LI.poſſe. qd̓ nō poſſit. ⁊ om̄e qd̓ vult fieri vultſe poſſe. ſꝫ non omne ꝙ vult ſe poſſe vult fieri. Si em̄ vellet fieri. qꝛ voluntati eiꝰ nihilreſiſtere pōt.Iſta eſt diſtinctio. xlij. huius primi libri. In qua mgr̄ poſtꝙͣ egit de ſcīa dei. incipiagere de potentia eius. Et tria facit. Nam pͥmo inqͥrit an deus ſit oīpotens. ⁊ vnde omīpotens dicaturScd̓o ſubdit determinationē queſtionis mote. Tertio ſoluit inducta ⁊ confirmat ſententiā pͥus datam.Prima duo facit in .j. c. Tertium ꝟo in ſequentibꝰEt tm̄ in generali. In ſpēali ſententia mgri ſtat ī tribus ꝓpoſitionibus. quarū pͥma eſt hec. Deus dicit̉omīpotens. qꝛ omīa que poſſunt eſſę poteſt efficere.Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Aliquē poſſe omīa q̄ vultſe poſſe. nō videt̉ ad rationem omīpotentie ſufficereTertia ꝓpoſitio eſt hec. Deus ſimplicit̓ pōt efficere qͥcqͥd eſt factibile. Has ꝓpoſitiones mgr̄ omnesꝓbat determinando hanc queſtionē .ſ. vtrum deusdicat̉ omnipotens .ſ. ideo aut quia poteſt omīa ſimpliciter. aut quia pōt omīa tm̄ q̄ vult. Et ꝙ non dicat̉ omīpotens eo ꝙ omīa pōt ſimpliciter. arguit exhoc ꝙ non pōt ambulare. loqui. vinci. falli ⁊ peccare. Et ꝙ dicat̉ omīpotens. qꝛ pōt omnia que vult:arguit diuerſis autoritatibus doctorum. Et rn̄detꝙ non eſt dicendus ideo omīpotens. qꝛ pōt omniaque vult. quia ſi hoc ſufficeret tunc quilibet ſanctusin celo poſſet dici oīpotens. eo ꝙ qͥlibet tal̓ pōt quiqͥd vult. ſed ideo deꝰ dicēdus eſt oīpotens. quia pōomnia ſimpliciter que cadunt ſub potentia aetiua.Ad argumentū pͥmum de ambulatiōe ⁊ locutōe dicit. ꝙ iſta potentiā dei nō euacuant. qꝛ licet illa deusnon poſſit omīa ꝑ ſe. pōt tn̄ illa in nobis ⁊ ꝑ nos. Depeccare mentiri ⁊ mori dicit hmōi nō arguere potentiam in deo. eo ꝙ talia facere non ſit potentie. ſꝫ magis infirmitatis ⁊ inſufficiētie. Ad ſcd̓m argumētuꝫſcꝫ ad autoritates qͥbus ꝓbat̉ ideo deū dici omīpotentem. quia pōt omnia que vult. dicit ꝙ non ideodeus debeat dici omnipotens. quia ſi hoc ſuffecerettunc quilibet beatus in celo poſſet dici oīpotēs. cumpoſſit qͥcqͥd velit. Et ille autoritates non aliud dicere intendunt. niſi ꝙ voluntas dei nō poſſit impediriEt ſubdit poſtea ꝙ licet ſolus pater dicat̉ oīpotensa ſe. qꝛ a nullo habeat omnipotentiā. filius ⁊ ſpūſſāctus non poſſunt dici omnipotentes a ſe. eo ꝙ omnipotentiā ab alio acceperūt. poſſunt tn̄ dici omnipotentes ꝑ ſe. qꝛ ꝑ ſuam naturam ſunt omnipotentes.Et tm̄ in ſpēali.Opinio quorūdam dicentiū deuꝫnil poſſe niſi qd̓ facit.Uidam tamēDI. XLIIde ſuo ſenſu gloriātes. dei potētentiā ſub mēſura coartari conati ſunt. Cū em̄ dicunt: hucuſqꝫ pōt deus: ⁊nō amplius. quid hͦ eſt aliud qͣꝫ eiꝰ potentiam q̄ infinita eſt concludere ⁊ reſtringeread mēſurā. Aiūt em̄ nō pōt deus aliud facere qͣꝫ facit. nec melius facere id quod fac̄.nec aliquid p̄termittere de his q̄ fac̄. Iſtāqꝫ pͥmā ſuā opinionē veriſimilibꝰ argumētis cauſiſqꝫ cōmenticijs necnō ⁊ ſacrarumautoritatū teſtimonijs munire conant̉ dicentes. Nō pōt deꝰ facere niſi qd̓ bonuꝫ ⁊ Ratio illorūiuſtū eſt fieri. nō eſt aūt iuſtū ⁊ bonum fieri pͥmaab eo niſi qd̓ facit. Si em̄ aliud iuſtū ē ⁊ bonum eū face̓ qͣꝫ facit. nō gͦ fac̄ oē qd̓ iuſtuꝫ ē⁊ bonū eū face̓. ſꝫ qͥs audeat hͦ dicere.Secunda ratio.Addunt etiaꝫ nonpōt facere niſi qd̓ iuſticia eiꝰ exigit̉. ſed nōexigit eius iuſticia vt faciat niſi qd̓ fac̄. nōgͦ poteſt facere niſi quod facit. Eadeꝫqꝫ iuſticia exigit. vt ⁊ id non faciat qd̓ non facitnon auteꝫ poteſt facere cōtra iuſticiā ſuamnō ergo pōt aliquid eoꝝ face̓ que dimittitReſponſio ad prius dictum. cHis autem reſpondemus duplicē verborū intelligentiā aperiētes ⁊ ab eis īuoluta euoluētes. ſic. Nonpōt deꝰ facere niſi qd̓ bonū ē ⁊ iuſtū .i. nonpōt facere niſi illud qd̓ ſi faceret bonū ⁊ iuſtum eſſet. veꝝ ē. ſꝫ ml̓ta pōt face̓ q̄ non bona ſūt nec iuſta. qꝛ nec ſūt nec erūt nec bn̄ fi gecpōſio adunt. nec fiēt. qꝛ nunqͣꝫ fiēt. Itē qd̓ ſcd̓o ꝓ id qd̓ ſecūdpoſitū fuit nō pōt facere niſi qd̓ iuſticia ſua dictū eſt.exigit. ⁊ nō pōt id face̓ qd̓ iuſticia ſua exigit vt nō fiat. Dicimꝰ qꝛ exactōis v̓bū dedeo ꝯgrue nō d̓r. nec ꝓprie accipit̉. ⁊ in ill̓locutiōibꝰ duplex ē ſenſus. Si em̄ ītelligaſnō pōt facere niſi qd̓ ſua iuſticia exigit. id ēniſi qd̓ volūtas ſua iuſta vult. falſuꝫ dicis.Iuſticia em̄ ipſiꝰ dei eqͥſſima volūtas accipit̉. qͣlit̓ accipit Augꝰ illa ꝟba dn̄i ī Gen̄.loqn̄tꝭ ad loth (Nō poſſū qͥcqͣꝫ face̓ donecillo ītroeas) exponēs. nō poſſe īqͥt ſe dixit.qd̓ ſine dubio pot̓at ꝑ potētiā. ẜ nō pot̓atꝑ iuſticiā. qͣſi pot̓at qͥdē. ẜ nō volebat. ⁊ illa volūtas iuſta erat. Si ꝟo ꝑ hec ꝟba ītelligis eū nō poſſe face̓. niſi illd̓ qd̓ ſi fieret iuſticie eiꝰ ꝯueniret. veꝝ dicꝭ. Sil̓r diſtingueilld̓. Nō pōt face̓ qd̓ ſua iuſticia exigit vt n̄faciat .i. nō pōt face̓ id qd̓ ip̄e qͥ ē ſūma iuſticia nō vult facere. falſū ē. Si aūt his ꝟbisītelligas eū n̄ poſſe facere id qd̓ iuſticie eiꝰꝯuenire nō pōt. verum dicis.Tercia illorū ratio.Addunt quoqꝫ etalia dicētes. Nō pōt deꝰ face̓ niſi qd̓ dꝫ nōāt dꝫ face̓ niſi qd̓ fac̄. Si em̄ dꝫ alia face̓. nōgͦ fac̄ oē qd̓ dꝫ. Si ꝟo fac̄ oē qd̓ dꝫ. nec pōtface̓ niſi qd̓ dꝫ. n̄ gͦ pōt face̓ niſi qd̓ fac̄. Itēaut dꝫ dimitte̓ qd̓ dimittit ne faciat. aut nōdꝫ. Si nō dꝫ nō recte dimittit. Si ꝟo dꝫ di