DI. XXAliter ꝓbat filiū equalē patri. eItē alio modo probat filiū equalem patri ꝯͣ Maximinuꝫ itadicens. Tu dicis ꝙ pr̄ genuit filiū minorēſeip̄o. in quo ⁊ pr̄i derogas. qͥ ſi filium vnicum minorē genuit. aut nō potuit. aut nonvoluit gignere eqͣlem. Si dicis qꝛ non voluit. eū inuidū eſſe dixiſti. Si aūt nō potuSi aūt pr̄ nit: vbi eſt. oīpotentia dei pr̄is. Prorſuspotuit vel nōvoluit gigne. Ad hunc articulū res colligit̉. vt deus pat̓re eqͣleꝫ filiū: equalem ſibi gignere filiū: aut nō potueritinfirmus vel aut noluerit. Si non potuit: infirmus. Siinuidus inunoluit inuidus inuenit̉. Sed vtrunqꝫ hocnitur.falſum eſt. Patri gͦ filius verus equalis ē.Genuit gͦ pr̄ ſibi eqͣlē filiū. ⁊ ab vtroqꝫ ꝓcedit vtriqꝫ equalis ſpūſſanctus. Si em̄ formam ſua (vt ait Augꝰ. ꝯͣ eundem) pater inAuguſtivnico filio plenā gignere potuit. nec tamēplenam genuit: ſꝫ minorē. cogimini patreꝫinuidum dicere. Plenū gͦ deū: ⁊ eqͣleꝫ ſibigenuit filiū.Per ſimile on̄dit ꝙ non minoreꝫpater filium genuit.Hoc autē per ſimilitudinem humanā ita eſſe demōſtrat: inqͥilſpuliens Hō pr̄ ſi potuiſſet: eqͣlem filiū genuiſſet. Quis gͦ audeat dicere: ꝙ hoc omnipotens nō potuit. Addo etiam. Si poſſet hōmaiorē meliorēqꝫ ſeip̄o gigneret filiū. Sꝫmaius vel melius deo quicqͣꝫ eſſe non pōt.Deus gͦ cur non equalem (vt ais) filiū genuit. cui nec arini neceſſarij fuerunt. ꝑ qͦsadimplet̉ lequalitas: nec omnipotentia defuit. An forte noluit: ergo (qd̓ abſit) inuidit. Sed nō inuidit. equalem gͦ genuit filiūCredamus gͦ filiū ei eſſe equalem.Opinionem heretici ponit vt deſtruat.Sed forte dicis eoHic ſoluit oip̄o pr̄ eſt maior filio. qꝛ de nullo genitus.iectionemgenuit tn̄ equalem? Ad quod eito reſpondebo. īmo ideo non eſt pater maior filio: qꝛequalem genuit. Originis em̄ queſtio iſtaeſt: qͥs: de quo ſit. Equalitatis aūt qualisaūt quantus ſit. qd̓ eſt dicere. Ad originēꝑtinet queſtio qua querit̉ qͥs: de quo ſit.ad eqͣlitatem ꝟo illa qua querit̉. qual̓ autquantus qͥs ſit. Nec cum dicit̉ filius a pa-XXItre genitus: oſtendit̉ inequalitas ſb̓e. ſꝫ ordo nature. non quo alter pͥor eſſet altero. ſꝫquo alter eſt ex altero. Nō gͦ ẜm hoc ꝙ pater genuit: ⁊ filius genitus eſt. vel ſpūſſanctus ab vtroqꝫ ꝓcedit: equalitas vel ineqͣlitas ibi exiſtit. qꝛ non ẜm hͦ alia ꝑſona alijequalis vel inequal̓ dicit̉. Ecce equalitastrinitatis: ⁊ vna eademqꝫ ſb̓a. qͣꝫtum breuiter potuimus demonſtrata eſt in ſuꝑioribus. qualiter .ſ. aliqua triū ꝑſonarū quālibet aliā nec eternitate: nec magnitudīe: necpotentia excellat.Iſta eſt diſtinctio viceſima. In qͣmagiſter oſtenſa equalitate magnitudinis diuinarūꝑſonarū in eſſendo: oſtendit eqͣlitatem ptātis earundem in oꝑando. Et diuidit̉ in tres ꝑtes ẜm tres rationes qͥbus ꝓbat intentum. Prima ꝑs eſt a principio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Item alio mō ꝓbat. Secūdum ab inde vſqꝫ ibi. Hoc aūt ꝑ ſimilitudinem. Tertium vſqꝫ ad finem diſtinctionis. In ſpēali ſententiamgr̄i ſtat in vnica ꝓpoſitione. Patrem ⁊ filiū ⁊ ſpiritumſanctum in omnipotentia coequari tribus rationibus poteſt catholice ꝓbari. Quarū rationumpͥma fundat̉ ſuꝑ autoritate euangelica. Scd̓a ſuperdiuina diuiſione immediata. Tertia ſuper ſimilitudine in generatione humana. Prima ratio fundaturſuper autoritate Iohannis. xvij. vbi dicit. Omniadedit mihi pater .i. quicqͥd pater habet dedit mihi.ſed pater habet omnipotentiam. igit̉ dedit eā filio.⁊ ꝑ conſequens ꝑſone ſunt equalis potentie. ita ꝙomnes tres non ſunt plus ꝙͣ quelibet earū ꝑ ſe. Secunda ratio fundatur ſuper diuiſione immediata ſicSi pater non generaſſet filium ſibi equaleꝫ in omnipotētia. aut ergo hoc eſſet. qꝛ potuit: ſed noluit. autqꝛ voluit: ſed nō potuit. ſed vtrūqꝫ iſtorū eſt falſumigit̉ illud ex eo ſequit̉. Et hoc eſt oppoſitū ꝓpoſitionis p̄miſſe. igit̉ ꝓpoſitio p̄miſſa eſt vera. Tenet argumentū ⁊ maior. Sed minorem ꝓbat magiſter ī textu ſic. Nā ſi deus potuit filiū generare ſibi eqͣlem ⁊noluit. tunc inuidus fuit non dando filio quod naturalis proprietas requiſiuit. Si voluit ⁊ non potuit:tunc ip̄e pater infirmus fuiſſet ⁊ non omnipotens.ſęquitur ergo ꝙ pater voluit ⁊ potuit. īmo generauit filium in omnipotentia ſibi equalem. Tertia ratio fundatur ſuper ſimilitudine in generatione naturali reperta. ⁊ eſt iſta. Deus pater eſt. ⁊ non minuscōmunicatiuus generando filium deum ꝙͣ hō generando filiū hoīem. ſed hō pater ſi potuiſſet: equaleꝫſibi filiū genuiſſet. igit̉ deus qui ſumme potuit: equalem ſibi filium genuit. igit̉ ⁊cͣ.Querit̉ quō poſſet dici ſolꝰ patervl̓ ſolus filiꝰ vl̓ ſolus ſpūſſanctuscum ſint inſeꝑabiles.Ic oritur quePDI. XXIſtio trahens originem ex predictis. Dictū eſt em̄ ſupra ꝙ tantus eſt ſolus pater: vel ſolus filius. vel ſolus ſpūſſanctus: qͣꝫtum ſimul illi tres. et ꝙ
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten