DI.Quo circa querendum eſt quomō intelligat̉ miſſio filij vl̓ ſpirituſſancti. Pr̄ em̄ ſolus (inqͥt Augꝰ. in eode miſſiōe fidem) nuſqͣꝫ legit̉ miſſus: ſed filius ⁊ ſpūſſāctus. Et de filio pͥmo videamꝰ quō miſſuꝫeum apl̓us dicat. Miſit deus filiū ſuū factum ex muliere. vbi ſatis oſtendit eo ipſomiſſum filiū quo factum ex muliere. Proinde mitti a patre ſine ſpūſancto nō potuitquia pater intelligit̉ miſiſſe eum cum fecitex femina. quod vtiqꝫ non fecit ſine ſpūſancto. Ecce hic dicit filium miſſum a patre etſpūſancto.Ꝙ a ſpūſancto filius ſit miſſus autoritatibus confirmat̉.Et ꝙ a ſpūſancto filius ſit miſſus (vt ait Augꝰ. in eodem) autoritatibus confirmat̉. Ip̄e xp̄s dicit peAmbro.Eſaiam. Nunc miſit me dn̄s ⁊ ſpūs eius.De hoc Amb̓. in li. ij. de ſpūſancto ita ait.Quis eſt qui dicit. Me miſit dn̄s ⁊ ſpūseius: niſi qui venit a patre: vt ſaluos faceIdē in eo. ret peccatores .i. xp̄s. ergo ⁊ pr̄ filium miſit ⁊ ſpūſſanctus. Idē in eodē. Datꝰ ē a padem.tre. vt Eſa. dicit. Puer natus eſt nob̓. et filius datus eſt nois. Datꝰ eſt audeo dicere ⁊ a ſpū. qꝛ ⁊ ſpū miſſus eſt. Dicit eniꝫ filius dei. Spūs dn̄i ſuꝑ me: ꝓpt̓ quod vnxit me euāgelizare pauꝑibꝰ miſit me. p̄dicare captiuis remiſſione ⁊cͣ. Qd̓ cum de libro Eſaie legeret: ait in euangelio. Hodiecompleta eſt hͨ ſcriptura in auribꝰ veſtris.vt de ſe dictū eſſe ſignaret. Bn̄ auteꝫ dixitſuꝑ me. qꝛ quaſi filius homīs ⁊ vnctus eſt⁊ miſſus ad p̄dicandū. Nam ẜm diuinitatem non ſuꝑ xp̄m eſt ſpūs: ſed in xp̄o. Ecce his ꝟbis oſtendit Amb̓. filium eſſe miſſum ⁊ datum nobis. non tm̄ a patre: ſꝫ etiāa ſpūſancto.Ꝙ filiꝰ ſit datꝰ etiā a ſeip̄o. eDeinde oſtēdit eedatum etiam a ſeip̄o. ita dicens in eodē li.Cum nō diffinitū fuerit ꝑ ꝓphetam a quodatus eſt filius. oſtendit̉ datꝰ gr̄a trinitatis. vt etiā ip̄e filius ſe dederit. Ecce hic dicit ꝙ filiꝰ ſe dedit. qꝛ trinitas eū dedit. Siaūt filius a ſe datus eſt. a ſe gͦ miſſus ē: et aſe ꝓceſſit Et hoc vtiqꝫ verum eſt: ⁊ ꝯcedioportet. cuꝫ eius miſſio ſit diuina oꝑatio.XVꝘ filius ſit miſſus a ſe.Ꝙ auteꝫ a ſe mictatur Augꝰ. aſtruit in li. ij. de tri. dicēs. Forte aliqͥs cogat: vt dicamus etiā a ſeip̄o miſ Auguſtiſum eſſe filiū. qꝛ ⁊ Marie cōceptus ⁊ partus oꝑatio trinitatis eſt. Sed inqͥt aliqͥsquō pater eum miſit: ſi ip̄e ſe miſit: Cui reſpondeo querens vt dicat: quomō eū pat̓ſanctificauit: ſi ⁊ ip̄e ſe ſanctificauit. Utrūqꝫ em̄ dn̄s ait. Quem pꝰ inqͥt ſanctificauit⁊ miſit in hunc mundū. Et alibi. Ego proeis ſanctifico meip̄m. Iteꝫ quero quō pat̓eum tradidit: ſi ip̄e ſe tradidit. Utrūqꝫ em̄legit̉? Credo ꝙ rn̄debit ſi ꝓbe ſapit. quiavna voluntas eſt patris ⁊ filij. ⁊ inſeꝑabilis oꝑatio. Sic igit̉ intelligat illam incarnationem ⁊ ex ꝟ̓gine natiuitatē: in qͣ filiusintelligit̉ miſſus. vna eadēqꝫ oꝑatiōe patris ⁊ filij inſeꝑabiliter eſſe factam: non inde ſeꝑato ſpūſancto. Ergo a patre et filiomiſſus eſt idem filius. qꝛ a pr̄e ⁊ ꝟbo eiusfactum eſt vt mitteret̉ .i. incarnatus hominibus appareret. Nō em̄ miſſus eſt mutando locū. qꝛ in mundo erat. Quapropter etpater inuiſibil̓ vna cum filio ſecum inuiſibili: eundē filiū viſibilē faciēdo miſiſſe euꝫdictus eſt. qui ſi ita viſibil̓ fieret: vt cū pr̄einuiſibil̓ eſſe deſiſteret .i. ſi ſubſtantia inuiſibilis ꝟbi in creaturam viſibilem mutataſi tranſiens ꝟteret̉. ita miſſus a patre intelligeret̉ filius: vt tm̄ miſſus non etiam mittens cum patre inueniret̉. Cum ꝟo ſic eſtaccepta forma ſerui: vt maneret incōmutabilis forma dei. manifeſtum eſt ꝙ a patre⁊ filio non apparentibus factū ſit. quod apparet in fi io. i. ab inuiſibili patre cū inuiſibili filio. id ē ip̄e filius viſibil̓ mitteret̉.Summatim colligit que ex predictis aſtruunt̉.Ex p̄dictis apertemonſtrat̉ ꝙ filius miſſus eſt a patre ⁊ ſpūſancto. ⁊ a ſeip̄o. ⁊ que ſit ip̄a miſſio .ſ. īcarnatio .i. ꝙ factus eſt homo. per quod viſibilis apparuit. quod eſt opus cōmune patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti.Queſtio cur dicit a meipſo nō veSzad hoc opponi