DI.mittere. ergo nō debet facere. Si aūt nō debet. nec decet. nec oportet eū facere. ⁊ ſi nōdecet nec oportet eū facere. gͦ non pōt facere. non ergo pōt facere: niſi quod facit. necpoteſt illud dimittere quod facit quin faciReſpōſio. q. quia debet illud facere ⁊ quod debꝫ facere: non pōt illud dimittere. Sed vt mihi videt̉ hoc verbum debet: venenum habet. Multiplicem em̄ ⁊ inuolutā continetintelligentiam. nec deo ꝓprie competit quinon eſt debitor nobis: niſi forte ex ꝓmiſſo.Nos ꝟo ei debitores ſumus ex commiſſoVt aūt venenum euacuet̉: diſtingue verbi ſenſus. Non poteſt deus facere: niſi qd̓debet .i. niſi qd̓ vult: falſum eſt. Si em̄ pōip̄e dici debere aliquid quia vult illud. Siaūt dicat̉ non poteſt: niſi quod debet. id ēnon poteſt niſi illud quod ſi faceret ei beneQuarta illo. cōueniret: verū eſt. Addunt qͦꝫ illi dicērum ratio.tes. Nihil facit aut dimittit niſi optima etrationabili cauſa. licet nob̓ occulta ſit. ẜmquam oportet eum facere aut dimittere: qfacit vel dimittit. Ratio em̄ penes eum eſtqua illa facit ⁊ illa dimittit. que ratio eterna eſt ⁊ ſꝑ manens. p̄ter quam non pōt aliqͥd facere vel dimittere. Illa gͦ manēte nonpoteſt quod facit dimittere. nec qd̓ dimittit facere. ⁊ ita non poteſt facere niſi qd̓ faReſpōſio. cit. Et ad hoc reſpondemus ambiguitatem locutionis determinantes. Cum enimdicit̉ ratio vel cauſa optima penes deū eſtqͣ facit cuncta que facit. ⁊ dimittit ea quedimittit. verū qͥdem eſt. qꝛ in eo volūtas ēequiſſima ⁊ rectiſſima: q̄ facit ⁊ dimittit q̄vult. contra quā facere nō pōt. nec p̄ter eaꝫfacere pōt. Nec vtiqꝫ contra eā faceret necp̄ter eam. ſi ea que facit dimitteret. vel quedimittit faceret. ſed eadem manente ratiōe⁊ cauſa: alia potuit facere: ⁊ iſta dimitte̓Licet ergo ratio ſit penes eū qua alia facit⁊ alia dimittit. pōt tn̄ ẜm eandem ratōeꝫ ⁊dimittere que facit: ⁊ facere q̄ dimittit.Ad hunc acdunt q̄ſtionē Ip̄i aūt addūt. Ratio eſt eū facere q̄ facit.⁊ non alia. ⁊ nō pōt facere niſi qd̓ rō eſt eūfacere. ⁊ ita nō pōt facere niſi qd̓ facit. Itērō eſt eū dimittere q̄ dimittit: ⁊ nō pōt nondimittere qd̓ rō eſt eū dimittere. ⁊ ita nonpōt nō dimittere qd̓ dimittit. Et ad hocReſpōſio. dicimus locutiōes ambiguas eſſe. ⁊ iō determinādas. Si em̄ cum d̓r nō pōt face̓ niſiqd̓ rō eſt eū facere intelligas eū nō poſſe facere niſi ea q̄ rōabilia ſunt. ⁊ ea q̄ ſi fierēt rōnabili ī eſſent. verꝰ ē ſenſus. Si aūt intelligas eū nō poſſe face̓ alia rōabilia ⁊ bōa: niſi ea q̄ vult ⁊ facit. falſus ē intellectꝰ. ItēXIIIIaliud adiūgūt dicētes. Si pōt deꝰ aliud fa Alia illoꝝ rōcere qͣꝫ facit. pōt gͦ face̓ qd̓ non p̄ſciuit. ⁊ ſipōt face̓ qd̓ nō p̄ſciuit: pōt ſine p̄ſcīa oꝑariqꝛ oē qd̓ facturū ſe p̄ſciuit facit. nec fac̄ aliqͥd qd̓ nō p̄ſciuit. Qd̓ ſi p̄ter ſcīam eiꝰ aliqͥdfieri impoſſibile eſt. oē gͦ qd̓ p̄ſcitū eſt fierineceſſe ē. gͦ aliud fieri qͣꝫ ſit nulla rōe poſſibile eſt. gͦ non poteſt a deo fieri niſi quod fit.Hec aūt q̄ſtio de p̄ſcīa facile determina? Hec q̄ſtio exri pōt ꝑ ea que ſuꝑius dicta ſunt. cū de pre p̄dictis facileſcīa ageret̉.determinat̉.Autoritatibus vtunt̉ in aſſertionem ſuę opinionis.His aūt illi ſcrutatores qͥ defecerūt ſcrutātes ſcrutinia ſctōꝝannectūt teſtimonia. Dic̄ em̄ Augꝰ. in lib̓. Auguſti.de ſimbolo. hoc ſolum pōt deus quod nōvult. ꝑ qd̓ videt̉ nō poſſe facere aliqͥd: niſiqd̓ vult: ſꝫ nō vult niſi qd̓ facit. ⁊ ita videt̉non poſſe: niſi quod facit. Illud aūt ita in Quō intellitelligendū eſt. Id ſolū non pōt deꝰ qd̓ non genda ſit auvult .ſ. ſe poſſe. Ideꝫ in. vij. li. ꝯfeẜ. ad deū toritas.loquens ait. Ne cogeris inuitus ad aliqͥd:qꝛ volūtas tua non eſt maior qͣꝫ potentia.eſſet aūt maior. ſi teip̄o tuip̄e maior eſſes.Ex hͦ vid̓r ꝙ deꝰ nō poſſit pl̓a qͣꝫ vult. ſicutnō vult pl̓a qͣꝫ pōt. Sic̄ em̄ volūtas nō eſtmaior potētia. ita nec potētia maior eſt volūtate. Iōqꝫ ſicut pl̓a nō vult qͣꝫ pōt. ita eūnon plura poſſe qͣꝫ velle dicūt. Sed ad hͦ Reſpōſio.dicimꝰ. qꝛ nec volūtas potētia. nec potentia volūtate maior eſt. qꝛ vna ⁊ eadē res ēpotētia ⁊ volūtas .ſ. ip̄e deꝰ. qͥ eſſet maiorſeip̄o. ſi volūtas maior eſſꝫ potētia. vel potentia volūtate. Nec hac aucͣte negat̉ deūplura poſſe qͣꝫ velle. qꝛ pl̓a ſunt ſubiecta eiꝰpotentie qͣꝫ volūtati. Fateamur itaqꝫ deūpl̓a poſſe facere q̄ non vult. ⁊ poſſe dimiſte gutoritatibꝰre que facit. Qd̓ vt certius firmiuſqꝫ te­ ꝯfirmat deuꝫneat̉ ſcripture teſtimonijs aſſeramus deuꝫ plura ꝙͣ facitpl̓a poſſe facere qͣꝫ faciat. Ueritas ipſa ẜm facere poſſe.Mat. ait. An putas qꝛ nō poſſum rogarepr̄em meū. ⁊ exhibebit mihi mō plꝰ qͣꝫ. xijlegiones angelorū. Ex qͥbꝰ ꝟbis patēt̓ innuit̉. qꝛ ⁊ filiꝰ poterat rogare qd̓ non rogabat. ⁊ pr̄ exhibere qd̓ nō exhibebat. Vterqꝫ gͦ pot̓at face̓ qd̓ nō faciebat. Augꝰ. etiaꝫ. Aug. i ench̓ī ench̓. ait. Oīpotētꝭ volūtas ml̓ta pōt faceq̄ nō vult nec fac̄. potuit em̄ face̓ vt. xij. legiones āgelorū pugͣrēt ꝯͣ illos qͥ xp̄m cepertItē ī eodē. Cur apd̓ qͦſdā nō ſcē ſūt ꝟtutes