DIſunt om̄ia. nec ſumme. nec equalit̓. nec mutabiliter bona. ſed tn̄ bona etiā ſingula Simul ꝟo vniuerſa valde bona. Quia ex omnibus ꝯſiſtit vniuerſitatꝭ admirabilis pulchritudo. In qͣ etiā illd̓ qd̓ malum diciturbn̄ ordinatum ⁊ loco ſuo poſitum: eminentius cōmendat bona. vt magis placeant etlaudabiliora ſint dum comꝑant̉ malis.Ꝙ mala vniuerſitati valēt ⁊ faciētibus ſua ꝓpria vel patientibꝰ aliena ꝓſint electis tātū.Hinc patꝫ ꝙ ex malis que fiunt aliqd̓ ꝓuenit bonū dum bonamagis placēt. ⁊ laudabiliora exiſtunt. Ipſis etiā facientibꝰ ex malis que faciunt. interdū bona ꝓueniunt ſi ẜm ꝓpoſitū vocaAuguſti.ti ſunt ſancti. Talibꝰ em̄ vt ait Augꝰ in lib̓de correctiōe ⁊ gratia. vſqꝫ adeo deꝰ om̄iacooꝑat̉ in bonū. vt ſi qui horuꝫ deuiant etexorbitāt: etiā hocip̄m eis faciat ꝓficere inbonū: quia humiliores redeunt atqꝫ doctiores. vt Petrus. Illa etiā mala que ab iniquis fideles pie perferunt. vt ait Augꝰ inlib̓. de trini. ipſis vtiqꝫ ꝓſunt. vel ad delerda peccata. vel ad exercendā ꝓbandamqꝫiuſticiā. vel ad demonſtrandā huiꝰ vitemiſeriā Ideoqꝫ ⁊ Iob dei manū ⁊ apl̓s ſathane ſtimulū ſenſit. ⁊ vterqꝫ bn̄ ꝓfecit. qꝛ maſum bene portauit.Ex predictis concludit oſtendenseſſe bonum fieri mala multis modis.Si quis igitur diligenter attendat que ſcripta ſunt. facile ē eiꝑciꝑe ex malis bona ꝓuenire. ⁊ ex ea rōnedictū eſſe ꝙ bonū eſt mala fieri vel eē. nō qꝛmalū ſit bonū. vel quia bonū ſit malū fieriNō eſt em̄ bonū malum fieri ab aliquo. qꝛnō eſt bonū vt aliquis faciat malū. Si em̄hoc eſſet bonū. ꝓfecto huiꝰ deus auctor eſfet. qui eſt auctor omīs boni. Ꝙ ſi huiꝰ deauctor eſt. eo gͦ auctore hō agit mala. ⁊ itaeo auctore homo fit deterior Et ſi eo auctore homo ſit deterior. tunc eo volēte homoſit deterior. Idem ē em̄ dicere aliquid fierideo auctore: qd̓ deo volente. Deo aūt auctore nō ſit homo deterior. gͦ nō deo volente. vt Augꝰ in lib̓. lxxxiij. q̄ſtio. aꝑte aſtruit a minore dicēs ita. Nullo ſapiente homine aucͣtore fit hō deterior. Tāta em̄ eſt iſtaXLVIculpa que in ſapientē hoīem cadere nequitEſt aūt deus om̄i hoīe ſapiēte preſtantiorMultominus ergo deo auctore fit hō deterior Multo em̄ ē p̄ſtantior dei volūtasqͣꝫ hoīs ſapiētis. Illo aūt auctore cū dicit̉illo volente dicit̉. ergo eſt vitiū volūtatishumane quo ē hō deterior: quod vitium ſilōge abeſt a dei voluntate vt ratio docet. aquo ſit querēdū eſt: Ecce aꝑte dicit Augꝰdeo auctore vel volēte hoīem nō fieri deteriorem. ſed vitio voluntatis ſue. Nō ē ergodeo auctore ꝙ malum fit ab aliqͦ. ⁊ ita deovolente mala non fiunt.Ꝙ in deo nō eſt cauſa vt ſit homodeterior.Deinde idē Auguſtinus querēs quid ſit cauſa vt hō ſit deterior. in deo nō eſſe aſſerit in eodē lib̓. ſic dicens. Vt ſit hō deterior. aut in ipſo ē. aut īalio. aut in nihilo. Si in nihilo: nulla cā ē.Si in alio: aut in deo. aut in alio qͦlibet homine. aut in eo qui neqꝫ deꝰ neqꝫ homo ſit.Sꝫ nō ī deo? Bonoꝝ em̄ deꝰ tm̄ cauſa eſt.ergo aut in homine ē. aut in eo qd̓ neqꝫ deꝰneqꝫ hō. aut in nihilo. Et ex his aꝑte oſtēdit̉ ꝙ nō eſt bonū vt ſit homo deterior. qͥanō eſt deus eiꝰ rei cauſa qui tm̄ cauſa bonorū ē. Et ſi nō ē bonuꝫ vt homo fiat deteriornō ē ergo bonū vt ab eo fiat malū. nō ergovult deus vt ab eo fiat malū.Aliter probat ꝙ deo auctore nō fiunt mala.Itē aliter etiā oſtedit̉ ꝙ deo auctore .i. volēte non fiunt malaquia ip̄e nō ē cauſatendēdi ad nō eē. Tendere em̄ ad nō eſſe malū eſt. Ip̄e autem auctor mali nō eſt. Tendit ꝟo ad nō eſſe quioꝑat̉ malū. nō gͦ deo auctore eſt ꝙ aliquisoꝑat̉ malū. Nō ē gͦ bonū ꝙ aliqͥs oꝑat̉ malū. qꝛ tm̄ boni deꝰ auctor ē. Hoc aūt Augin eodē li. aꝑte explicat ita dicēs. Qui oīmq̄ ſunt auctor eſt. ⁊ ad cuiꝰ bonitatē id ꝑtinet vt ſi oē qd̓ eſt. boni tm̄mō cā eſt. Quocirca mali auctor nō eſt. ⁊ ideo ipſe ſummūbonum eſt. a quo in nullo deficere bonuꝫ ē⁊ malū ē deficere. Nō eſt gͦ cauſa deficiēdiid ē. tēdēdi ad nō eē qͥ vt ita dicā eēndi cā ēqꝛ oīm q̄ ſūt auctorē. q̄ inqͣꝫtū ſūt. bona ſūtEcce aꝑte habes ꝙ defice̓ a deo qͥ ſūmū eſtbonū. malū ē. Mala gͦ facere malū ē. nō gͦ