄es ab ip̄o illuminant̉ qui in hunc munduꝫ venerint. ſed ꝙ nullus veniens in hunc mundū illuminat̉ niſi ab ip̄o. Scd̓aꝓpoſitio eſt hec. Deꝰ neqꝫ vult neqꝫ non vult ꝙ ma.lū culpe oriat̉. Hāc ꝓbans mgr̄ querit. Utꝝ mala fiant deo volente. Circa cuiꝰ queſtionis materiaꝫ dueſunt opiniones quarū prima eſt. ꝙ deus vult maluꝫnō fieri. Scd̓a eſt ꝙ deꝰ vult mala fieri ⁊ hi inducūtrōnes ꝓ ſua opinionē. quarū prima eſt. Potentie oīpotentis reſiſti non p̄t. ſed ſi deus nollet mala fieri.cū tn̄ fiunt. eius potentie poſſet reſiſti. ſed hoc eſſet īcōueniens. quia iam nō eēt omnipotēs. ergo incōueniēs eſt deū ponere velle mala nō fieri. ergo deꝰ vultmala eſſe vel fieri. Scd̓a ratio talis eſt. Deꝰ aut vultmala fieri aut nō vult fieri. ſꝫ non vult ea nō fieri. ergo vult ea fieri. Minor patet ꝑ hoc. quia ſi vellet nōfieri nunꝙͣ fierent: cum voluntati eiꝰ nihil poſſet reſiſtere. Tertia ratio eſt. Deus vult omne bonū. ſꝫ bonum ē mala fieri. niſi enī eſſet bonum mala fieri nūqͣꝑmitterēt̉ a deo fieri. ergo deus vult mala fieri. Adhas rōnes reſpondēs mgr̄ ad duas. pͥmo qꝛ non eſtꝯcedēdum: ꝙ deus velit mala fieri. quia ſic eſſet iniquus. nec ꝙ vult nō fieri mala que ē ſcd̓a opinio. qꝛſic mala nūꝙͣ fierent Sed eſt dicendū ꝙ nō vult ea fieri. ⁊ ꝙ arguit̉ tertio ꝙ mala fieri eſt bonum. dicendum eſt ꝙ non eſt bonum ſimplicit̓. ſed eſt bonū inqͣtum ex malis poſſunt elici bona. vbi etiā incidētalit̓dicit ꝙ aliquid eſt bonum in ſe et facienti ⁊ ei cui fit.vt p̄dicare fidelibus ꝓpter deum. Aliquid eſt bonūin ſe ⁊ faciēti. vt dare elemoſynam pauꝑi. ſed nō ꝓpter deum. Aliquid ꝟo in ſe eſt malum ⁊ faciēti ſedex eo accidētaliter ꝓueniunt aliqua bona vt mala q̄fiūt ad pulchritudinem vniuerſi. Probat poſtea magiſter opinionem .ſ. ꝙ deus non vult mala fieri. qꝛ ſideo volente fierēt mala. igit̉ fierent deo auctore. ⁊ ꝑꝯn̄s deꝰ eēt auctor illiꝰ qd̓ fieret deterior qd̓ nō ē dicedū. vt ꝓbat auctoritate b. Aug. Poſtea arguit ẜmquoſdā. Omne verū eſt a deo. ſed mala fieri eſt veꝝergo ip̄a factio mali eſt a deo. Et rn̄det ꝙ ꝟitas queeſt in hoc dicto eſt a deo ſed ex hoc non ſequit̉ ꝙ ip̄ares dicta .ſ. malū ſit a deo. Tertia propoſitio eſt.Nullum malum fit quod a deo fieri nō ꝑmittit̉. patetquia quicquid fit deus ꝑmittit fieri Et tm̄ ī ſpeciali.Ꝙ volūtas dei ſemꝑ implet̉ d̓ homine quocūqꝫ ſe vertat.v¶ Olutas quipꝰ ꝯ xxApe dei ſꝑ efficax eſt vt fiat ōē qd̓velit. ⁊ nihil fiat qd̓ nolit. que d̓hoīe ſꝑ implet̉ qͦcūqꝫ ſe ꝟtat Nihil em̄ (vtait Augꝰ) in libero arbitrio ꝯſtitutū ſuꝑat