LI.⁊ lllud ex tꝑali quod cōnotat vel coegit creaturarūexiſtentiā. ſed eſſe donū conuenit ſibi an̄ oīm creaturarū eſſentiā. igitur ꝑs concluſionis ꝓbande vera.Iſtam rationem inueſtigat mgr̄ in textu querendo.An ſpūſſanctus eadem rōe dicat̉ donum et datumEt arguit ꝙ ſic. qꝛ donum ⁊ datū ſunt eiuſdē rōniseo ꝙ vt̓rūqꝫ eorū dicit̉ a dationē. Et rn̄det magiſterꝙ ſpūſſanctus alia ratiōe dicit̉ donum. ⁊ alia ratōedicit̉ datum. Nam dicit̉ donum. eo ꝙ ab eterno fuitdonabil̓ nobis: qui futuri eramus in tꝑe. Et diciturdatus ſeu datū ab actuali datiōe: eo ꝙ tꝑaliter nob̓datur. Ex iſtis monet dubiū. Quare etiam filiꝰ nondicat̉ donum vel datum: cum etiam ab eterno ꝓceſſit vt donabilis nobis. quod patet ex hoc ꝙ temꝑaliter datus eſt nobiſ. Iuxta illud Eſa. Filius datuseſt nobis. Ad quod rn̄det. Licet filius temꝑaliter ⁊eternaliter ꝓceſſit vt donabilis nobis. non tū dicit̉donum. qꝛ filius non ſolum ꝓcedit vt donabil̓. ſecetiam vt genitus. Spūs ꝟo ſanctus ꝓcedit vt dōabilis: ⁊ non vt genitus. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Nōex qͣcunqꝫ ꝓceſſione hꝫ ſpūſſanctus ꝙ ꝓprie d̓r donum: ſed ſolum a ꝓceſſione eterna qͣ ꝓprie ꝓcedita patre ⁊ filio. Et ꝓbatur ſic. Sicut filius ſe habetad natiuitatē. ita ⁊ ſpūſſanctus hꝫ ſe ad ꝓceſſioneꝫſed filius eternaliter naſcēdo a pr̄e recepit ꝙ ſit filiigit̉ ſpūſſanctus recepit eternalit̓ ꝓcedendo a pr̄e ⁊filio ꝙ ſit ſpūſſanctus. Cum igit̉ ſpūſſanctus ex indehabeat ꝙ ſit donum vn̄ habet ꝙ ſit ſpūſſanctꝰ. hocnon habet ex quacunqꝫ ꝓceſſione: ſed tm̄ de proceſſione eterna: qua ꝓceſſit a patre ⁊ filio. igitur ex eodem habet ꝙ ſit donū. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Ꝙſpūſſanctus ẜm ꝙ datū eſt poſſeſſiue refert̉ tam adpr̄em ꝙͣ ad filiū ꝙͣ etiā ad nos. ⁊ ſicut d̓r ſpūſſanctꝰpr̄is ⁊ filij: ſic etiā dicit̉ ſpūſſanctus noſter. Hanc ꝓpoſitionē ꝓbat mgr̄ in. ix. c. huiꝰ diſtinctōnis ſic di.Ꝙ ſpūſſanctꝰ ẜm hoc ꝙ ſempiterne donū eſt refert̉ad pr̄em ⁊ filiū. ẜm hoc ꝟo ꝙ d̓r datū vel donatū refertur ad eū qͥ dedit. ⁊ ad eos quibus dat̉. Hec confirmat mgr̄ autoritate beati Auguſtini li. de trini. q̄patent in textu. igitur ⁊cͣ.Hic de qualitate triū ꝑſonarū. aDI. XIX.Inc poſtquacoeternitatē triū ꝑſonarū ꝓ modulo facultatis nre inſinuauimꝰ.Iam de earundem eqͣlitate aliqͥd eloqͥ ſuꝑeſt. Fides em̄ catholica ſicut coeternaſ. ita⁊ coequales tres ꝑſonas aſſerit. Equaliseſt em̄ in omnibus patri filius. ⁊ patri et filio ſpūſſanctus. Quia vt ait Augꝰ. in li. defide ad petrū. breuiter aperiens quō intelligatur equalitas docet. Nullus horū aliuꝫaut p̄cedit eternitate. aut excedit magnitudine. aut ſuꝑat poteſtate. quia nec filio necſpūiſancto quantum ad nature diuine vnitatem ꝑtinet. aut anterior aūt maior eſt pater filio. nec filius ſpūſancto. Eternū quippe ⁊ ſine initio eſt: ꝙ filius de natura pr̄isextitit. ⁊ eternū ac ſine initio eſt: ꝙ ſpūſſanctus de natura patris filijqꝫ ꝓcedit: Ob hͦergo tres vnum recte credimus ⁊ dicimusdeum. quia vna ꝓrſus eternitas: vna īmēſitas: vna naturalit̓ eſt trium ꝑſonaruꝫ diuinitas. Ecce breuiter aſſignauit Augꝰ.in quo trium ꝑſonarum cōſiſtat equalitasſcꝫ qꝛ alia aliam non excellit: aut eternitateaut magnitudine: aut poteſtate.Ꝙ ęternitas et magnitudo ⁊ poteſtas in deo ſunt vnum. licet ponātur quaſi diuerſa.Cūqꝫ enumerentiſta quaſi diuerſa. in deo tn̄ vnum ⁊ idemſunt .ſ. eſſentia diuina ſimplex ⁊ incōmuta?. Auguſti.bilis. Un̄ Augꝰ. in. vij. li. de tri. Non aliomagnus alio deus eſt. ſꝫ eo magnus qͦ deꝰ.qꝛ nō eſt illi aliud magnū eſſe. aliud deumeſſe. Eadem quippe eius magnitudo eſt. q̄virtus. ⁊ eadem eſſentia que magnitudo.Pr̄ gͦ ⁊ filius ſimul vna eſſentia et vna Ꝙ magnitumagnitudo. Ita etiam ⁊ potentia dei ⁊ eſ do eſt dei eſſēſentia diuina eſt. Un̄ Augꝰ. in. vij. li. con­ Xº potentiafeẜ. Voluntas ⁊ potentia dei deus ip̄e eſt dei deus eſt.Eternitas quoqꝫ dei eſſentia diuīa ē. Qd̓Augꝰ. oſtendit ſuꝑ illū locū pſal̓. In generatione ⁊ generatiōez anni tui. Eſt generatio generationū q̄ non trāſit collecta de oībus generatiōibus .i. ſancti. In illa eruntanni dei qui nō tranſeunt .i. eternitas dei.Nō em̄ ſunt aliud anni dei. aliud ip̄e. ſꝫ an­ Ꝙ eternitasni dei eternitas dei eſt. Eternitas ꝟo ipſa dei dens eſt.dei ſb̓a eſt nihil habens mutabile. Inconcuſſe gͦ teneamus ꝙ vnū ⁊ idem eſt .ſ. eſſentia diuina. dei eternitas. potentia. magnitudo. ⁊ tamen cōſueuit ſcriptura hec ⁊ hisſimilia quaſi diſtincte ponere. In his ergo verbis trium ꝑſonarum equalitatē breuiter complexus eſt Auguſtinus. qꝛ aliusalium nec eternitate. nec magnitudine necpotentia ſuperat. Ꝙ auteꝫ eternitate ali Supra egitqua trium ꝑſonarum aliam non excedat ſu de eternitatepra oſtenſum eſt. vbi coeternitas trium ꝑſonarum inſinuata eſt.Hic de magnitudine ꝙ ea aliquaꝑſonarū alia non excedit.Nunc igitur ſupereſt oſtendere ꝙ magnitudine vel potentiaalius aliū non excedat. ⁊ prius de magnitudine videamus.