LI.ri omnia que precepit. vel non fie.ri que prohibetEt ſi illa tria dicuntur dei voluntas ideo quia ſigna ſūt diuine voluntatis. nō eſt tn̄ intelligendū deuꝫom̄e illud fieri velle qd̓ cuicūqꝫ p̄cepit. velMo p̄cyta dein pl̓nō fieri quod ꝓhibuit. Precepit em̄ abraeīmolare filiū. nec tn̄ voluit. nec ideo precepit vt id fieret. ſꝫ vt abrae ꝓbaret̉ fides. Etin euāgelio p̄cepit ſanato ne cui diceret: ille aūt p̄dicauit vbiqꝫ intelligēs deū nō iōꝓhibuiſſe qͥn vellet opus ſuū p̄dicari. ſꝫ vtdaret formā homini laudē humanā declinandi.De ꝑmiſſione ⁊ operatione vbi dicant dei voluntas.Permiſſio quoqꝫdei ⁊ oꝑatio voluntas dei appellant̉. qualiAugꝰ ī ench. fer accipit Augꝰ in ench̓. dicens. Nō fit aliquid niſi om̄ipotēs fieri velit. vel ſinendovt fiat. vel ip̄e faciēdo. Nec dubitandū eſtdeum facere bene. etiam ſinendo fieri quecūqꝫ fiūt male. nō em̄ hec niſi iuſto iudiciodei ſinit. ⁊ ꝓfecto bonū eſt om̄e qd̓ iuſtumeſt. Ecce hic manifeſte habemꝰ dei voluntatē appellari ipſiꝰ oꝑationē vel ꝑmiſſionēcū dicit nō fieri aliquid niſi om̄ipotēs fierivelit. vbi includit ⁊ bona ⁊ mala oīa q̄ fiūtIōqꝫ aꝑte diſtīguit quō deū velle dixeritne eadē rōne intelligeret̉ velle bona ⁊ mala ſubdens. vel ſinēdo vt fiat. hoc qͣꝫtū admala dicit. vel ip̄e faciendo. hoc qͣꝫtum adbona. Mala em̄ ſinit fieri. ẜ nō facit bonaꝟo ip̄e facit. Iōqꝫ dixit eū velle. quia ⁊ volens mala ſinit. ⁊ volēs bona oꝑat̉. ⁊ ob hͦꝑmiſſio ⁊ oꝑatio volūtas dei dicunt̉.Quinqꝫ ſupra ſūt ꝓpoſita q̄ dicūtur ẜm tropu: ⁊ ideo diſtinguat lector vbiqꝫ ꝓ quo eoruꝫ accipiaturvoluntas.Quiqꝫ ergo ſuprapoſita ſunt que dicunt̉ ẜm tropū dei volūtas. quia ſigna ſunt diuine voluntatꝭ quevna eſt īmutabilis .ſ. dei bn̄placitū. Ideoqꝫ diligenter diſtinguat lector vbi d̓ volūtate dei ſcriptura cōmemorat iuxta quemmodū accipi oporteat .ſ. ꝓ bn̄placito dei.an̄ ꝓ aliquo ſignoꝝ eius Magna em̄ ē achibenda diſcretio in cognitione diuine voluntatis. quia ⁊ beneplacitū dei eſt voluntas eius. ⁊ ſignū bn̄placiti eius dicit̉ volūtas eius. Sed bn̄placitū eius eternum eſt.ſignū vero beneplaciti nō. Et cōſonat reꝝeffectibus beneplacitum ip̄ius. et ipſi effectus reꝝ ab illo nō diſcordant. Fit em̄ omne quod bn̄placito vult fieri. et om̄e quodnō vult fieri. nequaqͣꝫ fit. Nō ita aūt ē de ſignis. quia precepit deus multis ea q̄ nonfaciunt. ⁊ prohibet que nō cauent. ⁊ conſulit que non implent.Iſta eſt diſtinctio. xlv. huiꝰ primilibri. in qua magiſter poſtꝙͣ egit de ſcientia dei ⁊ deeius potentia. incipit agere de eius voluntate Et circa hoc tria facit. Nam primo oſtendit quid ſit voluntas dei. Scd̓o quid poſſit. Tertio quot modis accipitur. Primū facit a principio diſtinctionis vſqꝫ ibi.His itaqꝫ ſumme. Scd̓m ab inde vſqꝫ ibi. Hic nō eſtp̄termittendū. Tertium vſqꝫ ad finē diſtinctiōis. Ettm̄ in generali. In ſpeciali ſententia mgr̄i ſtat in tribus ꝓpoſitionibus quarū prima ē hec. Quāuis voluntas dei ſit idem ꝙ deus vel diuina eēntia. non tn̄eſt illa que ſibi .i. voluntati ſubditur. Hanc ꝓbansmagiſter ꝓponit ꝙ voluntas ſit idē ꝙ diuina eēntiarealiter. ⁊ differens ab ipſa ſolū rōne ſicut ⁊ ſcientiaꝓpter quā diuerſitateꝫ aliqua attribuunt̉ voluntatidei que nō attribuunt̉ eēntie. vn̄ dicit̉. deꝰ vult oīa.nō tn̄ pōt dici. deus ē om̄ia nō obſtante idemptitatevoluntatis ⁊ eēntie. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Nō ēquerenda cauſa voluntatis diuine cum ipſa ſit cauſaomniū que ꝓducunt̉ in tꝑe. Hanc ꝓbans mgr̄ dicitꝙ volūtatis dei cauſa querēda nō eſt. quia ſic ip̄a nōeſſet cauſa prima ⁊ haberet aliquid maiꝰ ſe. quod ēfalſum. ſed ipſa eſt cauſa vniuerſalis omniū nō ſoluꝫque fiunt ẜm cur ſum nature ſed etiā mirabiliter.Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Quāuis volūtas dei bn̄placiti in ſe ſit niſi tm̄ vna. tn̄ volūtas ſigni ꝑ quinqꝫſigna diſtinguit̉. Hanc magiſter ꝓbans dicit ꝙ volūtas dei multipliciter nominat̉. Aliqn̄ accipit̉ ꝓprieẜm ꝙ eſt ipſa diuina eſſentia. Aliqn̄ vero accipit̉ ꝓp̄cepto. ꝓ ꝓhibitione. conſilio. ꝑmiſſione ⁊ oꝑatiōevolūtatis diuine. que om̄ia dicunt̉ volūtates dei. iōquia ſunt ſigna voluntatis dei. nō aūt ſunt ita ſignaꝙ deum velit hmōi om̄ia fieri. ſed quia ad modū voluntatis ſe habēt. Et ſubdit ꝙ prima volūtas d̓r voluntas bn̄placiti. Alie volūtates dicunt̉ voluntatesſigni. Et differūt in hoc. qꝛ volūtas bn̄placiti ē et̓nareliq̄ ꝟo ſunt temꝑales. Et volūtas beneplaciti ſemper implet̉. Alie ꝟo nō. Et tantuꝫ de ſententia huiꝰdiſtinctionis in ſpeciali.Illi ſententie qua dictū ē dei volūtatē nō poſſe caſſari q̄ ipſe ē. q̄damvidētur obuiare.Icoritur que? ꝯI. xIVIſtio. Dcm̄ ē em̄ ī ſuꝑioribꝰ ⁊ auAtoritatibꝰ cōmunitū ꝙ volūtasdei q̄ ip̄e ē. vocat̉qꝫ bn̄placitū eiꝰ caſſari n̄pōt. qꝛ illa volūt ate fec̄ q̄cūqꝫ voluit in celo ⁊ in terra. cui teſte apoſtolo nihi lreſiſtitQueritur ergo quō accipiēdū ſit qd̓ apl̓sde dn̄o ait. Qui vult o ēs homines ſaluos