Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.Ꝙ nō eſt maior vna ꝑſona alia necNaiꝰ aliquid due qͣꝫ vna. nec tresvel due qͣꝫ vna.cienduꝫ eſt ergoqꝛ pater non eſt maior filio. nec pater vel filius maior ſpūſancto. nec maius aliqͥd dueꝑſone ſimul ſunt qͣꝫ vna. nec tres ſil̓maiusaliquid qͣꝫ due. nec maior eſt eſſentia in triIo. dam̄. bus qͣꝫ in duabus. nec in duabus qͣꝫ ī vnaquia tota eſt in ſingulis. Vnde Iohā. Damaſcenus ait. Confitemur deitatis naturāomnem ꝑfecte eſſe in ſingula ſuarum hypſtaſcon .i. ꝑſonarum. omnē in patre. omnēin filio. omnem in ſpūſancto. Ideoqꝫ perfectus deus pr̄. ꝑfectus deus filius. ꝑfectꝰdeus ſpūſſanctus.Quō dicit̉ eſſe deꝰ pater in filio. ⁊filiꝰ in pr̄e. et ſpūſſanctꝰ in vtroqꝫet ſingulus in ſingulis.Et inde eſt ꝙ paterdicit̉ eſſe in filio: ⁊ filius in pr̄e. ⁊ ſpūſſctūsAuguſtiin vtroqꝫ. ⁊ ſingulus in ſingul̓. Un̄ augꝰ.in li. de fide ad petrū. Propter vnitatē naturalem totus pr̄ in filio ⁊ ſpūſancto eſt: totus qͦꝫ ſpūſſanctus in pr̄e ⁊ filio eſt. Nullꝰhorū extra quemlibet ip̄orum eſt ꝓpt̓ diuine nature vnitatem. Ecce hic aperit aliqͣtenus. Non enim plene poteſt tm̄ ab homīereſerari archanū: ex qua intelligentia dicatur ſingula ꝑſonaruꝫ tota eſſe in alijs. Un̄Hylarius ętiam Hylarius iſta interius ꝑquirens inli. iiij. de trini. ait. Affert pleriſqꝫ obſcuritatem ſermo dn̄i cum dicit. Ego in pr̄e: ⁊ pater in me eſt. nec immerito. Natura em̄ intelligentie humane rationē dicti huiꝰ noncapit. nec exemplū aliqd̓ rebus diuīs comꝑatio hūana p̄ſtabit. Sed qd̓ nō intelligibile eſt homini: deo poſſibile eſt. Cogͦſcendum itaqꝫ atqꝫ intelligenduꝫ eſt qͥd ſit illd̓.Ego in patre: ⁊ pater in me eſt. Si tn̄ comp̄hendere hoc ita vt eſt valebimus. vt qd̓natura rerum pati non poſſe eſtimatur: iddiuine veritatis ratio conſequat̉. Patre:ergo in filio: ⁊ filium in patre eſſe. penitudo in vtroqꝫ diuinitatis perfecta eſt. quiplenitudo diuītatis in filio: qd̓ in pr̄e eſt: hͦ⁊ in filio eſt. qd̓ in ingenito eſt: hoc in genito. alter ab altero. ⁊ vterqꝫ vnū. Is .ſ. quieſt nihil habens qd̓ nō ſit etiam in eo a qͦ ē.De qualitate t̓a ꝑ ſon. 1XIXnon duo vnus. ſed alius in alio. qꝛ nō alid̓in vtroqꝫ: vt vnum ſint in fide noſtra: vterqꝫ nō vnus. nec eundem vtrūqꝫ. nec aliudconfitemur. qꝛ deum ex deo natuꝫ. nec eūdem natiuitas. nec aliud eſſe ꝑmittit. Eandem gͦ in vtroqꝫ ⁊ ꝟtutis ſimilitudinem. ⁊deitatis plenitudinem cōfitemur. qꝛ veritas dicit. Ego in pr̄e: ⁊ pr̄ in me eſt. Omīaem̄ filius accepit a patre. Nam ſi ꝑtē eiuſdem qui genuit: accepit. neuter gͦ ꝑfectuseſt. deeſt em̄ ei vnd̓ deceſſit. nec plenitudoin eo erit qͥ ex portione conſtiterit. Neuterergo ꝑfectus eſt: ſi plenitudinem ſuaꝫ ⁊ qͥgenuit: amittit. nec qui natus eſt conſequitur. Fateamur gͦ ꝙ pater eſt in filio. ⁊ filiꝰ īHylariuspatre: ⁊ deus in deo. vt idem Hylariꝰ ait lvij. li. de trini. Non ꝑ duplicē ꝯuenientiūHec ꝟba digenerū ꝯiunctionem. nec ꝑ inſitiuaꝫ capa­ ligēt̓ attēdetioris ſb̓e naturā: ſꝫ ꝑ nature vnitam ſimilitudinem. ꝑ natiuitatem viuentis ex viuente natura dū res nō differt. duꝫ naturā denon degenerat natiuitas. dū nō alid̓ aliqͥdex deo qͣꝫ deus naſcit̉. dū nihil ī his nouūeſt. nihil alienū. nihil ſeꝑabile. Ecce his ꝟbis ꝓut humana ꝑmittit infirmitas: aperitur ex quo ſenſu xp̄s dixerit ſe eſſe in patre⁊ patrem in ſe. Ex eodē etiā ſenſu intelligitur ſpūſſanctus eſſe in vtroqꝫ. ⁊ ſingula ꝑſonaꝝ in ſingul̓. quia .ſ. in ſingul̓ eſt eadeꝫplenitudo diuinitatis. ⁊ vnita ſimilitudonature. qꝛ nō eſt maior diuina natura ī aliqua harū ꝑſonaꝝ. ſed vniꝰ ⁊ indifferentisnature ſunt he tres ꝑſone. Ideoqꝫ altera īaltera eſſe d̓r: vt p̄dictum eſt. Unde amb̓. Ambro.p̄dictorū ꝟ̓borum ſnīam nobis aꝑiens ſuper epl̓am. ij. ad Chorꝭ. ait. Per hͦ intelligꝭtur pater eſſe in filio. ⁊ filius in pr̄e. qꝛ vnaeſt eorū ſb̓a. Ibi em̄ eſt vnitas: vbi nll̓a diuerſitas. Ecce tribus illuſtriū viroꝝ teſtimonijs .ſ. Augꝭ. Hylarij Amb̓. in idem cōcurrentibꝰ: reuelatiōe ſpūſſancti ī eis loq̄ttis: pie credere volētibꝰ oſtendit̉. tn̄ qͣſi ꝑſpeculū ⁊ in enigmate: qualit̓ accipienduꝫſit cū dicit̉. pater in filio eſſe: vel filiꝰ in patre. vel ſpūſſanctus in vtroqꝫ.Ad id quod ceꝑat redit .ſ. vt oſtēdat ꝙ magnitudine alius aliū noſuꝑar.Sed iam nunc adꝓpoſitum redeamus. ceptoqꝫ inſiſtamusoſtendentes ꝙ magnitudine nulla trium