OI.aūt nō natum eſt: id cū eternitate nō natuꝫeſt. qd̓ ꝟo ex eterno natū eſt: id ſi nō eternūnatū eſt. iam nō erit ⁊ pr̄ auctor eternꝰ. Siqͥd gͦ ei qui ab eterno patre natꝰ eſt ex eternitate defuerit: idip̄m nō eſt auctori ambiguum defuiſſe. Quia ſigignenti eſt infinitum gignere. ⁊ naſcenti etiam infinitum naſci eſt. Mediū em̄ qd̓ int̓ natiuitatē dei filij ⁊ generationē dei pr̄is: nec ſenſus admittit. qꝛ ⁊ in generatiōe natiuitas eſt: ⁊ in natiuitate generatio eſt. qꝛ fine vtroqꝫ neutꝝeſt. vtrūqꝫ gͦ ſine interuallo ſui eſt.Argumentatio heretici.Sed inquiet hereRn̄ſio hila. ticus. Omne qd̓ natum eſt nō ſꝑ fuit. qꝛ īid natū eſt vt eſſet. Nemo ambigit qͥn ea qͣin rebus humanis nata ſunt aliqn̄ nō fuerint. Sed alid̓ eſt ex eo naſci qd̓ ſemꝑ nonfuit. aliud ex eo natū eſſe quod ſemper eſt.Ibi nec ſemꝑ fuit qui pr̄ eſt. nec ſemꝑ pat̓eſt. ⁊ qui non ſemꝑ pr̄ eſt: nō ſemꝑ genuit.Quid ſit ꝓ. vbi aūt ſemꝑ pater eſt: ſemper filius eſt. Ꝙprium patri ſi ſemꝑ deo patri ꝓprium eſt ꝙ ſꝑ eſt pat̓.neceſſe eſt filio ſꝑ ꝓprium eſſe ꝙ ſꝑ ē filius.Quomō ergo cadet in intelligentiā noſtrāvt non fuerit ſꝑ: cui ꝓpriū eſt ſꝑ eſſe qd̓ natum eſt. Natum gͦ vnigenitū deum confitemur. ſed natum an̄ temꝑa. nec ante eſſe qͣꝫnatum. nec ante natum qͣꝫ eſſe. qꝛ naſci qd̓erat. iam non naſci eſt: ſed ſeip̄m demutarenaſcendo. Hoc autē humanum ſenſum ⁊ ī.telligentiam excedit mundi. Non hoc capit ratio humane intelligentie. ſed prudentie fidelis ꝓfeſſio eſt.Iſta eſt diſtinctio nona. In quamgr̄ poſtꝙͣ egit de natura cōicata ꝑ generationem:tractat de coeternitate genitoris ⁊ geniti. Et triafacit. Nam pͥmo oſtendit patris ⁊ filij coeternitateꝫScd̓o ſoluit inſtantie difficultatem. Tertio diſſoluitincidentis queſtionis ambiguitatem. Primū agit apͥncipio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Sꝫ queris a me inqͥtAmbro. Scd̓m facit ab inde vſqꝫ ibi. Hic queri pōtTertiū ab inde vſqꝫ ad finem diſtinctiōis. Et hec ēſnīa mgr̄i in hac diſtinctiōe in generali. In ſpecialiſnīa mgr̄i ſtax in tribus ꝓpoſitionibus. quarū pͥmaeſt hec. Dei filius ab eterno a patre genitus eſt ſimpliciter patri coeternus. Et probat̉ ſic. Illud ē deococternū ſine quo deus nunꝙͣ fuit nec eſſe potuit. ſꝫhic eſt filius genitus a patre. igitur ip̄e eſt patri cōeternus. Argumentum videtur valere: ⁊ maior ē vera. Sed minorem ꝓbans mgr̄ in littera: proponitpͥmo ꝙ tres perſone in diuinis idem ſunt in natura.ſed diſtincte in ꝑſonalitatē. Vnde infert ꝙ licet filiꝰſit alius a patre: cum ſit ab eo genitus. non tamenante fuit pater ꝙͣ filius: cum perſone diuine ſint ſibiinuicem coeterne. Poſtca excludit errorem alicuiꝰArrij dicentis: ꝙ ſi filius natus eſſet pͥncipium haLberet. ⁊ per conſequens eternus non exiſteret. Hūcerrorem excludit ꝑ autoritatem Auguſtini dicētis.Si filius non eſſet coeternus patri: pater fuiſſet aliquando ſine ſapientia: eo ꝙ filius ſit ſapientia pr̄isUel pater fuiſſet aliquando ſine filio. ⁊ poſtea habuiſſet filium. que ſtare non poſſunt. Relinquitur ergopropoſitio vera. Secūda ꝓpoſitio eſt hec. Filij eterna generatio eſt ineffabilis. Et probat̉ ſic. Illud eſtineffabile quod omnem ſenſum ſuperat. non ſolumhominū ſed ⁊ angelorū. ſed eterna generatio filij apatre eſt huiuſmodi. igit̉ ip̄a eſt ineffabilis. Tenetargumentum ⁊ maior. ſed minor patet in textu. vbimagiſter diuerſis autoritatibus ſanctoruꝫ inſinuatꝙ patrem non eſſe priorem filio omnem intellectuncreature excellit. ꝙͣuis quidam male p̄ſumant ipſuꝫpoſſe ꝑ intellectum creatum comprehendi. Tertiaꝓpoſitio eſt hec. Filius in diuinis congruentius dicitur ſemper natus ꝙͣ naſci. Et probatur ſic. Illudeſt de generatione filij in diuinis potius affirmādūquod ꝑfectioneꝫ ſine imꝑfectione exprimit. ꝙͣ illudquod imꝑfectionem de ſe non excludit. ſed filiuꝫ ſꝑeſſe natum ꝑfectionem ſine imꝑfectione exprimit.Et filiū ſemper naſci de ſeip̄o non excludit imperfectionem. igitur potius eſt affirmandum ip̄m ſempeeſſe natum ꝙͣ ſemper naſci. Argumentum appareteuidens. ⁊ maior ⁊ minor poſſunt haberi ex littera.cuius tota ſententia poteſt ſtare in iſto: ꝙ expreſſiogenerationis ꝑ verbum p̄teriti perfecti temꝑis: cuiuſmodi eſt lynatus. denominat actum generationis tranſiſſe. ⁊ terminū eius actualiter in complctoſtare. Sed expreſſio generationis ꝑ verbum p̄ſentis temꝑis: cuiuſmodi eſt lynaſcit̉. denomīat actumgenerationis adhuc fieri. quod de ſe imꝑfectionemnon excludit. Et ꝑ ꝯn̄s ꝓpoſitio vera.Hic de ſpūſancto agit̉. ⁊ prius ꝙſit amor patris et filij dicit̉.DI. X.Unc poſt filiieternitatem: de ſpūſancto quanAtum deo donante videre conceditur diſſeramus. Spūſſanctus amor eſtſiue caritas ſiue dilectio patris ⁊ filij. Un̄Auguſtinus in. xv. li. de trinita. ait. Spi Auguſti.rituſſanctus nec patris eſt ſolius: nec filieſt ſolius: ſed amborū. ⁊ ideo cōmunem qͣinuicem ſe diligunt pater ⁊ filius nobis inſinuat charitatem.Ꝙ ſpūſſanctus ꝓprie dilectio dicatur. et tn̄ trinitas ſit dilectio. bIohannes autemin epiſtola canonica ait. Deꝰ charitas eſtnon dixit ſpūſſanctus charitas eſt. Quodſi dixiſſet: abſolutior eſſet ſermo. ⁊ nō parua pars queſtionis deciſa. ſed quia dixit.deꝰ charitas eſt: incertū eſt. ⁊ ideo querēdum eſt. vtrum deus pater ſit caritas. anfilius. an ſpūſſanctus: an deꝰ ip̄a trinitas?