LI.ſed quia omnipotēs eſt ⁊ in nullo impotēscertū eſt nō poſſe fieri mala vel eſſe. niſi eovolente. Quō em̄ inuito eo ⁊ nolēte poſſetab aliquo malum fieri. cū ſcriptū ſit. volūScd̓a ratio. tati eiꝰ quis reſiſtet. Supra etiā dixit Auguſtinꝰ. quia neceſſe eſt fieri ſi voluerit STectia ratio vult mala fieri aut nō fieri. Si vult nō fierinō fiunt. fiunt aūt. vult ergo fieri. Item boAugꝰ ī encl̓.num ē mala eſſe vel fieri. alioqͥn ſumme bonus nō ꝑmitte̓t ea fieri. Un̄ Augꝰ in ench̓.Ꝙͣuis ea inquit que mala ſunt inqͣꝫtū maIa ſunt nō ſunt bona. tamē vt non ſoluꝫ bona ſed etiā ſint ⁊ mala bonū eſt. Nā nſſi eēthoc bonum. vt eſſent et mala. nullo modoeſſe ſinerēt̉ ab om̄ipotēti bono. cui proculdubio qͣꝫ facile eſt qd̓ vult facere. tam facile eſt qd̓ nō vult eſſe nō ſinere. Hec niſi credamus ꝑiclitat̉ noſtra cōfeſſio qua nos inpatrē omīpotentē credere confitemur. Ecce hic aꝑte habes ꝙ bonū eſt mala eſſe omnis aūt boni deus auctorē qui vult oē bonum eē quod eſt. Cum ergo bonū ſit malafieri vel eſſe. gͦ ⁊ mala vult fieri vel eē. Hisatqꝫ alijs hmōi rōnibꝰ ⁊ autoritatibꝰ vtuntur qui dicūt deū velle mala eē vel fieri.Hic ponit rationes illorum qui dicunt dei voluntate non fieri malavel non eſſe.Illivero qui dicūtdei volūtate mala nō fieri vel nō eſſe. inductionibꝰ p̄miſſis ita rn̄dent. dicētes deumQuare nō ſit nec velle mala fieri nec velle nō fieri vel noverū deuꝫ velle fieri. ſꝫ tm̄ nō velle fieri. Si em̄ vellet ea file mala fieri.eri vel eſſe: faceret vtiqꝫ ea fieri vel eſſe. Etita eēt auctor malorū. Nō ē aūt auctor maHic queritur lorū. vt ſanctoꝝ ꝓteſtant̉ auctoritates. nōan ſit verū de gͦ eius voluntate fiunt mala. Item ſi nolum velle nonlet mala fieri vel vellet nō fieri. ⁊ tn̄ fierent.fieri mala velom̄ipotens nō eēt. cū eius volūtas humanolle fieri.ne voluntatis effectu impediret̉. Iōqꝫ nōcōcedunt deū velle mala fieri. ne malorumauctor intelligat̉. nec concedunt eum vellemala nō fieri. vel nolle fieri. ne impotēs eēvideat̉. ſed tm̄ dicūt eum nō velle mala fieꝘ verum ſit ri vt nō auctorſed ꝑmiſſor malorū mōſtredeū non velle tur. Un̄ ⁊ euāgeliſta vbi oſtēdit deum auctorē eſſe omniū bonorū dicens. Omnia ꝑmala fieri.ipſum facta ſunt. Cōſequenter malorū auꝘ nō deo voctorem eſſe negat di. Et ſine ipſo factū ē nilentē vel nolēhil. i. pctm̄. Nō dixit ꝑ eum factū eſſe vl̓ eote ſꝫ nō volente fiāt mala. nolente ⁊ inuito. ſed tm̄ ſine eo .i. ſine eiusvolūtate. quia nō eiꝰ voluntate fit peccatūnō ergo deo volente vel nolēte. ſed non volente fiunt mala. Quia nō ſubeſt dei voluntati vt malum fiat vel non fiat. ſed vt fieri ſinat. quia bonū eſt ſinere mala fieri. ⁊ vtiqꝫvolens ſinit nō volens mala. ſed volens ſinere vt ipſa fiant. Quia nec mala ſūt bonavel ea fieri vel eſſe bonū eſt.Quō intelligendū ſit illud Auguſtini mala fieri bonū eſt.Quod vero Auguſtinꝰ ait: Mala fieri bonū eſt. nec ſinerent̉mala ab om̄ipotēti bono fieri. niſi hͦ eēt bonum vt ea eſſent. ea rōne dictū eſſe aſſerūt.quia ex malis que fiunt deus bona elicit.nec ipſe ꝑmitteret ea fieri niſi de eis bn̄ aliquid faceret. Un̄ Augꝰ in eodeꝫ lib̓. ench̓. Auguſti.aꝑte indicans p̄dictorū ꝟborū talē eē intel Confirmat ūligentiam ait. Deus om̄ipotēs cui rerū eſt lū ſenſuꝫ aliaſumma poteſtas cum ſūme bonus ſit. nul­ autoritate cilo modo ſineret aliqͥd mali eē in oꝑibus ſuis niſi vſꝙ adeo eſſet om̄ipotēs ⁊ bonꝰ. vtbn̄faceret etiam de malo. Item in eodem.Melius iudicauit deus de malis bona facere qͣꝫ mala nulla ꝑmittere. Ex hoc itaqꝫſenſu dictū eſt ac verū bonū eſt mala fieri.quia ex malis que fiūt. bonis (qui ẜm propoſitū vocati ſunt ſancti) accidit bonitas.id ē. vtil itas Talibꝰ em̄ (vt ait apoſtolus)in bonū cooꝑant̉ om̄ia etiā mala. quia eisproſunt. que alijs facientibus obſunt. Un̄etiam aliqn̄ in ſcriptura legit̉ malum appelari bonuꝫ. vt Hieronymꝰ ſuꝑ Marcum.Malū inquit iude bonū fuit .ſ. nobis. necſi bonū eſt illi vel illi: inde ſequit̉ ꝙ ſimpliciter bonū ſit. ꝓprie enī ac ſimplicit̓ bonūē qd̓ in ſe ⁊ facienti bonū eſt.Quadriꝑtita boni acceptio. hEſt enī aliquid qd̓in ſe bonū ē ⁊ cui fit. ſed nō ē bonū facienti.vt cū ſubuenit̉ pauꝑi. ẜ nō ꝓpter deum. ⁊aliquid boni in ſe ⁊ faciēti. ẜ nō ei cui fit. vtcū veritas ꝓpter deū alicui nō obediēti p̄dicat̉. ⁊ aliqͥd in ſe ⁊ facienti ⁊ ei cui ſit bonum. vt cū ꝟitas p̄dicat̉ ꝓpter deū credēti. Un̄ apl̓us. Bonꝰ odor ſumus deo. alijsodor vite. alijs odor mortis. Eſt aūt aliudqd̓ nec in ſe bonū eſt. ⁊ faciēti nocet ⁊ damnat niſi peniteat vt malū. valet tamē ad aliquid. Vt em̄ ait Augꝰ in ench̓. A ſumme⁊ eqͣlit̓ ⁊ īmutabiliter bona trinitate creata