LI.faceret vtiqꝫ damnarent̉. Poſſent gͦ damnari iſti qui tn̄ ſaluabunt̉. Poſſet itaqꝫ minui electorū numerus. Ita etiam poſſet augeri. qꝛ poſſet apponi gra qͥbus non apponttur ꝑ quā ſaluarent̉. Poſſent gͦ ſaluari habita gr̄a. qui tn̄ ſine ea damuabunt̉. poſſetReſpoſio. itaqꝫ augeri numerus electorū. Quibꝰ reſpondemus ex ea ratione dictū eſſe. ⁊ verūeſſe numerū electorū non poſſe augeri velminui. qꝛ nō pōt vtrūqꝫ ſimul eſſe .ſ. vt aliquis ſaluet̉ ⁊ nō ſit p̄deſtinatus. vel vt aliquis p̄deſtinatus ſit ⁊ damnet̉. Intelligētia em̄ conditionis implicite veritatem facit in dicto: ⁊ impoſſibilitatem in vero. Sꝫꝟo ſimplicit̓ intelligat̉. impoſſibilitas nonadmittit̉. vt cum dicit̉. p̄deſtinatus poteſtvl̓ non poteſt damnari. ⁊ reprobus poteſtſaluari. In his em̄ ⁊ hmōi locutionibꝰ exrōe dicti dijudicanda eſt ſententia dictiōisAlia nanqꝫ fit intelligentia. ſi ꝑ coniūctionem hec accipiant̉ dicta. atqꝫ alia ſi ꝑ diſiūctionem. vt ſupra cū de p̄ſcientia agebat̉ p̄taxatum eſt. Si em̄ cum dicis p̄deſtinatnon pōt damnari intelligas ita .i. nō pōt eēvt p̄deſtinatꝰ ſit ⁊ damnet̉. verū dicis. qͥconiūctim intelligis. falſum aūt ſi diſiūctīvt ſi intelligas iſtū non poſſe dānari queꝫdico p̄deſtinatum. potuit em̄ nō eſſe predeſtinatus. ⁊ ita damnaret̉.Quō adhuc inſtant queſtioni. cUerutamē adhucinſtant. ⁊ ẜm coniūctionē argumentandoita ꝓcedunt. Nō em̄ inquiūt pōt eſſe vt aliquis p̄deſtinatꝰ ſit ⁊ damnet̉. Vtrūqꝫ iſtorum ſimul eſſe nō pōt. ſed alterum hoꝝ nōpōt nō eſſe .ſ. qͥn iſte ſit p̄deſtinatꝰ. ab eterno em̄ p̄deſtinatus eſt. ⁊ nō pōt mō non eēp̄deſtinatus. Cum gͦ impoſſibile ſit ſimuvtrūqꝫ eſſe. ⁊ impoſſibile ſit alterū non eſſevidet̉ non poſſe alterū eſſe .ſ. vt damnetur.Sointiol in qͦ Quod ſi eſt. gͦ non pōt eſſe. vt non ſalueturIn huiꝰ queſtionis ſolutōe mallē aliosvellet magisalios audire: audire qͣꝫ docere. Dicimꝰ tn̄ de p̄ſcientiaꝙͣ docereſil̓em poſſe moueri queſtionem. Ideoqꝫ tāhic qͣꝫ ibi vnā facimus reſpōſionē dicētesdeterminandū fore illud cui innittit̉ tota hͦqueſtio .ſ. impoſſibile eſt alterū iſtorū noneſſe .ſ. qͥn iſte mō ſit p̄deſtinatus. ab eternoem̄ iſte p̄deſtinatus eſt. Diſtinguendū em̄eſt cū ait. Iſte nō pōt mō nō eſſe p̄deſtinatus. vel nō pōt mō eſſe qͥn ſit p̄deſtinatus.hoc em̄ coniunctim vel diſiunctim intelligī pōt. Nō em̄ pōt eſſe vt ab eterno ſit p̄deſtinatus. ⁊ mō non ſit p̄deſtinatus. nec poteſt eſſe ſimul vt ſit p̄deſtinatus. ⁊ nō ſit p̄deſtinatꝰ. ſed tn̄ potuit eſſe ab eterno ꝙ nōeſſet p̄deſtioatus. ſi potuit ab eterno nō eēp̄deſtinatus. Et ſic̄ ab eterno deꝰ potuit eūnō p̄deſtinare. ita ꝯcedit̉ a qͥbuſdā ꝙ ⁊ mōpōt deus eū non p̄deſtinaſſe. ab eterno ergo pōt deus nō p̄deſtinaſſe eum. gͦ pōt iſtenō fuiſſe p̄deſtinatus. Si ꝟo nō fuiſſet predeſtinatꝰ nec modo eſſet p̄deſtinatꝰ. gͦ mōpōt non eſſe p̄deſtinatus. Ita ⁊ de p̄ſcientia ⁊ de p̄ſcitis dicunt. qd̓ in actionibꝰ velin oꝑationibus dei ⁊ hoīm nullatenꝰ concedūt. Ex quo em̄ aliquid factum eſt vl̓ dictum nō cōcedunt ꝙ poſſitnon eſſe vel nōfuiſſe. īmo impoſſibile eſt nō eſſe vl̓ nō fuiſſe qd̓ factū eſt vel dictū. referentes poſſibilitatem vel impoſſibilitatē ad naturam reiexiſtentis. Cū v̓o de p̄ſcientia vel de predeſtinatione dei agit̉. poſſibilitas vel impoſſibilitas ad potentiā dei refert̉. q̄ ſꝑ eademfuit ⁊ eſt. qꝛ p̄deſtinatio. p̄ſciētia. potētia.vnū in deo eſt.Quid ſit reprobatio dei. et in quibus conſideret̉. et quis ſit prede.ſtinationis effectus.Cunqꝫ predeſtinatio ſit gr̄e preꝑatio .i. diuīa electio qͣ elegitquos voluit an̄ mūdi ꝯſtitutionem. vt aitapl̓s. Reprobatio econuerſo intelligēda ēp̄ſcientia iniquitatis quorundam ⁊ prepa­ Hic dicit qͥdratio damnatiōis eorūdem. Sicut em̄ ꝑ̄de ſit p̄deſtinatiſtinationis effectꝰ illa gr̄a eſt. qͣ in p̄ſenti iu onis effectusſtificamur atqꝫ ad recte viuendū ⁊ in bonoꝑſeuerandum adiuuamur ⁊ illa qͣ in futū? Hic ẜm q̄ conro beatificamur. Ita reprobatio dei qͣ ab ſideret̉ reproeterno nō eligendo qͦſdam reprobauit. ẜm batio.duo conſiderat̉. quorū alteꝝ p̄ſcit ⁊ non p̄parat .i. iniqͥtatem. alterū p̄ſcit ⁊ p̄parat .ſ.eternam penā. Un̄ Augꝰ. ad ꝓſperū ⁊ Hi Auguſti.larium. Hec inqͥt regula incōcuſſe tenēdaeſt: peccatores in peccatis p̄ſcitos eſſe nonp̄paratos. penam aūt eſſe p̄paratam. Preparauit em̄ deus (vt ait Augꝰ. in li. de bono perſeuerantie) in p̄ſcientia ſua quibusvoluit bona ſuaˡ. ⁊ quibuſcūqꝫ donat proculdubio ſe donaturum eſſe preſciuit. Preparauit etiam deus (vt ait Fulgentius) Fulgentiꝰmalis ignem eternum. illis vtiqꝫ quos iuſte preparauit ad luenda ſupplicia. nec tamen preparauit ad facienda peccata. Pre