LI.due vel tres ꝑſone ſil̓ nō ſunt maiꝰ aliquidAuguſti. qͣꝫ vna ꝑſona ſola. Iō querit Augꝰ. in. vj.li. de tri. Quō hͨ ſane dici pn̄t. cum nec pat̓ſit ſolus. nec filius. nec ſpūſſanctꝰ. Sꝫ ſꝑ etinſeꝑabilit̓. ⁊ filius cū pr̄e. ⁊ pr̄ cuꝫ filio. ⁊ſpūſſanctꝰ cū vtroqꝫ. Inſeꝑabiles em̄ ſuntBeſpōſio. ʰe tres ꝑſone. Ad qd̓ ita rn̄det Augꝰ. īAuguſtiᵐ. eodem. Solū deum pr̄em dicimꝰ. nō quiaſeꝑat̉ a filio vel a ſpūſancto. ſꝫ hoc dicētesſignificamꝰ. qꝛ illi ſil̓ cū eo ſunt pr̄. Solusem̄ pr̄ pater eſt. qd̓ nō d̓r qꝛ ip̄e ſit ſolus .i.ſine filio vel ſpūſancto. ſed ꝑ hͦ filiꝰ vel ſpirituſſanctus a paternitatis cōſortio excludunt̉. Ita ⁊ cū d̓r. ſolus filiꝰ filiꝰ eſt. vel ſolus ſpūſſanctꝰ ſpūſſanctꝰ ē. nō diuidit̉ filiꝰa pr̄e. vel ſpūſſanctꝰ ab vtroqꝫ. ſed a cōſortio filial̓ ꝓpͥetatis excludunt̉ pr̄ ⁊ ſpūſſanctus. ⁊ a cōſortio ꝓceſſibil̓ ꝓprietatis pr̄ ⁊filius. Cum gͦ d̓r. tantꝰ eſt ſolus pr̄: qͣꝫtū ſiinul illi tres. Per hoc ꝙ d̓r ſolus: nō ſeꝑat̉pr̄ ab alijs. ſed hic eſt ſenſus. Solus pat̓ .i.pr̄ qͥ ita pr̄ eſt. ꝙ nec filius nec ſpūſſanctustantus eſt ⁊cͣ. Sil̓r intellige cū d̓r. ſolꝰ eſt filius. vel ſolus eſt ſpūſſanctꝰ. Solus gͦ patd̓r. vt ait Augꝰ. in eodem. qꝛ nō niſi ip̄e ibipr̄ eſt. ⁊ ſolus filiꝰ. qꝛ nō niſi ip̄e ibi filiꝰ eſt⁊ ſolus ſpūſſanctus: qꝛ nō niſi ip̄e ibi ſpūſſanctus eſt.Utrū poſſit dici ſolꝰ pater eſt deꝰſolus filiꝰ eſt deꝰ. vel ſolus ſpūſſāctus eſt deꝰ. vel pater ē ſolꝰ deusvel filius eſt ſolus deꝰ. vl̓ ſpūſſanctus eſt ſolus deus.Poſt hec queriturUtrū ſicut d̓r. ſolus pr̄ eſt pr̄. vl̓ ſolus filiꝰeſt filiꝰ. ita poſſit dici. ſolus pr̄ eſt deꝰ. vl̓ ſolus filius ē deꝰ. ita ⁊ de ſpūſancto. Aut pr̄eſt ſolus deꝰ. filiꝰ eſt ſolus deꝰ: Ad qd̓ dicimus. qꝛ pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus d̓r etiamvnus deꝰ. ⁊ hͨ trinitas ſil̓ ꝓpͥe dicit̉ eſſe ſolus deus: ſicut ſolus ſapīēs. ſolus potensSed nō videt̉ debere dici a nob̓ ꝟbis noſtris vtentibꝰ: niſi vbi ẜmo autoritatibusoccurrit. ſolꝰ pr̄ ē deꝰ. vl̓ pr̄ eſt ſolꝰ deꝰ. itaAuguſtide filio ⁊ ſpūſācto dicimꝰ. Un̄ augꝰ. in. vijꝘ nō d̓r ſolꝰ li. de tri. ait. Qm̄ oſtendimꝰ quō poſſet dipr̄ deus eſt.ci ſolus pr̄ vel ſolus filiꝰ: conſiderāda eſt illa ſnīa qͣ dicit̉. Nō eſſe ſolū pr̄em deū veꝝꝘ pr̄ nō elſſolū. ſꝫ pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpūmſanctū. Ecce haidē ſolus deꝰ bes qꝛ nō ſolus pr̄ dicendus eſt eſſe verusſed trinitasᵛ deus. Itē in eodē. Si qͥs interrogat. pr̄ ſolus vtrū ſit deꝰ? Quō reſpōdebimꝰ nō eſſeniſi forte dicamꝰ ita eſſe qͥdē pr̄em deū. ſednō eū eſſe ſolū deū. Eſſe aūt ſolū deū dicamus pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpūmſanctū. Ecce et h̓habes. qꝛ pr̄ non debet dici ſolus deus atqꝫ hͦ ſolū in ꝑte ſubiecti tm̄ acciꝑe quidamvolūt. In ꝑte ꝟo p̄dicati ſi ſic concedūt ꝙpr̄ eſt ſolus deus. Sꝫ ex v̓bis Augꝭ. vid̓roſtendi: ꝙ ꝓpͥe ſolus deꝰ dici debeat totatrinitas. Et hͨ trinitas (vt ait Augꝰ. cōtraMaximinū) intelligit̉. cuꝫ apl̓s dic̄. Beatus ⁊ ſolus potens. ⁊ ibi. Soli ſapiēti deo.⁊ ibi. Inuiſibili ſoli deo. Nō em̄ de ſolo patre hec accipienda ſunt. vt ꝯtēdebat maximinus ⁊ alij heretici. ſꝫ de trinitate. Sicut⁊ illud. Solus hꝫ immortalitatē. qꝛ ẜm rectam fidem ip̄a trinitas eſt vnus ſolus deꝰbeatus. potēs. ſapiēs. inuiſibil̓. Un̄ augꝰ. Auguſti.in eodem. Cū vnus deꝰ ſit trinitas. hec ſitnobis ſolutio queſtionis: vt intelligamusſolū deū ſapientē. ſolum potentē. pr̄eꝫ et filiuꝫ ⁊ ſpūmſanctū. qͥ eſt vnus ⁊ ſolus deꝰ.Quō dicit̉ trinitas ſolus deꝰ. cūipſa ſit cū ſpiritibꝰ et animabꝰ ſanctis.Sed iterum queritur. quō ip̄am trinitatē dicimꝰ ſolum deuꝫcū ſit cū ſpiritibꝰ ⁊ aīabus ſanctis? Ad qd̓rn̄det Augꝰ. in. vj. li. de tri. ita dicens. TriAuguſtinitatē dicimꝰ deū ſolū: qͣꝫuis ſꝑ ſit cū ſpiritibus ⁊ aīabus ſanctis. ſed ſolū dicimꝰ. qͥanō aliud qͣꝫ ip̄a trinitas deꝰ eſt. Nō em̄ illicū illa deꝰ ſunt vel aliqͣ alia. ẜꝫ ip̄a trinitastm̄. nō illi vel alia deus eſt.Et ſi de pr̄e ſolo p̄dicta dicerēturnō tamen excluderet̉ filius et ſpirituſſanctus.Serutamē vt aitAugꝰ. ⁊ ſi de ſolo pr̄e p̄dicta dicerent̉: non Auguſti.tn̄ excluderet̉ filius vel ſpūſſanctus. qꝛ hitres vnū ſunt. ſicut in Apocal̓. de filio legitur ꝙ hꝫ nomen ſcriptum qd̓ nemo ſcit niſiip̄e. Nō em̄ inde ſeꝑat̉ pr̄ vel ſpūſſanctusEt cum dicit̉. Nemo nouit patrem niſi fillius. nō inde ſeꝑat̉ pater ⁊ ſpūſſanctꝰ. qꝛ inſeꝑabiles ſunt. Aliqn̄ etiam nominant̉ pater ⁊ filius ⁊ tacet̉ ſpūſſanctus. vt veritasad patrem loquens ait. Vt cognoſcant te⁊ quem miſiſti Ieſum xp̄m eſſe vnū verū7deū. Cur ergo (inquit Augꝰ.) tacuit de ſpi