DI.naturā dei natura ip̄a habitat in nobis. indifferēs natura filij credit̉ eſſe a patre. cumſpūſſanctus qͥ eſt ſpūs chriſti ⁊ ſpiritꝰ dei:res nature demonſtret̉ vniꝰ. Quero nuncergo quomō non ex natura vnum ſunt? Apatre ꝓcedit ſpūs veritatis. a filio mittit̉:⁊ a filio accipit. Sed omnia que habet pater filij ſunt. Idcirco qui ab eo accepit: deiſpūs eſt. ⁊ idem ſpūs chriſti eſt. Res nature filij eſt. ſed ⁊ eadem res ⁊ nature pr̄is eſt⁊ dei excitantis chriſtum a mortuis ſpiriteſt. ⁊ idem ſpiritus chriſti eſt a mortuis excitati. In aliquo differt chriſti ⁊ dei natura. ne eadem ſit ſi p̄ſtari poteſt. vt ſpiritusqͥ dei eſt: non ſit etiam chriſti. Eſt gͦ in nob̓ſpūs dei. ⁊ eſt in nobis ſpūs chriſti. ⁊ cumſpūs chriſti ineſt: ineſt ſpūs dei. Ita cū qd̓dei eſt ⁊ chriſti eſt. ⁊ quod chriſti eſt dei ēnon pōt quid aliud diuerſum chriſtus eſſeqͣꝫ deus eſt. Deus igitur chriſtus eſt vncum deo ſpiritus. ẜm illud. Ego ⁊ pr̄ vnūſumus. In quo docet veritas vnitatē eſſenature. non ſolitudinem vnioniſ. Ecce ſi hͦverba diligenter attendas. inuenis ſpiritūſanctū rem nature dici patris ⁊ filij. ⁊ eundem dici eſſe naturam dei: vbi dicit̉ ꝑ naturam dei natura ip̄a habitat in nobis: ſiꝑ ſpiritūſanctum chriſtus eſt in nobis.Diſcutit p̄di. Itaqꝫ in trinitate non ita diſtinguendumcta ꝟba. ⁊ n̄eſt inter naturam ⁊ rem nature. ſicut in reita eſſe diſtinguēdū ī trini bus creatis. Quia vt ait Hylarius. Comtate ſicut in ꝑatio terrenorū ad deum nulla eſt. ⁊ ſi quacomꝑationum exempla interdū afferunt̉creaturis.nemo ea exiſtimet abſolute in ſe ratiōis perfectionē continere. Non em̄ humano ſenſude deo loquendū eſt.Ꝙ ꝓpter res creatas illud dixeritnō idē ē natura et res nature. c.Ad naturam ergorerum creatarum reſpiciens inqͥt. Nō ideꝫeſt natura quod res nature. ſubijciens exempla de ip̄is creaturis. Inde oſtendenserroris eſſe ſub menſura creaturarum metiri creatorem. addit. ⁊ ẜm hoc non idem eſtdeus: ⁊ quod dei eſt. ac ſi diceret. Si ad inſtar creaturarū de creatore ſentis. cogerisfateri qꝛ nō idem eſt deus ⁊ quod dei ē. qd̓dicere impium eſt. cū ſpūs dei deꝰ ſit. ⁊ deifillus ſit deus.Ꝙ nō aliud eſt deꝰ et que ſua ſunt.XXXIIIIita vt inſint. alia enī ſūt que inſūt.alia que non inſunt.Non ergo ſꝫm coporales modos (: vt in eadem ſubdit ſerie)accipienda ſunt hec que de deo dicuntur.vbi euacuās opinionem eorū qͥ ita putantaliud deum eſſe: ⁊ aliud qd̓ dei eſt. alid̓qꝫnaturam dei ⁊ rem nature. vt eſt in creaturis. Aꝑte docet non aliud eſſe deum ⁊ queſua ſunt. ita vt inſint illi ſic dicens. Hō autaliquid ei ſimile cum alicubi erit: alibi nonerit. quia id quod eſt: illic continetur vbifuerit in forma. vt non vbiqꝫ ſit qͥ inſiſtensalicubi ſit. Deus autem immēſe ꝟtutis viuens poteſtas. que nuſqͣꝫ non aſſit: nec deſit vſqͣꝫ. que ſe omnem ꝑ ſua edocet. et ſuanon aliud qͣꝫ ſe eſſe ſignificat. vt vbi ſua inſint ip̄e eſſe ꝑ ſua intelligat̉. Non autē corporali modo cum alicubi ſit. non etiaꝫ vbiqꝫ eſſe credat̉. cum ꝑ ſua in omībus eſſe nōdeſinat. Non autem aliud ſunt qͣꝫ qd̓ ipſeeſt que ſua ſunt. Et hec ꝓpter nature intelligentiam dicta ſunt. His verbis aperte ſignificatur. ſi tamen intelligis heretice. qͥadiuina natura nō aliud eſt ab his que ſuaſunt: ita ut inſint. ⁊ ꝑ illa in omnibus ſuis ēque non inſunt. Sua enim ſunt etiam quenon inſunt. id eſt omnes creature. ⁊ ſua ſūtque inſunt: vt tres perſone que ſunt eiuſdēnature ⁊ eadem natura. ſicut ſupra Auguſtini teſtimonio firmauimus dicentis tresperſonas eſſe eiuſdem eſſentie vel eandemeſſentiam. ſed non ex eadem eſſentia. ne aliud intelligatur eſſentia. aliud perſona. Nō Ꝙ aliqͣ eſt intamen diffitemur aliquam diſtinctionē ha rōe intelligenbendam fore ẜm intelligentie rationem cū tie diſtinctiodicitur hypoſtaſis. ⁊ cum dicitur eſſentia.cum d̓r hypoſtaſis: ⁊ cumquia ibi ſignificatur quod eſt cōmune tri­ S eſſentiabus. hic ꝟo non. Eſt tamen hypoſtaſis eſſentia. ⁊ econuerſo. Fatcamur ergo vnumatqꝫ idem eſſe tres perſonas ẜm eſſentiam.differentes autem ꝓprietatibus. Un̄ Au. Augꝰ. ſuperguſtinus ſuꝑ locum pretaxatum pſal̓. ait. pſal̓Queris quid ſit pater? Reſpōdetur deus.Queris quid ſit filius? Reſpondet̉ deus.Queris quid ſit pater ⁊ filius? Reſpondetur deus. De ſingulis interrogatus: deuꝫreſponde. De vtroqꝫ interrogatus. nō deos: ſed deum reſponde. Non ſic in hominibus. Tanta enim eſt ibi ſubſtantie vnitas:vt equalitatem admittat. pluralitatem nōadmittat. Si ergo tibi dictum fuerit cuꝫ dicis filium eſſe quod pater eſt. ꝓfecto filius