LI.uenit ſoli patri ⁊ nō ſpūiſancto. Btūs aūt Hiero. accipit ingenitū ꝓut dicit ens ab alio nō ꝑ generatōꝫ⁊ ſic ſolū ꝯuenit ſpūiſancto Et ꝙ ſic accipiat. b. Hiero. ingenitū ꝓbat ꝑ aliā autoritatē eiꝰ quā recitat īvltimo capitulo. igit̉ ⁊cͣ.Ꝙ gemina eſt proceſſio ſpirituſſāReterea diliDI. XIIIEgenter annotandum eſt ꝙ gemⁱna eſt ꝓceſſio ſpūſſancti. eternavidelicet que ineffabilis eſt: qua a pr̄e et filio eternaliter ⁊ ſine temꝑe ꝓceſſit. ⁊ temporalis qua a patre ⁊ filio ad ſanctificādaꝫcreaturā ꝓcedit. Et ſicut ab eterno cōmuniter ac ſimul ꝓcedit a patre ⁊ filio. ita ⁊ intemꝑe cūmunit̉ ⁊ ſimul ab vtroqꝫ ꝓceditad creaturam. non diuiſim a pr̄e in filiū: ⁊Auguſti.a filio ad creaturā. Un̄ Augꝰ. in. xv. lib̓.de trini. ait. Spūſſanctus non de pr̄e procedit in filiū. ⁊ de filio ꝓcedit ad ſanctificādam creaturā. ſed ſimul de vtroqꝫ ꝓcedit.qͣꝫuis hoc filio pater dederit. vt ſicut de ſeita etiam de illo ꝓcedat.De temporali ꝓceſſione ſpecialiter agit̉.De temporali autꝓceſſione Beda in omelia dn̄ice pͥme poſtaſcenſionem ita loquitur. Cū gratia ſpūſſācti datur hominibus. profecto mittit̉ ſpiritus a patre. mittit̉ ⁊ a filio. ꝓcedit a pr̄e:ꝓcedit ⁊ a filio. quia ⁊ eius miſſio eſt ipſaꝓceſſio. His verbis aꝑte oſtēdit donationem gratie ſpūſſancti dici ꝓceſſionem velmiſſionem eiuſdem. Sed cum donatio veldatio non ſit niſi temꝑalis. conſtat qꝛ et hͨꝓceſſio ſiue miſſio temporalis eſt. Hāc qͦꝫtempo: alem ſpūſſancti ꝓceſſioneꝫ Augꝰ.in. xv. li. de trini. inſinuat dicens ſpiritumſanctum ꝓceſſiſſe a xp̄o quādo poſt reſurrectionem inſufflauit in diſcipulos his ꝟbis. Cum reſurrexiſſet chriſtus a mortuis⁊ apparuiſſet diſcipulis. in ſufflauit et ait.Accipite ſpūmſanctum. vt etiam eum deſe ꝓcedere oſtenderet. ⁊ ip̄e eſt virtus quede illo exibat: vt legitur in euangelio. ⁊ ſanabat omnes. Et vt oſtenderet hanc ꝓceſſionem ſpūſſancti nō eſſe aliud qͣꝫ donationem vel dationem ip̄ius ſpūſſancti: addit.Poſt reſurrectioneꝫ dn̄s Ieſus bis deditſpūmſanctum. ſemel in terra ꝓpt̓ dilectionem ꝓximi. ⁊ iterū de celo ꝓpter dilectiōꝫdei. qꝛ ꝑ ip̄m donū diffundit̉ caritas ī cordibus nr̄is. qua diligimꝰ deū ⁊ ꝓximū.Ꝙ aliqui dicūt ip̄m ſpūmſanctumnon dari ſed dona eius.Sunt autē aliquiqui dicunt ſpūmſanctum ip̄m deū non dari. ſed dona eius que nō ſunt ip̄e ſpūs. ⁊ vtaiūt: ſpūſſanctus dicit̉ dari: cū gratia eiꝰ.q̄ tamen non eſt ip̄e: dat̉ homībus. ⁊ hͦ dicunt Bedam ſenſiſſe in ſuꝑioribus verbisqͥbus dicit ſpūmſanctum ꝓcedere cū ip̄iꝰgratia dat̉ hominibꝰ. tanqͣꝫ nō ip̄emet det̉ Ꝙ iō̄e ſpūſſed gratia eius. Sed ꝙ ip̄e ſpūſſanctꝰ qui ſctūs qͥ dedeus eſt ⁊ tertia in trinitate ꝑſona det̉: aꝑ­ ē det̉ ⁊ mittite dicit Augꝰ. in. xv. li. de trini. ita dicēs ur.Eundem ſpūmſanctū datum cū inſufflaſſꝫIeſus. de quo mox ait. Ite baptizate oēsgentes in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſāctiambigere non debemus. Ip̄e eſt ergo quietiam de celo datus eſt die penthecoſtes.Quō gͦ deus non eſt qͥ dat ſpūmſanctum.īmo quantus eſt deus qui dat deuꝫ. Eccehis verbis aꝑte dicit ſpūmſanctum ipſuꝫſcꝫ deum dari hoībus a patre ⁊ a filio. Etꝙ ip̄e ſpūſſanctus qui deus eſt ac tertia intrinitate ꝑſona nobis detur. noſtriſqꝫ infūdatur atqꝫ illabat̉ mentibus aꝑte oſtenditAmbro. in. j. li. de ſpūſancto dicens. Licet Ambro.multi dicant̉ ſpūs. quia legit̉. Qui fac̄ angelos ſuos ſpūs. vnus eſt tn̄ dei ſpūs. Ipſum gͦ vnum ſpūm ⁊ apoſtoli ⁊ propheteſunt cōſecuti. ficut etiam vas electionis dicit. qꝛ vnum ſpūm potauimus. qͣſi euꝫ quinon queat ſcindi. ſed infundat̉ animis: etſenſibus illabat̉. vt ſecularis ſitis reſtringat ardorem. qui ſpūſſanctus nō eſt de ſb̓arerum corꝑalium. nec de ſb̓a inuiſibiliumcreaturarū. His verbis aꝑte dicit ſpiritūſanctum ip̄m qui creatura non eſt: in fundimentibus noſtris. Item in eodem. Omīscreatura mutabilis eſt. ſed non mutabilisſpūſſanctꝰ. Quid aūt dicere dubitē. qꝛ datus ē ⁊ ſpūſſctūs: cū ſcriptum ſit. Caritasdei diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ſanctūqͥ datus eſt nobis. Qui cū ſit inacceſſibiliſnatura. receptibilis tamen ꝓpter bonitatem ſuam nobis eſt complens virtute omnia. ſed qui ſol̓ ꝑticipet̉ iuſtis. ſimplex ſb̓aopulens ꝟtutibuſ. vnicuiqꝫ pn̄s. diuidēsde ſuo ſingulis ⁊ vbiqꝫ totus. Incircūſcriptus gͦ ⁊ infinitus ſpūſſctūs qui diſcipulorum ſenſus ſeꝑatoꝝ infudit. quē nihil po-