LI.DI. XXXIReterea conſiderari oportet: cum tres ꝑſonecoequales ſibi ſint. vtrū relatiue hoc dicat̉: an ẜm ſubſtantiam: ⁊ ſi relatiue: vtrum ẜm relationem an̄ ẜm eſſentiāHylariꝰ.conſideranda ſit equalitas? Deinde quidſit ip̄a equalitas? Ad quod dicimus? quiaſicut ſimile nihil ſibi eſt. Similitudo enim(vt ait Hylarius) ſibijp̄i non eſt. ita ⁊ eqͣlealiquid ſibi non dicit̉. ac ꝑ hoc ſicut ſimileita ⁊ equale relatiue dicit̉. Dicit̉ ergo relatiue filius equalis patri. et vtriqꝫ ſpūſſanctus. Eſt tamen equalis patri filius. ⁊ vtriqꝫ ſpūſſanctus ꝓpter ſummam ſimplicitatem eſſentie ⁊ vnitatem. Equalis eſt ergofilius patri ẜm ſubſtantiam. non ẜm relaAuguſtitionem. Vnde Augꝰ. in. v. li. de trini. ait.Querimus ẜm quid equalis ſit patri filiꝰ.non ẜm hoc ꝙ ad patrem dicitur filius eqͣlis eſt patri. Reſtat ergo vt ẜm id equalisſit ꝙ ad ſe dicitur. Quicqͥd autem ad ſe dicitur: ẜm ſubſtantiam dicit̉. Reſtat ergovt ẜm ſubſtantiam ſit equalis. Eadē ergoeſt vtriuſqꝫ ſubſtantia. Item in ſexto libroSatis eſt videre nullo modo filium equalem eſſe patri. ſi in aliquo .ſ. quod ꝑtineatad ſignificandam eius ſubſtantiā inequal̓inuenit̉. In omnibus ergo equalis eſt pr̄ifilius. ⁊ eſt eiuſdem ſubſtantie. Equal̓ eſtetiam ſpūſſanctus. ⁊ in omnibus equal̓ ꝓpter ſummam ſimplicitatem illius ſb̓ſtātieEx his ꝑſpicuum fit ꝙ ẜm ſubſtantiam filius eſt equalis patri. ⁊ utriqꝫ ſpūſſanctusQuid ſit eqͣli ⁊ appellatio tm̄ relatiua eſt. Equalitas ergo patris ⁊ filij non eſt relatio vel notio. ſꝫnaturalis vnitas ⁊ idemptitas.Hic quō dicat̉ ſimilis. et quid ſitſimilitudo.Hoc idem etiam dicimus de ſimili ⁊ ſimilitudine. Cum em̄ dicitur filius ſimilis patri: relatiue qͥdem dicitur. ſed ſimilis eſt patri propter vnitateꝫeſſentie. Eſt ergo appellatio tantū relatiuaQuibuſdanvidet̉ ꝙ noīe Similitudo ꝟo indifferens eſſentia. Und̓eqͣlitatis vl̓ ſi quibuſdam non indocte videt̉ nomine eqͣmilitudīs nō litatis vel ſimilitudinis non aliquid poniponit̉ aliqͥd: ſed remoueri. vt ea ratione dicatur filiꝰ eqͣſꝫ remouet̉lis patri. quia nec maior eſt eo nec minor.⁊ hoc propter vnitatem eſſentie. Ita et ſimilis dicitur. quia nec diuerſus: nec alienꝰnec in aliquo diſſimilis. Et hoc ꝓpter eſſentie ſimplicitatem. Non ergo ẜm ꝙ filiꝰ eſtgenitus a patre: equalis vel inequalis eſtpatri. nec ſimilis vel diſſimilis. ſed equal̓ ⁊ſimilis ẜm ſubſtantiā.De ſnīa ſancti Hilarij qua ī trinitate ꝑſonarū ꝓpria oſtendit. cNon eſt igitur hicp̄termittendum ꝙ vir illuſtris Hylariusꝓprietates ꝑſonarum aſſignans ⁊ dicit ī patre eſſe eternitatē. ſpeciem in imagine. vſuꝫin munere. Que tante difficultatis ſunt ꝟba: vt in eorum intelligentia atqꝫ explanatione vehementer laborauerit Augꝰ. vt ipſe oſtendit in ſexto libro de trini. ita dicensQuidam cum vellet breuiſſime ſingularūin trinitate perſonarum inſinuare propria.Eternitas ē inquit in patre. ſpecies in imagine. vſus in munere. Et quia non me? Ex quo ſendiocris autoritatis in tractatione ſcriptu? ſn ītelligēdaſunt ꝟba hyraruꝫ ⁊ aſſertione fidei vir extitit. Hec em̄larij h̓ docetHylarius in libris ſuis poſuit. Horū Ver­ aug. ⁊ pͥus qͣborum. id eſt patris ⁊ imaginis ⁊ munerꝭ re pr̄i eternieternitatis ſpeciei ⁊ vſus abditam ſcrutatas tribuat̉.Hylariꝰ in li.tus intelligentiam: qͣꝫtum valeo non eo ſeꝰ de ſinodis.cutum arbitror in eternitatis vocabulo. ni Imago eiusſi ꝙ pater non habet patreꝫ de quo ſit. filiꝰ ad quā imasnat̉ ſpēs īdifautem de patre eſt vt ſit. atqꝫ vt illi coeterferens ē. Nenus ſit. Imago enim ſi perfecte implet illd̓ qꝫ em̄ ip̄e ſibicuius imago eſt: ip̄a coequatur ei. nō illd̓ qͥſꝙͣ imago ēimagini ſue. in qua imagine ſpeciem nomi. ſꝫ eū cuiꝰ imago ē neceſſe ēnauit. Credo propter pulchritudinem vbivt imago detanta eſt congruentia ⁊ prima equalitas. mōſtret Ima⁊ pͥma ſimilitudo nulla in re diſſidēs. ⁊ nul go ergo ē reiad rem cōelo modo inequalis. ⁊ nll̓a ex parte diſſimiquādā ⁊ imalis. ſed ad idemptitatem reſpondens ei cuꝰ ginata ⁊ indiius imago eſt. vbi eſt pͥma ⁊ ſumma vita. ſcreta ſimilicui non eſt aliud viuere ⁊ aliud eſſe. ſꝫ ideꝫ tudo. Eſt ergo pat̓. ē etiā⁊ primus ac ſummus intellectus. cui nont gͣlius. qꝛ imaeſt aliud viuere ⁊ aliud intelligere: ſꝫ idem go pr̄is ē filihoc eſt vnum tanqͣꝫ verbum perfectuꝫ: cui us. Et quiaimago eſt vtnon deſit aliquid: ⁊ ars quedam omniporei imago ſittentis ⁊ ſapientis dei. plena omniū ratio­ ſpēꝫ ncc̄e eſtnum viuentium incommutabiliū: ⁊ omēs ⁊ naturā ⁊ eſvnum in ea. ſicut ip̄a vnum de vno cum qͥ ſentiaꝫ ẜm ꝙimago ē in ſevnum. ibi nouit omnia deus que fecit per pēat auctoriipſam.Hic de ſpirituſancto quare vſusdicat̉.