DI.teſt fallere. Angeli ad paucos mittebant̉ſpūſſanctꝰ aūt popul̓ infundebat̉. Quis gͦdubitet quin diuinū ſit qd̓ infundit̉ ſimulpluribꝰ nec videt̉. Vnus eſt ſpūſſanctusqͥ datꝰ eſt oībus. licet ſeꝑatis apoſtol̓. Ethic aꝑte dicit Amb̓. ꝙ ſpūſſanctus qui eſtſb̓a ſimplex cū ſit vnus dat̉ pluribꝰ. Aliaqͦꝫ autoritate hoc idem aſtruit̉ .ſ. ꝙ ſpūſſāAuguſti. ctus qͥ eſt equalis filio homībus det̉. Aitem̄ Augꝰ. de verbis apoſtoli ſic. Caritasdei diffuſa eſt in cordibus nr̄is ꝑ ſpūmſanctum qui datus eſt nobis. A quo daturAb illo qui dedit dona hoībus. Que dona? Spūmſanctū: qui tale dat donū quaſeſt ip̄e. Magͣ eſt miſcd̓ia eius. donuꝫ datſibi equale. qꝛ donū eius ſpūſſanctus eſt.Premiſſis ⁊ alijs pluribus autoritatibusaꝑte monſtrat̉ ꝙ ſpūſſanctꝰ equal̓ patri etfilio nobis dat̉. nec ideo tn̄ minor eſt pr̄e etfilio. Un̄ Augꝰ. in. iiij. li. de tri. ait. Nō iōinqͥt minorem ſpūmſanctum. qꝛ ⁊ eum pat̓miſit ⁊ filius arbitrandū eſt.An viri ſctī ⁊ eccleſie p̄lati dēt veldare poſſint ſpūmſanctū. ꝙ nondant hic oſtendit deus.Hic queritur vtru⁊ viri ſancti dent vel poſſint dare alijs ſpiritūſanctū: Quē ſi alijs dant: cū eiꝰ donatio ſupra ſit dicta ꝓceſſio: videt̉ ab eis ꝓcedere ſpūſſanctus vel mitti. Sꝫ creator acreatura non mittit̉ vel ꝓcedit. Reſtatergo vt ſpm̄ſanctū ip̄i nō dent nec poſſint dare. Vnde Augꝰ. in. xv. li. de trini. Non aliqͥs diſcipuloꝝ xp̄i dedit ſpm̄ſanctū. Orabant quippe vt veniret in eos quibus manum imponebāt: non ip̄i eū dabant. Quēmorem in ſuis p̄poſitis etiam nunc ſeruateccleſia. Deniqꝫ ⁊ Simon magus offerēsapoſtolis pecuniam non ait. Date mihi ⁊hanc poteſtatē: vt dem ſpm̄ſanctū. ſꝫ cuicūqꝫ inquit impoſuero manus: accipiat ſpm̄ſanctum. Quia nec ſcriptura ſuꝑius dixerat. Uidens aūt Simon qꝛ apoſtoli darētſpūmſanctum. ſed dixerat. Uidens autemSimon quia ꝑ impoſitionem manuū apoſtoloruꝫ daret̉ ſpūſſanctus. Ecce his verbis oſtendit. Augꝰ. nec apoſtolos nec alios eccleſie p̄latos dediſſe vel dare ſpirituꝫſanctū.Ꝙ non pn̄t dare ſpūmſanctum hicdocet.XIIIIEt quod plus ē nopoſſe etiam dare dicit in eodem libro ſubdēs. De xp̄o ſcriptū eſt ꝙ acceꝑit a patrēꝓmiſſionē ſpūſſancti. ⁊ effuderit. in qͦ vtraqꝫ natura mōſtrata eſt hūana .ſ. ⁊ diuinaAccepit qͥppe vt hō. effudit vt deus. Nosaūt acciꝑe qͥdem hoc donū poſſumus promodulo nr̄o. Effundere ꝟo ſuꝑ alios nonvtiqꝫ poſſumꝰ. ſꝫ vt hoc fiat: deū ſuꝑ eos aquo id efficitur inuocamus. His ꝟbis exp̄ſſe dicit nos ſpūmſanctū nō poſſe ſuꝑ alios effundere .i. alijs dare.Quod videt̉ contrariū.Sed huic videturcontrariū qd̓ apl̓us ad Gal̓. de ſe loquensait. Qui tribuit vobis ſpūm: ⁊ oꝑat̉ virtutes in vobis. Ecce euidenter dicit ſe tribuiſſe ſpūm. Sed intelligenduꝫ eſt hoc di­ Det̓m īalio.xiſſe apoſtolū: non quia haberet poteſtatē⁊ autoritatem dandi ſpūmſanctum. ſed qꝛminiſterium habuerit in quo dabat̉ a deoſpūſſanctus. Vt enim Augꝰ. ſuꝑ eundemlocum exponens illud apoſtoli verbum.Ab apoſtolo p̄dicata eſt eis fides. in qͣ predicatione aduentum ⁊ p̄ſentiaꝫ ſpūſſanctiſenſerant. ſicut illo temꝑe in nouitate inuitationis ad fidem etiam ſenſibilibus miraculis p̄ſentia ſpūſſancti apparebat. vt ī actibus apoſtoloꝝ legitur. Aꝑte hic oſtenditquō illis ſpūmſanctum apl̓s tribuerit. Nōvtiqꝫ ip̄m mittendo in eos: ſꝫ p̄dicando eisfidem xp̄i. quam illis recipientibꝰ ꝙ ſpūſſanctus in eis eſſet aliqͥbus ſignis viſibilibus monſtrabat̉. Non gͦ hoīes qͣꝫtūcūqꝫſancti dare poſſunt ſpūmſanctū.Hec eſt diſtinctio quartadecimaIn qua magiſter poſtꝙͣ egit de ꝓceſſione ſpūſſanctieterna: incipit agere de ꝓceſſione eius tꝑali. Et circa hoc tria facit. Nam pͥmo oſtendit ſpūmſanctuma patrē ⁊ filio fimul temꝑaliter ꝓcedere. Secundoꝙ ſpūſſanctus datur ꝑſonaliter in ſuorū donorū cōmunicatione. Tertio ꝙ a nullo alio niſi a deo daturinſtrumentali operatiōe. Primū facit a pͥncipio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Sunt aūt aliqͥ. Secūdū ab indevſqꝫ ibi. Hic queritur vtrum ⁊ viri ſancti. Tertiumꝟo ab inde vſqꝫ ad finem iſtius diſtinctiōis. Et heceſt ſnīa mgr̄i in hac diſtinctiōe in generali. In ſpēali ſententia mgr̄i ſtat in tribus ꝓpoſitionibus. quarum pͥma eſt hec. Spūmſanctum a patre ⁊ filio fiml̓ꝓcedere temꝑaliter concedit̉: cum in creaturarumſanctificatiōe mittit̉. Et ꝓbat̉ ſic. Qn̄eūqꝫ gr̄a ſpūſſancti hoībꝰ dat̉. tunc ſpūſſanctꝰ a pr̄e ⁊ filio mittit̉:⁊ ꝓcedere vid̓r. ſed omīs datio ſpūſſancti creature