DI.tuſſanctus eſt ſpūſſanctus vel donum eſt.qꝛ ꝓcedit ab vtroqꝫ. ⁊ hec eadem dicit̉ ꝓceſſio. In p̄miſſis gͦ locutionibꝰ eedē ſignificate ſunt ꝓprietates.Quō non eſt omnino idem dicereeſſe pr̄em et genuiſſe vel hr̄e filiuꝫita ⁊ de alijs.Nec tamen videỉHec noīaguins ⁊ ſpūtⁿobis omnino eſſe idem dicere aliquid eſſeſanctꝰ nō tm̄ pr̄em ⁊ genuiſſe filiū. vel aliqͥd eſſe filiuꝫ: ⁊relatōes. ſed habere pr̄em. vel eſſe ſpūmſanctū ⁊ proceetiā hypoſtadere ab vtroqꝫ. alioqͥn pater non eſſet noſes ſignificāmen hypoſtaſis .i. ꝑſone: ſed ꝓpͥetatis tm̄.ſimilit̓ filius ⁊ ſpūſſanctus. Et ita non pertria nomīa ſignificarent̉ tres ꝑſone. Ideeqꝫ dicimus: qꝛ patris nomē non tm̄ reſationem notat: ſed etiā hypoſtaſim .i. ſubſiſtentiam ſignificat. ita ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctꝰRelationumRelationuꝫ ꝟo vocabula .ſ. paternitasꝟo vocabulafiliatio. proceſſio. vel gignere vel gigni. ꝓſunt pat̓nitaſſiliatio. ꝓceſ cedere. ip̄as tm̄ relationes: nō hypoſtaſesſio. nec ꝑſo. ſignificant. ſiue habere filium: ⁊ hr̄e patrēnas ſignificāt vt verbi gratia. Cum dicimus. deus ē paQuid intelgat̉ cū d̓r. ſcꝫ fer. nomine patris ⁊ relationem notamus.deꝰ ē pr̄ ⁊ deꝰ ⁊ diuinam hypoſtaſim ſignificamꝰ. vt ſit īeſt filiꝰ. ⁊ deꝰ telligentia talis. Deus vel diuina eſſentiaeſt ſpūſſanctꝰ eſt pater. id eſt ille qui genuit. id eſt hypoſtaſis que habet filium. Sil̓r deus ē filius.id eſt hypoſtaſis genita vel habēs patreꝫ.Ita etiam deus eſt ſpūſſanctus .i. hypoſtaſis ꝓcedens ab vtroqꝫ. ſiue ille qui ꝓceditQuid intelliCum ꝟo nomina relationū ponimus īgat̉ cum dicit̉deꝰ genuit. et p̄dicatis: notiones ip̄as tm̄ ſignificamus.deꝰ genitꝰ eſt. non hypoſtaſes. vt cum dicimus. deus gͦnuit .i. habet filium. ⁊ deus genitus eſt. ideſt habet pr̄em. Et tunc oportet intelligi īſubiectis hypoſtaſes tm̄. nō eſſentiā que illis ꝓpͥetatibus determinant̉.Ꝙ ꝓprietates determinant hypoſtaſes. non ſubſtantiam. id eſt naꝫturam.Ille enim proprietates ſingule ſingul̓ ꝓprie conueniūt perſonis. ⁊ ꝑ eas perſone determinant̉: ⁊ a ſeinuicem differunt: ſed a ſe non ſecedūt. Un̄Io. dam̄.Iohannes Damaſcenus. Non differuntab inuicem hypoſtaſes ẜm ſubſtantiā: ſedẜm characteriſtica idiomata. id ē determinatiuas ꝓprietates. Characteriſtica ꝟo .i.XXVIIdeterminatiua ſunt hypoſtaſeon. ⁊ non nature. etem̄ hypoſtaſes determinant. Itemeſſe quidem intemporaliter ⁊ eternalit̓ dicimus diuinam verbi hypoſtaſim ſimplicē:omnia habentem que habet pater. vt eiushomouſion. id eſt conſubſtantialem: natiuitatis modo ⁊ habitudine a paternali hypoſtaſi differentem. nunqͣꝫ ꝟo a paternali ꝓicdiſtiguū.hypoſtaſi ſecedentem. Idem apertius exꝰ tur ꝓpͥetatespͥmens ꝑſonales ꝓprietates in eodem ait. aꝑte.Differentiam hypoſtaſeon. id eſt ꝑſonarūin tribus ꝓprietatibus. id eſt paternali etfiliali ⁊ ꝓceſſibili recognoſcimus. Inſeceſſibiles autem ip̄as hypoſtaſes ⁊ indiſtabiles inuicem. ⁊ vnitas quidem inconfuſibiliter. Tres em̄ ſunt ⁊ ſi vnite. diuiſas autēindiſtanter. Etenī ſingula ꝑfecta eſt hypoſtaſis. ⁊ ꝓpriam ꝓprietatē .ſ. exiſtentie modum ꝓprium poſſidet. ſed vnite ſunt ſb̓ſtātia. ⁊ non diſtant neqꝫ ſecedunt a paternalihypoſtaſi. Ecce hic habes diſtinctas tresillas ꝓprietates: que ſupra diuerſis ſignificate ſunt modis.Ꝙ ſunt alia noīa ꝑſonarū eaſdē. jprietates notātia .ſ. genitus. genitor. verbum. imago.Hic non eſt pretermittendū: ꝙ ſicut pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ nomina ꝑſonarū ſunt. ⁊ ꝓprietates perſonales deſignāt. ita etiā ſunt ⁊ alia nomīa perſonarū .i. que ip̄as ꝑſonas ſignificāt. ⁊ earum ꝓprietates denotant. ⁊ eaſdem quas⁊ noīa p̄dicta. Vnde ⁊ relatiue dicūtur .ſ.genitor. genitus. verbum. imago. Un̄ Au Auguſti.guſti. in. v. li. de trini. ait. Uidendū eſt inquit hoc ſignificari cum dicit̉ ingenitꝰ. qd̓ſignificat̉ cum dicit̉ filius. Ideo em̄ filiusquia genitus. ⁊ quia filius vtiqꝫ genitusSicut aūt filius ad patrem: ſic genitus adgenitorem refertur. ⁊ ſicut pater ad filium:ita genitor ad genitum. Idem in ſexto lib̓.de trinitate. Verbum quidem ſolus filiusaccipitur. non ſimul pater ⁊ filius tāqͣꝫ ambo ſint vnum verbum. Sic enim vbumdicitur quomodo imago. non auteꝫ pater De noīe ꝟbi⁊ filius ſimul ambo imago. ſed filius ſolus ⁊ imaginiseſt imago patris: quemadmodū et filiusIdem in .vij. libro de trinitate. Verbū ẜmꝙ ſapientia eſt ⁊ eſſentia. hoc eſt quod pater. ẜm ꝙ verbum: non hoc eſt quod pat̓.quia verbum non eſt pater. ⁊ verbum relatiue dicitur: ſicut filius. Item in eodem.