DI.priabiliū ẜm Hylariū. Tertio aſſignat rōem appropriatorū pͥus dictorū. Primū facit vſqꝫ ibi. Nō eſt p̄tereundū. Scd̓m vſqꝫ ibi. Hic dici oportꝫ. Tertiumꝟo ab inde vſqꝫ ad finē diſtinctōnis. Et hec eſt ſnīamgr̄i in generali. In ſpēali ſnīa mgr̄i ſtat in tribꝰ ꝓpoſitionibus. quaꝝ pͥma eſt hec. Eqͣlitas ⁊ ſimilitudo ſunt in diuinis relationes tm̄ ẜm rōnes. Et ingihanc ꝓpoſitionem ꝓbans querit tres queſtiones.Et pͥma eſt. Vtrū hoc nomē eqͣle in diuīs dicat ſubſtantiā vel relationē. Et rn̄det ꝙ relatiue d̓r. eo ꝙ ſicut nihil ꝓpͥe dicit̉ ſibijpſi ſimile. ita etiam non pōtdici equale ꝓprie. Scd̓o querit̉. Vtrū eqͣlitas ẜm eſſentiā vel relationē attendat̉. Et rn̄det ꝙ ẜm eſſentiam non ẜm relationē. Qd̓ ꝓbat autoritate. b. auguſtini dicentis. Querimus ẜm quid ſit equalis patri filius. nō ẜm hoc ꝙ ad pr̄em d̓r filius equalis eſtpatri. Reſtat ergo ꝙ ẜm hoc eqͣlis ſit qd̓ ad ſe dicit̉.qͥcqͥd aūt ad ſe dicit̉ ẜm ſub̓aꝫ dicitur. reſtat ergo qẜm ſub̓am eſt equalis. Tertio querit̉ qͥd ſit ip̄a eqͣlitas in diuinis. Et rn̄det ꝙ ſit quedaꝫ relatio ẜm nomen ſolum .i. relatio rationis. ⁊ realiter nihil aliuoeſt ꝙͣ idemptitas ꝟtutis diuinarū ꝑſonarum. Et addit ꝙ idem dicendū eſt de ſimilitudine in diuīs .ſ. gdicat ⁊ attendat̉ ẜm ſubſtantiam ſeu vnitatem eſſentie. Et ꝙ ſit relatiuū ẜm nomen. Et poſtea ex predictis approbat opinionē quorundā dicentiū .ſ. ꝙ ſimile ⁊ equale in diuinis non dicunt̉ poſitiue: ſed negatiue. eo ꝙ equalitas excludit differentē magnitudinem. Similitudo aūt excludit omnē diuerſitatē. Secunda ꝓpoſitio eſt hec. In diuinis ẜm appropͥatōꝫaffirmant̉ de pr̄e eternitas ⁊ vnitas. de filio imago⁊ equalitas. de ſpūſancto amborū nexus ⁊ caritas.Hanc magiſter inſinuat ex verbis Hilarij atqꝫ reddens rōem ex dictis. b. Augu. qͥ dicit eternitatē patri appropriari. qꝛ cum eternitas p̄uenit pͥncipium.ideo cōuenit patri: qͥ ꝓpter pͥncipij pͥuationem īnanaſcibilis affirmat̉. Imaginem. eqͣlitatē. ſpēm ⁊ pulchritudinem dicit appropriari filio: ꝓpter ꝑfectat⁊ ꝓportionatā rep̄ſentatiōꝫ pr̄is. Repn̄tat em̄ filiꝰcum ſumma ſimilitudine ⁊ eqͣlitate. Munus auteꝫ.nexum charitatis ⁊ vſum aſcribit ſpūiſancto. eo ꝙip̄m ⁊ ab ip̄o omīa nobis donant̉ ⁊ infunduntur acnr̄am vtilitatē. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Quamuipr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus vnū ſunt. nō tn̄ dici debentvuꝰ: niſi cū additiōe. vt dicat̉. vnꝰ deus. vnꝰ creatorCuius rō eſt. qꝛ neutrū genus refert̉ ad eſſentiā. id̓ocum d̓r pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus ſunt vnum intelligiteſſentialiter. vel aliqͥd talium. Maſculinū ꝟo genusrefert̉ ad ꝑſonam ſcu hypoſtaſim. ⁊ non cum dicit̉.pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſunt vnus. niſi fieret additio vt diceret̉ vnus deus vel vnus potēs vl̓ vnusſciens. tolleret̉ diſtinctio ꝑſonarū vel poneret̉ ip̄arūꝯfuſio. Et tm̄ de ſententia in ſpēali.Utrum pr̄ vel filius ſpūſancto diligatꝭ cum diligere idem deo ſit qd̓eſſe.Ol. XXXcoritur queſtio ex p̄dictis deducta. dictuꝫVeſt em̄ ſupra atqꝫ ſanctorū autoritatibus oſtenſum ꝙ ſpūſſanctus eſt communio patris ⁊ filij ⁊ amor quo pr̄ ⁊ filiusſe inuicem diligunt. Ideo querit̉ Utrū pater vel filiꝰ ꝑ ſpūmſanctum diligat? Quodvtiqꝫ videt̉ oportere dici ẜm autoritatesXXXIIſuprapoſitas. quibus oſtendit̉ ſpūmſctm̄eſſe quo genitus a gignente diligatur. genitoremqꝫ ſuuꝫ diligat. Sed econtra ſi pr̄ vl̓filius dicat̉ diligere ꝑ ſpūmſanctū: videt̉eſſe ꝑ ſpūmſanctum. qꝛ nō eſt aliud deo eē⁊ aliud diligere: ſed idem. qꝛ vt ait Augꝰ. ī Auguſti.xv. li. de trini. Quicqͥd ẜm qualitates in illa ſimplici natura dici videt̉ ẜm eſſentiameſt intelligendū. vt bonus. malus. immortal̓. ſapiens. diligens ⁊ hmōi. Ideoqꝫ ſi pr̄vel filius diligit ꝑ ſpūmſanctū. ꝑ ip̄m ſpm̄eſſe videt̉. neqꝫ tm̄ eſſentia ſua diligit: ſꝫ etiam dono.Hec queſtio inſolubilis ē. humanum ſuꝑans ſenſum in qua autoritates ſibi occurrunt.Huic queſtioni cūaltitudinē nimie ꝓfunditatis ꝯtineat id ſolum rn̄demus qd̓ Augꝰ. ſignificare videt̉ſcꝫ ꝙ pr̄ ⁊ filius ſe diligant ⁊ vnitatē ẜuēt.non ſolū eſſentie ſua: ſed ſuo dono proprioqd̓ licet ſupra poſitum ſit. iterare tn̄ non pi Auguſti.get. qꝛ ſic expedit. Ait gͦ Augꝰ. in. vj. li. detrini. ita. Manifeſtū eſt ꝙ nō aliqͥs duoꝝeſt quo vterqꝫ ꝯiungit̉ quo genitus a gignente diligatur genitoremqꝫ ſuū diligatſintqꝫ nō ꝑticipatione: ſed eſſentia ſua neqꝫdono ſuꝑioris alicuiꝰ. ſꝫ ſuo ꝓprio ſeruan­ Aꝑte dicit ꝙtes vnitatē pacis. Ecce hic dicit ꝙ eſſen pater ⁊ filiuseēntia ⁊ donotia ſua ⁊ dono ẜuāt vnitatē. Idē in. xv. li.ſuo diligūt ſede tri. ait. In illa trinitate qͥs audeat dice̓­ ⁊pacē ẜuantre pr̄em nec ſe nec filiū nec ſpūmſanctū diligere: niſi ꝑ ſpūmſanctū. Hic aꝑte on̄dit patreꝫ non tm̄ ꝑ ſpūmſanctū diligere. Nō autem ſimplicit̓ dicit pr̄em non diligere ꝑ ſpiritūſanctum.Utrum pr̄ ſit ſapiens ſapīa quamgenuit. ſicut diligit amore qui abipſo ꝓcedit.Pretereadiligēterinueſtigari oportet vtruꝫ pater ſapiens ſitſapīa quam genuit quetm̄ filius eſt? Qd̓videt̉ a ſimili poſſe ꝓbari. Si em̄ pr̄ diligitamore qui ab ip̄o ꝓcedit: cur non ⁊ ſapientia vel intelligentia quā ip̄e genuit ſapit vl̓intelligit: Hanc queſtionem vrgere videt̉vt ait Augꝰ. in. vj. li. de trini. quod ſcripſiapl̓us dicens chriſti dei ꝟtutem ⁊ dei ſapientiam. Ubi querit̉: vtrum ita ſit pater ſapientie ⁊ virtutis ſue. vt hac ſapīa ſapiēs