LI.Ꝙ nō eo verSicut filius ad patrē refert̉. ita ⁊ ꝟbuꝫbū dicit̉ quo ꝗd eum cuius eſt vbum refert̉ cum dicituſapīa.ꝟbum. Et ꝓpterra non eo ꝟbo quo ſapiētia dicit̉. quia ꝟbum non ad ſe dicit̉. ſꝫ tm̄relatiue dicit̉ ad eum cuius eſt v̓bū. ſicutfilius ad patrem. Eo quippe eſt filius quoꝟbum. ⁊ eo eſt verbum quo filius. Sapientia ꝟo quo eſſentia. ⁊ ideo quia pater etfilius ſunt vna eſſentia ⁊ vna ſapiētia. Itēin eodem. Non ē pater ip̄e verbū ſicut necQuo dicitur filius nec imago. Quid aūt abſurdius qͣꝫꝟbuꝫ. ⁊ quo imaginem ad ſe dici. Idem in. v. Dicit̉ relatiue filius. relatiue etiā dicit̉ vbū ⁊ imafilius.go. ⁊ in omībus his vocabul̓ ad patreꝫ refert̉. Nihil aūt horū pater dicit̉.Breuiter ſummam colligit intelligentie p̄dictorū.Aꝑte oſtenſum eſtꝙ ſicut filius vel genitus relatiue dicit̉ acpatrem. ita ꝟbū ⁊ imago. Et ꝙ eo diciturꝟbū ſiue imago quo filiꝰ .i. eadē ꝓpͥetate ſiue notione dicit̉ ꝟbum ⁊ imago qua filiꝰſed non eo quo ꝟbum dicit̉ ſapientia veleſſentia. quia non notione qua dicit̉ ꝟbuꝫdicit̉ ſapientia. Nam ſapīa dicit̉ ẜm eſſentiam. non ẜm relationē.General̓ regl̓a eorū que ad ſe. eteorū que relatiue dicūt̉. quicqͥdenī ad ſe ſil̓ ambo dicunt̉. ſed nonita in p̄dictis relatiuis.Et eſt hic aduerteda quedam generalis regula eoruꝫ que adſe. ⁊ eorū que relatiue dicuntur de patre etAuguſti. filio. Quicquid enim ad ſe dicuntur. vt aitAugꝰ. in. vj. libro de trinitate. non dicituralter ſine altero. id eſt quicquid dicunturquod ſubſtantia eorum oſtendat: ambo ſimul dicuntur. Ergo nec pat̓ eſt deus ſinefilio. nec filius ſine patre. ſed ambo ſil̓ deꝰſed non ambo ſimul pater: non ambo ſiml̓filius: vel ꝟbum vel imago.An ẜm ſubſtantiā dicat̉ deus dedeo. et hmōi.Hic queritur cumdicitur. deus de deo. lumen de lumine. ethmōi. vtrum dicant̉ ẜm ſubſtantiā. Namẜm relationē conſtat iſta non dici. Si ꝟoẜm ſub̓am dicuntur ſimul ambo .ſ. pater ⁊filius. poſſunt dici deus de deo. lumen delumine ẜm predictam regulam. Ad qd̓ Reſpōſio vbidicimus. qꝛ licet deus ẜm ſubſtantiā dicanoīa ſubſtantie dicunt̉ alitur. ⁊ lumen. ⁊ ſapientia ⁊ hmōi. ⁊ nūqͣꝫ re­ qn̄ poni ꝓ platiue accipiant̉. aliquando tn̄ pro relati­ ſonis.uis .i. ꝓ ꝑſonis: ſed non relatiue accipiunt̉vt cum dicit̉. deus genuit deū. alteruꝫ propatre. alterum pro filio ponimus. ſimilitercum dicit̉. deus de deo. lumen de lumine.In alijs qͦꝫ locutionibus ſepe reperiunturnomina eſſentie ad ſignificationē ꝑſonarūdeducta. vt cum dicit̉. deus natus. deusmortuus. deus paſſus. vbi filiꝰ tm̄ ſignificatur. Ita ⁊ de ſolo filio intelligit̉. cum di­ Auguſti.citur deꝰ de deo. ⁊ hmōi. Un̄ Augꝰ. querens quō hmōi dicant̉ in. vij. li. de tri. ait.Quomodo deus de deo. lumen de luminedicitur? Non enim ſimul ambo deꝰ de deoſed ſolus filius de deo .ſ. patre. nec ambo ſimul lumen de lumine. ſed ſolus filiꝰ de lumine patre.e tantū ẜm nomen ſubſtantie dicitur illud de illo. non ẜm nomīaꝑſonarum.Et eſt ſciendum qͣẜm nomina ſb̓e tm̄ dicit̉ illud de illo. licetibi illa nomina ſb̓am nō ſignificent. Scd̓mꝟo eadem nomīa ꝑſonarū: nūqͣꝫ dicit̉ illd̓de illo: ſicut ꝟbum de ꝟbo. vel filius de filio. qꝛ hmōi noīa diuerſis ꝑſonis cōuenirenon pn̄t. Quod Augꝰ. licet obſcure in eo/ Auguſti.dem li. ita dicit. hoc ſolū de eis dici nō poteſt illud de illo qd̓ ſil̓ ambo non ſunt .i. illoſolo noīe nō poſſumꝰ vti ad oſtendendumvnū de vno. qd̓ ſil̓ ambobus non cōuenit.Sicut ꝟbū de vbo dici nō pōt. qꝛ nō ſiml̓ambo verbum. nec imago de imagine. necfilius de filio. qꝛ non ſimul ambo filius vel Ꝙ noīa ſubimago. Et ſicut noīa ſb̓e aliqn̄ intelligētiā ſtantie raliqn̄ꝑſonarū diſtincte faciūt. ita etiā interdum trinitatis īteltotiꝰ trinitatis ſil̓. Un̄ Augꝰ. in eodem lib̓. ligentiam ſiait. In pr̄is noīe ip̄e pat̓ ꝑ ſe ꝓnunciatur. ᵍnincant.In dei ꝟo noīe ⁊ ip̄e pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus. vt cū dicit̉. Nemo bonus: niſi ſolusdeus. qꝛ trinitas eſt vnus deus.Iſta eſt diſtinctio viceſimaſeptima. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de tribus ꝓpͥetatibus ꝑſonalibus .ſ. paternitate. filiatiōe ⁊ ſpiratione