DI.Eſt aūt ineffabilisquidā complexus pr̄is ⁊ imaginis qͥ nō ēſine ꝑfruitione. ſine charitate. ſine gaudioIlla ergo dilectio: delectatio. felicitas velbtitudo. ſi tn̄ aliqͣ hūana voce digne dicit̉vſus ab illo appellata eſt breuit̓. ⁊ eſt ī trinitate ſpūſſanctꝰ: nō genitꝰ: ſed genitoris genitiqꝫ ſuauitaſ. ingeniti largitate atqꝫ vbertate ꝑfundens oēs creaturas ꝓ captu eaꝫItaqꝫ illa tria ſi a ſe inuicem determīari vident̉. ⁊ in ſe infinita ſunt. Qui videt hoc vl̓ex ꝑte vel ꝑ ſpeculuꝫ in enigmate: gaudeatcogͦſcens deū ⁊ gr̄as agat. Qui ꝟo nō videt: tēdat ꝑ pietātē ad vidēdū. nō ꝑ cecitatem ad calūniādū. qm̄ vnꝰ ē deꝰ. ſꝫ tn̄ triniꝘ nō mō il. tas. Ecce habes qͣlit̓ ꝟba Hylarij p̄miſla ꝟba hylaſa accipienda ſunt. licet tāte ſint ꝓfūditatꝭ:rij. ſed explnatio auguſti vt etiā adhibita expoſitione vix aliqͣtenusni ſuꝑ his ob ea intelligere valeat humanus ſenſus. cuꝫſcuriſſima ē. ⁊ ip̄a eorū explanatio quaꝫ hic Augꝰ. edidit: plurimū in ſe habeat difficultatꝭ ⁊ ambiguitatis.Ꝙ ẜm hanc expoſitionem non diſtinguunt̉ ibi ꝓprietates ꝑſonarūtres.Non enī ſcd̓m premiſſam expoſitionem diſtinguunt̉ h̓ tres ille ꝓprietates ſuperiꝰ aſſignate. ſed ip̄e hypoſtaſes diſtincte ab inuicē mōſtrāt̉. Eternitatis tn̄ noīe eadem vid̓r deſignata ꝓpͥetas: quā notat hoc nomen ingenitus. Sꝫvideamꝰ qͥd ſit qd̓ ait. Imago ſi ꝑfecte implet cuiꝰ imago eſt: ip̄a coequat̉ ei. nō illd̓ſue imagini. Uidet̉ em̄ dicere ꝙ filiꝰ qui ēimago pr̄is: patri coequat̉. nō pr̄ filio. cuꝫ⁊ filius dicat̉ equal̓ pr̄i in ſcpͥtura. ⁊ pat̓ filio. ſꝫ filius hͦ hꝫ a pr̄e vt ſit ei equal̓. pr̄ aūtnō hꝫ a filio. ⁊ tn̄ filiꝰ plene ac ꝑfecte equal̓eſt pr̄i .i. imago ei cuiꝰ eſt imago.Quare dicat̉ hylariꝰ ꝓpria ꝑſonarū aſſignaſſe ī verbis p̄dictis. cuꝫibi nō ſint exp̄ſſe ꝓprietates. fPropria ergo perionarū in p̄dictis vbis aſſignaſſe d̓r Hylarius. qꝛ relatiua noīa ꝑſonarū poſuit .ſ. patris imaginis ⁊ muneris. que relatiue dicunt̉ de ꝑſonis. ⁊ ꝓprietates notant qͥbusdiſtinguunt̉ ꝑſone. Ita em̄ dicit̉ ſpūſſanctus munus relatiue ſicut donū. Uerūta-XXXImen ip̄as ꝓprietates alijs tribus nomībꝰ Hylarius inli. de ſynodisnō ſignificauit: iuxta p̄dictam Augꝭ. expoSi qͥs īnaſciſitionem: niſi ſolo nomine eternitatis. quo puē ⁊ ſine ininon ip̄am paternitatē. ſꝫ eā voluit intelligitio dicat filiūnotionem qͣ dicit̉ ingenitus.qͣſi duo ſineprincipio. etꝘ earundē ꝑſonarū diſtinctioneꝫ lia. ⁊ duo īnaduo īnaſcibinotat Augꝰ. alijs verbis ſine exta. dicens duos faciat dep̄ſſione triū ꝓprietatū.S os: anathēaſit Caput .n.Illud etiā ſciri opꝰ eintno. ca.qd̓ ē pͥncipiūput aūt qd̓ ētet ꝙ earundē triū ꝑſonarum diſtinctionē pͥncipiuꝫ xp̄iAugꝰ. oſtendere volēs. ſine exp̄ſſione illa­ deꝰ. Sic eniꝫrum triū ꝓpͥetatum ſuꝑius cōmemorataꝝ pile oīm. iniad vnū initiain pͥmo li. de doctrina chriſtiana ſic ait. In tiū ꝑ filiū vnipr̄e eſt vnitas. in filio eqͣlitas. in ſpūſancto uerſa referīꝰvnitatis equalitatiſqꝫ cōcordia. Et hͨ tria filiū īnaſcibilē ꝯfiteriˡ imvnum omnia ꝓpter patrem. equalia omīapijſſimū ē Iāꝓpter filium. cōnexa omnia ꝓpter ſpiritū­ eniꝫ non eritſanctum. Itaqꝫ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ vnꝰ deus. qꝛ⁊ ſingulus quiſqꝫ horū deus eſt. ⁊ ſiml̓om deū vnū p̄dicari nat̉a vnines vnus deus. ⁊ ſingulus quiſqꝫ horum us innaſcibilplena ſubſtantia eſt. ⁊ ſimul omēs vna ſb̓­ dei exigit Cūſtantia. pater nec filius eſt nec ſpūſſanctus ergo deꝰ vnꝰ⁊ filius nec pater eſt nec ſpūſſanctus. Spiſit duo īnaſcꝭbileſ eē n̄ pn̄trituſſanctus nec pr̄ eſt nec filius. ſed pr̄ tm̄ cū idcirco depater. ⁊ filius tm̄ filius. ⁊ ſpūſſanctus tātū us vnꝰ ſit cū ⁊ſpūſſanctꝰ. Eadē tribꝰ eternitas. eadem inpr̄ deꝰ ſit. ⁊ filiꝰ dei deꝰ ſit.cōmutabilitas eadem maieſtas. eadē po­ qꝛ innaſcibiliteſtas. In his ꝟbis aꝑte infinuat̉ ꝑſona­ taſ ſola peneſrum triū diſtinctio.vnū ſit. filiusaūt idcirco deQuare pr̄i attribuat̉ vnitas. et fiꝰ ſcibili eēntiaus. qꝛ ex īnalio equalitas.Caput eī oīmnatus exiſtatfiliꝰ ē ſꝫ caputSI plurimos Mo ­ aa vnū dcuꝫfilij deꝰ eſt. etoīa hoc gͣdu.uet ꝙ patri attribuit vnitatē. filio equalitarhac ꝯfeſſiōetem. Cū em̄ vnitas dicat̉ ẜm ſb̓am. non tā referūt̉ cū abtum in patre eſt: ſꝫ etiam in filio ⁊ in ſpūſan eo ſumāt vnicto. ⁊ equalitas vna eſt pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſā uerſa pͥncipi.um. cū ip̄e pͥrcti. Cur gͦ patri attribuit̉ vnitas: ⁊ filio eqͣcipiū ſit. Idēlitas. Forte eadem ratione attribuit̉ palri ī eodē. Gībꝰvnitas ẜm Auguſtinum. qua ſupra eidem creaturis ſubeternitas ẜm Hylariū. quia vicꝫ pater ita ſtantiā voluntas dei attueſt: vt ab alio non ſit. Et quia filiuꝫ genuit it. ſꝫ naturāvnū ſecum deū. ⁊ ſpūſſanctus ab eo proce­ dedit filio exdit vnus cum eo deus. Vnitas ergo in pa īnaſcibili ac n̄tre eſſe dicitur. qꝛ nec eſt aliquid aliud a qͦnata ſubſtantia ꝑfecta naſit. Non em̄ ab alio eſt. nec ab eo aliqͥs Vel tiuitas. Taaliquid eſt ab eterno. quod vnū cū eo non lia em̄ cunctaſit. filius em̄ ⁊ ſpūſſanctus vnum ſunt cumcreata ſunt qͣlia deꝰ eē vopr̄e. Un̄ veritas ait. Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ. iuit. filiꝰ autē