LI.natus ex deoQuare pr̄ et filius dicant̉ eē vnūſubſiſtit talisqͣlis deus eſt vel vnus deꝰ ſed nō vnus. qꝛ resNec diſſil̓em ęiuſdeꝫ nature recte pn̄t dici vnūſui edidit natura naturā. ſimpl̓r eſſe et cū adiectōe. Res veſꝫ ex ſubſtanro diuerſe nature nō pn̄t dici vnūnat̉e ẜm ori niſi dicat̉ quid vnum.tia dei genitgineꝫ attulit.Hic dici oportet &nō ẜm creaturas voluntatis eſſentiam pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus recte dicunt̉ eſſivnū ⁊ vnꝰ deꝰ. ẜꝫ nō vnus. Res em̄ due vl̓pl̓es recte pn̄t dici vnū eſſe: ſi ſint vnius eſſentie. ⁊ earū vna ſit natura. Unus autemvel vna nō pōt dici de diuerſis rebus: niſiaddat̉ qͥd vnꝰ vel vna. Quo addito rectepōt dici de rebꝰ ⁊ vnius ⁊ diuerſe ſb̓e. Un̄Hylariꝰ in li.de ſynodisAugꝰ. in. vj. li. de trini. ſic ait. Neſcio vtrūMinus forte inueniat̉ in ſcripturis dictum vnum ſunt:exp̄ſſe videt̉quorū eſt diuerſa natura. Si aūt ⁊ aliqͣ pl̓ade indifferetti ſimilitudīe ſunt eiuſdem nature ⁊ diuerſa ſentiāt. nonpatris et filij ſunt vnū inqͣꝫtū diuerſa ſentiūt. Cū gͦ ſic d̓rfides locutavnum: vt nō addat̉ qͥd vnū. ⁊ pl̓a vnuꝫ dieſſe. cū de ꝑcunt̉ eadem natura atqꝫ eſſentia: non diſſitre et filio ēſpūſancto ita dens neqꝫ diſſentiēs ſignificat̉. Un̄ Pauſenſerit ſigni lus ⁊ apollo. qͥ ⁊ ambo hoīes erāt et idemficatam in nſentiebant: vnū eſſe dicunt̉ cum d̓r. Et quimībus ꝓprivniuſcuiuſqꝫ plantat ⁊ qͥ rigat vnū ſunt. Cū ꝟo addituinominatoruꝫ qͥd vnū. potſignificari aliquid ex pluribuſſub̓am ⁊ ordi vnū factum. qͣꝫuis diuerſa natura. ſic̄ anīanē ⁊ gloriaet corpus non pn̄t vtiqꝫ dici vnum. Quidvt ſunt qͥdeꝑ ſub̓am tria em̄ tam diuerſum: niſi addat̉ vl̓ ſubintelliꝑ ꝯſonantiaꝫ gatur quid vnū .i. vnus hō. Vnde apl̓us.ꝟo vnuꝫ. Vo Qui adheret inqͥt dn̄o: ſpūs vnꝰ ē. Nō dilens ergo cōxit vnus eſt vel vnū ſunt. ſed addidit ſpūsgregata ſanctorum ſyno. Diuerſi ſunt em̄ natura ſpūs hoīs ⁊ ſpiridus impieta. tus dei. ſed inherendo fit ſpūs hoīs vnustem eaꝫ ꝑime̓ ſpūs cū deo. qꝛ ꝑticeps ſit veritatis ⁊ beare que vnitatitudinis illiꝰ. Si gͦ de his que diuerſe ſb̓etem patris etfilij ⁊ ſpūſſan ſunt: recte dicit̉ ꝙ ſint vnus ſpūs. qͣꝫtomacti nominum gis qui vnius ſb̓e ſunt: recte dicunt̉ vnusnumero illudeus eſſe. Pater gͦ ⁊ filius vnū ſunt vtiqꝫderet. vt nonſubſiſtēte cauẜm vnitatem eſſentie ⁊ vnus deuſ. In qͦ ⁊ſa vniuſcuiuſ arriana hereſis damnat̉. que pr̄em. ⁊ filiuꝫqꝫ nomīs tri. ⁊ ſpūmſanctum (vt ait Augꝰ. in li. de hereplex nūcupaſi) nō vult eſſe vniꝰ eiuſdemqꝫ ſb̓e atqꝫ natio obtineretſub falſitateᵏ ture. vel vt exp̄ſſius dicat̉ eſſentie. q̄ grecenoīm vnionē d̓r vſia. ſꝫ filiū eſſe creaturā. Necnō ⁊ fabel⁊ pater ſolus liana: q̄ (vt ait Augꝰ. in eodem li.) dicebatatqꝫ vnꝰ ideꝫxp̄m eundem ip̄m ⁊ patrem ⁊ ſpūmſanctū⁊ ip̄e haberꝫ⁊ ſpūſſācti nō eſſe: vt eſſet trinitas noīm ſine ſubſiſtētia ꝑmē ⁊ filij. Id ſonarū. Utranqꝫ peſtem (vt ait Angꝰ. ſuꝑcirco treſ ſubIoh̓.) elidit veritas dicens. Ego ⁊ paterſtantias eſſedixerūt. ſub. vnū ſumus. Utrūqꝫ audi ⁊ aduerte ⁊ vnūſiſtētium per ⁊ ſumus; ⁊ a caribdi ⁊ a ſcilla liberaberis.ſonas. ſꝫ perꝘ enim dixit vnuꝫ. liberat te ab Arrio. ꝙſubſtātiā eddixit ſumꝰ: liberat te a Sabellio. Si vnū cētes niſi ſubſtantiam paergo non diuerſum. ſi ſumus ergo pater et tris ⁊ filij difilius. Sumus em̄ non diceret de vno. nec uerſitate diſvnum de diuerſo. Erubeſcant ergo ſabel­ ſimilia eſſenliani qui dicunt ip̄m eſſe pr̄em qui eſt filiꝰ:tie ſeꝑantes.Qd̓ auteꝫ diꝯfundentes ꝑſonas. qui ⁊ dicti ſunt palriꝰ ctū eſt: vt ſintpaſſiani. qͥ dicunt patrem fuiſſe paſſuꝫ. Ar quideꝫ ꝑ ſubriani ꝟo dicunt aliud pr̄em eſſe. alid̓ filiuꝫ. ſtantiam triaꝑ conſonātiānon vnā ſb̓am: ſed duas. patrem maioremꝟo vnuꝫ nonfiliū minorē. Noli hoc dicere tu catholice̓. habet calumIn medio gͦ nauiga. vtrūqꝫ ꝑiculoſum la¬niaꝫ. quia cōtus deuita: ⁊ dic. Pater pr̄ eſt. ⁊ filiꝰ filiꝰ ē gnoīato ſpiritu .i. ꝑaclytoAlius pater. alius filius. ſed nō aliud. īmoconſonantiehocip̄m. qꝛ vnus deus. Ecce oſtenſum eſt potius ꝙͣ eſtquare vnitas in patre eſſe dicat̉: cum tres ſentie ꝑ ſimvnum ſint.p̄dicari ꝯueītQuare dicit̉ eſſe equalitas ī filio.vnitatem.Itē in eodeꝫR Cum deū pacū ſit vna equalitas triū.trē cōfitemūNunc Videamus⁊ chriſtuꝫ defiliū p̄dicamqͣre eqͣlitas dicat̉ eſſe in filio. cū vna ⁊ ſum ⁊ inter hec dima eqͣlitas ſit triū. hoc ideo forte dictū eſtuortium deorum ſit irreliqꝛ fiſius genitus eſt a patre equal̓ gignēti gioſa ꝯfeſſio.⁊ dono qd̓ ab vtroqꝫ ꝓcedit. ⁊ id̓o illa tria non pn̄t ẜmdicunt̉ eſſe eqͣlia ꝓpt̓ filiū. Filiꝰ em̄ habet nature indifferentiā ⁊ noa pr̄e vt ſit ei equalis ⁊ ſpūiſancto. ⁊ ſpūſmen indiffeſanctus ab vtroqꝫ habet: vt ſit equal̓ vtri­ rens nō vnūqꝫ. Hoc aūt fine aſſertionis ſuꝑcilio ⁊ ma­ eſſe ī eſſentieioris intelligentie p̄iudicio dicimus. male ᵍenerationequorū eſſētietes in aꝑtione tam clauſorū ẜmonuꝫ ꝑitio nomen non lres audire qͣꝫ aliqͥd alijs influere.cet eē niſi vnūſn̄ eī religioſaQuare in ſpūſancto d̓r eſſe vtriuvnitas nominis ex indiffeqꝫ cōcordia vel connexio.rentis natuꝘ AutezIN PiriCid ncutā pſonre eſſentia cōgeīte ademiſancto dicit̉ eſſe vtriuſqꝫ cōcordia: ⁊ ꝑ euꝫeſſētie. vt vniomīa cōnexa: facilior eſt intelligētia nobis ca ac ſingulap̄miſſa ad mentem reuocantibꝰ. Supra eī ris dei ſubſt gtia ꝑ vnioneꝫẜm autoritates ſanctorū dictū eſt ꝙ ſpiritꝰnomīs inteljſanctus amor eſt quo pr̄ diligit filiū. ⁊ filiꝰ gat̉: cuꝫ vetripatrem. Recte gͦ ſpūſſanctus dicit̉ conne­ uſqꝫ eſſentiexio vel cōcordia pr̄is ⁊ filij. ⁊ ꝑ eum omīa noīm .i. vnuscōnexa. Un̄ Augꝰ. in. v. li. de tri. Commū deꝰ. ob indiſcrete in vtroqꝫ nature innio qͣdam conſb̓alis pr̄is ⁊ filij eſt amboꝝſpūſſanctus. Idem in. vij. li de tri. Spūſſā diſſimilē ſubctus eſt ſumma charitas vtrūqꝫ ꝯiūgēs: ſtātiā p̄dicet̉.noſqꝫ ſubiūgens.Iſta eſt diſtinctio triceſimaprimahuius pͥmi libri. In qͣ mgr̄ poſtꝙͣ egit de ꝓpͥetatibꝰꝑſonarū ꝓprijs. incipit agere de appropriatis. Ettria facit. Nam pͥmo oſtendit quedam nomīa cōmunia appropriabilia aliquibus ꝑſonis. In ſcd̓o on̄ditſignificationē quorundā nominū cōmuniū. ſꝫ appro