DIterrā. maiꝰ aliquid querit qͣꝫ ē volūtas denihil aūt maiꝰ inueniri pōt. Cōpeſcat ſe ergo humana temeritas. ⁊ id qd̓ non ē nō q̄rat ne id qd̓ ē nō inueniat Ecce his autoritatibus aꝑte inſinuat̉ ꝙ volūtatꝭ dei cauſa nll̓a ē. ⁊ ideo querēda non eſt.Ꝙ volūtas dei prima ⁊ ſumma cāeſt omnium.Uolūtas ergo deiAuguſti.(vt ait Augꝰ in tertio libro de trinitate) pͥma ⁊ ſumma cā ē omniū ſpecieꝝ atqꝫ motionū. Nihil enī fit quod nō d̓ interiori atqꝫintelligibili aula ſummi imꝑatoris egrediatur ẜm ineffabilem iuſticiam. Ubi em̄ nōoꝑat̉ quod vult dei om̄ipotētis ſapientia.que ꝑtingit a fine vſqꝫ ad finē fortiter. ⁊ diſponit om̄ia ſuauiter. ⁊ nō ſolū facit ea q̄ ꝑſeuerantia conſuetudinis admiratiōe nonadmittunt. ſed etiā ea que ꝓpter raritateꝫ⁊ inſolitū euentū mira vident̉. vt ſūt defectus luminariū ⁊ terremotus ⁊ monſtruoſi animantiū ꝑtus ⁊ his ſimilia. quoruꝫ nhil fit ſine voluntate dei. ſed pleriſqꝫ nonapparet. Iōqꝫ placuit vanitati ph̓oꝝ etiācauſis alijs ea attribuere. cuꝫ om̄ino videre nō poſſent ſuꝑiorem ceteris om̄ibꝰ cāmid ē. voluntatē dei. Itaqꝫ nō niſi dei volūtas cauſa pͥma eſt ſanitatis egritudinis. p̄miorū atqꝫ penaꝝ gratiaꝝ ⁊ retributionūHer ergo ſola eſt vn̄ ortū eſt quicqͥd ē. ⁊ ipſa nō eſt orta ſed eterna.Quibus modis accipitur dei voluntas.Quevere et HIC NoN eſt pretervolūtas et ea eūduꝫ nob̓ ꝙ ſacra ſcriptura de voluntateꝓpͥe dicit̉ ded̓r bn̄placitū. dei varijs modis loqui cōſueuit. ⁊ tamennō eſt dei volūtas diuerſa. ſꝫ locutio diuerſa eſt de volūtate. quia noīe voluntatis diuerſa accipit. Nam volūtas dei vere ac ꝓprie dicit̉ que in ipſo ē ⁊ ip̄iꝰ eſſentia eſt. ethec vna ē. nec multiplicitatem recipit. necmutabilitatē que inexpleta eē nō pōt. deꝓpheta ait Om̄ia quecūqꝫ voluit dn̄s fec̄Et apl̓s. Volūtati eiꝰ quis reſiſtet. Et alibi. Vt probetꝭ q̄ ſit volūtas dei bona ⁊ beneplacens ⁊ ꝑfecta. Et hec voluntas recteappellat̉ bn̄placitū dei ſiue diſpoſitio.Ꝙ ẜm figurā dicitur voluntas deip̄ceptio. ꝓhibitio. cōſiliū. permiſXLVſio. oꝑatio. ⁊ ideo pluraliter dicitſcriptura voluntates.Aliquādo v̓o ſꝫmquādā figurā dicēdi volūtas dei vocat̉. ꝙẜm ꝓprietatē nō eſt voluntas eiꝰ vt preceptio. ꝓhibitio. ꝯſiliū. necnō ꝑmiſſio ⁊ oꝑatio. Ideoqꝫ pluraliter aliquādo ſcripturavolūtates dei ꝓnūciat. Un̄ ꝓpheta. Magna oꝑa dn̄i exquiſita in omēs volūtateseiꝰ. cū nō ſit niſi vna volūtas dei que ip̄e ēpluraliter tn̄ dicit volūtates. quia volūtasdei varijs modis ac ꝓ diuerſis accipit̉ vtdictū ē. Ita etiā idē ꝓpheta ꝓpter multoseffectus miſericordie ⁊ iuſticie pluralit̓ dicit. Miſericordias dn̄i ineternū cantabo.Et alibi. Iuſticie dn̄i recte letificantes corda. cū tn̄ ī deo vna ſit miſericordia. vna iuſticia. ⁊ vna eadēqꝫ ſit miſeri cordia que iuſticia ſcꝫ diuina vſia.Quare preceptio ⁊ ꝓhibitio ⁊ ꝯſilium dicant̉ dei volūtas.Ideo autem preceptio ⁊ ꝓhibitio atqꝫ conſilium cū ſint tria.dicit̉ tn̄ vnūquodqꝫ eorum dei voluntas.quia iſta ſunt ſigna diuine volūtatis. quēadmodum ⁊ ſigna ire dicunt̉ ira. ⁊ dilectionis ſigna dilectio appellant̉. ⁊ dicit̉ iratdeus. ⁊ tn̄ nō eſt ira in eo aliqua. ſed ſignatm̄ que foris ſunt. quibus iratus oſtendit̉ira ipſius nominat̉. ⁊ eſt figura dicēdi ẜmquam non eſt falſum quod dicitur. ſed verum quod dicitur ſub tropi nubilo obumbratur. Et ẜm hos tropos diuerſe voluntates dei dicunt̉. quia diuerſa ſunt illa queꝑ tropum volūtas dei dicuntur.Ubi voluntas dei pro precepto ⁊conſilio accipiatur.Pro p̄cepto dei atqꝫ conſilio pōt accipi volūtas. vt ibi. Fiatvoluntas tua ſicut in celo ⁊ in terra Et alibi. Qui facit volūtatē patris mei qui in celis eſt. ip̄e frater meus ⁊ ſoror ⁊ mater eſt.Et cōtra hāc volūtatē multa fiunt. VndeAugꝰ in libro de ſpū et lr̄a. Infideles inqͥt Auguſti.cōtra voluntatē dei faciunt. cū eiꝰ euangelio non credunt.Ꝙ deus non vult ab hominibꝰ fie.