DI.ita ait. Dicit̉ relatiue pat̓. idemqꝫ relatiuedicit̉ pͥncipiū. Sed pater ad filiū d̓r: principium ꝟo ad oīa que ab ip̄o ſunt. Et prīcipium dicit̉ filius. Cum em̄ diceret̉ ei. Tuqͥs es? Reſpondit pͥncipium qͥ ⁊ loqͦr vob̓Sed nunqͥd patris pͥncipiuꝫ eſt. īmo creatorem ſe voluit oſtendere: cum ſe dixit eſſepͥncipium. ſicut ⁊ pr̄ pͥncipiuꝫ eſt creatureHic adiungiqꝛ ab illo ſunt omnia. Cum ꝟo dicimusde ſpūſctō ꝙiōe pͥncipium ⁊ patrem pͥncipiuꝫ ⁊ filiū pͥncipiū: nō duopͥncipia creature dicimus. quia pater et filius ſimul ad creaturam vnum principiuꝫeſt: ſicut vnus creator. Si aūt qͥcquid ī ſemanet ⁊ gignit vel operat̉ aliquid: principium eſt eius rei quam gignit: vl̓ eiꝰ quaꝫoperat̉. Non poſſumus negare etiam ſpiritūſanctum recte dici pͥncipium. quia noneum ſeꝑamus ab appellatione creatoris. qꝛſcriptum eſt de illo ꝙ oꝑetur. ⁊ vtiqꝫ in ſemanens oꝑatur. Non em̄ in aliquid eoruꝫque operatur ip̄e mutat̉ ⁊ vertit̉. Unumergo pͥncipium ad creaturam cum patre etfilio eſt ſpūſſanctus. non duo vel tria principia. Ecce aꝑte oſtendit Augꝰ. patrem etfiliū ⁊ ſpūmſanctū eſſe vnū pͥncipiū rerumcreatarū .i. vno eodemqꝫ modo eſſe principium. ⁊ illū modum ſatis aperuit. quia ſcꝫoꝑant̉ omnia. ⁊ qꝛ ſimiliter oꝑant̉ hi tres.ideo vnū pͥncipium eſſe dicunt̉.Hic oſtendit quō pater ſit principium filij. et ip̄e et filius prīcipiuꝫſpūſſancti.Deinde in eodeꝫ libro ꝯtinue oſtendit quō pat̓ dicat̉ principiū ad filiū. ⁊ ad ſpūmſanctū ip̄e filiꝰ. dicēſideo eſſe pr̄em pͥncipium filij. qꝛ genuit eū.⁊ pr̄em ⁊ filiū eſſe pͥncipiū ſpūſſctī. qꝛ ſpirituſſanctus ꝓcedit vel dat̉ ab vtroqꝫ. Aitem̄ ita. Si gignens ad id qd̓ gignit principium eſt: pr̄ ad filium pͥncipium eſt. qꝛ genuit eum. Utrum aūt ⁊ ad ſpūmſanctū pͥncipium ſit pr̄. quia dictum eſt de patre ꝓcedit. nō parua queſtio eſt. Qd̓ ſi ita eſt: noniam pͥncipium eius tantū erit rei quam gignit vel facit: ſed ⁊ e ius quā dat. ⁊ q̄ procedit ab ip̄o. Si ergo quod dat̉ vel quod ꝓcedit: pͥncipium habet a quo dat̉ vel procedit. fatendum eſt patrem vel filiū vnuꝫ pͥncipium eſſe ſpūſſancti: non duo principia.Sed ſicut pater ⁊ filius ad creaturam relatiue vnus creator ⁊ vnus dn̄s dicit̉. ſic relatiue ad ſpiritumſanctū vnū principium.XXIXAd creaturam ꝟo pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſan Ex his cōlligit̉ ꝙ pr̄ coctus vnum pͥncipium. ſicut vnus creator ⁊ pͥncipiuꝫ fi ijvnus dominus. Ecce habes ꝙ pater prin quo pr̄ genecipium filij dicit̉. qꝛ genuit euꝫ. Qua gͦ nō ratione ſcꝫ⁊eodē etiā autione eſt pater: ea pͥncipium filij dicit̉. id ētor filijgeneratione. ẜm quam etiam dicit̉ auctor Hylarius.filij. Vnde Hylarius in. iiij. li. de tri. ita aitIp̄o quo pater dicit̉ eius quem genuit auctor oſtendit̉. id nomen habens quod naqꝫ ex alio ꝓfectum intelligat̉. ⁊ ex quo is qͥgenitus eſt ſubſtitiſſe doceat̉. Nouit eccleNota ꝙ diſia vnū innaſcibilem deū. Nouit vnigenifiliū nō eē abtum dei filiū. Confitet̉ pr̄em ab origīe libe initio ſed abrum. confitet̉ ⁊ filij originē ab initio. nō ip­ inſum ab initio: ſꝫ ab initiali. nō ꝑ ſeip̄m: ſꝫ abeo qui a nemine eſt natum ab eterno. natiuitatem .ſ. ex paterna eternitate ſumentem.Edita eſt hic fidei ꝓfeſſio. ſed ꝓfeſſiōis ratio nondū expoſita eſt. ⁊ ideo querenda .ſ.quō intelligendū ſit ꝙ ait filij originem eſſeab initio. ⁊ nō ip̄m eſſe ab initio: ſꝫ ab initia ꝓapit ex quōbili. Hoc vtiqꝫ ſubdens: determīauit quō cenſu illa diacceꝑit initium. inquiens origineꝫ filij eſſe xerit Hyiariꝰab initio. Ac ſi diceret. Non ita intelligasoriginem filij eſſe ab initio: quaſi ip̄e filiushabeat initium. ſed qꝛ ip̄e eſt ab initiabiliid eſt a patre a quo ſunt omnia. Nam licetfilius ſit pͥncipium de pͥncipio. nō eſt tn̄ cōcedendū ꝙ filius habeat pͥncipiū. Cūqꝫ filius ſit pͥncipiū de pͥncipio. ⁊ pater principium nō de pͥncipio. Nō eſt pͥncipium depͥncipio: pͥncipiū ſine pͥncipio. ſicut filiꝰ nōeſt pater. Neqꝫ tn̄ duo pͥncipia: ſed vnum.ſicut pr̄ ⁊ filius non duo creatores: ſꝫ vnuscreator.Cum pater et filius ſint vnū prīcipium ſpūſſancti. querit̉ an eadeꝫnotione.Onum auteꝫ principium ſunt pater ⁊ filius: non tantū creaturarum: vt dictum eſt ſupra. ſed etiaꝫ ſpirituſſancti. Ideo queri ſolet vtrum eademnotione pater ſit pͥncipium ſpirituſſancti ⁊filius. an ſit alia notio qua pater dicat̉ pͥncipium ſpirituſſancti. ⁊ alia qua fi ius?Ad quod dicimus: cum pater dicat̉ prin. Reſpōſio.cipium ſpūſſancti ⁊ filius: quia ſpirituſſanctus ꝓcedit vel datur ab vtroqꝫ. nec aliterꝓcedit vel datur a patre qͣꝫ a filio. Sane intelligi poteſt patrem ⁊ filium eadem rela