LI.Origenes videtur dicere contrarium. ait enim ꝙ ſemꝑ generat̉ filius a patre.Origenes vero ſuAug. in lib. 7lxxxiij. q̄ſti. per Hieremiā dicit. ꝙ filius ſemꝑ generat̉d̓ ſꝑ nato diſ ꝗ patre: his v̓bis. Saluator noſter eſt ſaſerens: aitMelior ē ſę pientia dei ſapīa v̓o eſt ſplendor eterne lupcis. ſaluator gͦ noſter ſplendor eſt claritatꝭ.natꝰ ꝙͣ quiſSplendor aūt non ſel̓ naſcit̉ ⁊ deſinit. ſednaſcit̉. qͥaſꝑ naſcit̉: ndū ē natꝰ. E quotiēs ortum fuerit lumen ex quo ſplennunꝙͣ natus dor orit̉: totiēs orit̉ etiam ſplēdor claritaaut natꝰ erit tis. Sic gͦ ſaluator ſꝑ naſcit̉. Un̄ ait in li.ſi ſꝑ naſcitur Sap̄. An̄ omēs colles generat me. Nō vtAliud enī ēnaſci: aliud qͥdam male legunt: generauit. His verbisnatū eē. ac ꝑ aꝑte oſtendit Origenes ſane dici poſſe etdebere: filius ſemꝑ naſcit̉. Qd̓ videtur cōhoc nūꝙͣ filus ē ſi nuntrarium illi verbo Grego. p̄miſſo .ſ. nō poſ.natus ē. Filus aūt ē: qͥa ſumus dicere ſemꝑ naſcit̉.natꝰ ē. ⁊ ſꝑExponit p̄miſſa verba Gregorij.lius. Semigit̉ natꝰ eſt. ne putetur inter doctores eſſe contrarietas.Sed ne tanti autores ſibi ꝯͣdicere in re tāta videāt̉: illa v̓baGrego. benigne interp̄temur. Dn̄s inqͥt ieſus an̄ tꝑa natus eſt de pr̄e. vel potius. qꝛnec cepit naſci nec deſijt: dicamus veriusQueſtio de ſꝑ natus. Sed quō verius dicit̉ hͦ .ſ. ꝙipſis verbis filius ſꝑ natus eſt qͣꝫ illud .ſ. ꝙ de pr̄e anteGregorij.tꝑa natus eſt. Illud em̄ ſincera ⁊ catholiHic ſoluit ca fides tenet ac p̄dicat. vt iſtud. Quare gͦait dicamus verius. cum vtrūqꝫ parit̓ ſitverum: niſi qꝛ volebat intelligi hͦ ad maiorem euidentiā ⁊ expreſſionem veritatꝭ diciqͣꝫ illud. His etenim verbis omīs calumniandi verſutia hereticis obſtruit̉ aditꝰ.quibus chriſti ẜm deitatem generatio ſine initio ⁊ ſine fine eſſe ac ꝑfecta mōſtrat̉Non autē adeo aꝑte manifeſtatur veritaſcum dicitur. filius ante tempora genitꝰ eſtde patre. vel filius ſemꝑ naſcitur de patre.Et ideo dicit Gregorius ꝙ non poſſumdicere ſemꝑ naſcitur. Non inqͣꝫ ita conuenienter. non ita congrue ad explanationeꝫveritatis. Poteſt tamen dici ſi ſane intelligatur. ſemꝑ enī naſcitur filius de patre. vtait Origenes. nō ꝙ quotidie iteret̉ illa generatio. ſed qꝛ ſemꝑ eſt. ſꝑ ergo naſcit̉. id ēnatiuitas eius ſempiterna eſt.Ꝙ filius ſꝑ generatur. confirmat̉ex dictis Hilarij.Hylariꝰ quoqꝫ dicit filium naſci ex patre in li. vij. de trinita.his verbis. Uiuens deus ⁊ nature eterneviuentis poteſtas eſt. ⁊ qd̓ cū ſacramentoſcientie ſue ex eo naſcit̉: non potuit alid̓ eēqͣꝫ viuens. Nam cum ait. Sicut miſit meviuens pr̄. ⁊ ego viuo ꝓpter patrem. docuit vitā in ſe ꝑ viuentē pr̄em ineſſe. Eccehic habes qꝛ filius naſcit̉ ex patre. Iteꝫ ineodem. Cum dicit chriſtus. Sicut pr̄ habet vitam in ſe. ſic ⁊ filio dedit vitam habere in ſemetip̄o. omnia viua ſua ex viuenteIdē in eoteſtatus eſt. Ꝙ autem ex viuo viuū natuꝫeſt: habet natiuitatis ꝑfectum ſine nouitate nature. Non em̄ nouum eſt quod ex viuo generat̉ in viuū. qꝛ nec ex nihilo eſt. etvita que natiuitatem ſumit ex vita: neceſſeeſt ꝑ nature vnitatē ⁊ ꝑfecte natiuitatis ſacramentū. vt ⁊ in viuente viuat. ⁊ in ſe ha­ Attende tobeat vitā viuentē. Ecce ⁊ hic habes qꝛ ge tū quod ī eonerat̉ ex viuo viuens filiꝰ. Item in eodemdeᵐ ē viuit.In deo totum qd̓ eſt viuit. deus em̄ vitaeſt. ⁊ ex vita non pōt qͥcqͣꝫ eſſe niſi viuum:neqꝫ ex deriuatione: ſed ex virtute natiuitatis eſt. Ac ſi dū totū qd̓ eſt viuit. ⁊ dumtotū qd̓ ex eo naſcit̉ virtus eſt. habet natiuitatem filius: nō demutatōꝫ. Et hic dicitqꝛ naſcit̉. Item in. viij. li. de tri. Donat pater filio tantū eſſe qͣꝫtum eſt ip̄e. cui innaſcibilitatis eſſe imaginē ſacramento natiuitatis impartit. quem ex ſe in ſua forma generat. Hic dicit qꝛ generat pater filiū.Breuiter docet quid de hoc cōcedendum ſit.Dicamꝰ ergo filiūnatum de patre ante tempora: ⁊ ſſemꝑ naſci de patre. ſed congruentius ſemꝑ natū.⁊ eundē fateamur ab eterno eſſe ⁊ patri coeternuꝫ. id eſt auctori. pater em̄ generatiōeauctor filij eſt. vt in ſequenti oſtendet̉. Vtergo pater eſt eternus: ita ⁊ filius eternuseſt. ſed pater ſine auctore. filius v̓o non. qꝛpater innaſcibilis. filius natus. Et vt aitHylarius in. xij. li. de tri. aliud eſt ſine au­ Hylariusctore ſemꝑ eſſe eternū. aliud patri. id ē auctori eſſe coeternū. Ubi aūt pater aucͣtorēibi ⁊ natiuitas eſt. qꝛ ſicut natiuitas ab auctore eſt. ita ⁊ ab eterno auctore eterna eſtnatiuitas. Omne aūt quod ſemꝑ eſt: etiaꝫeternum eſt. ſed tn̄ nō omne qd̓ eternū eſt:etiā innatū eſt. quia quod ab eterno naſcit̉habet eternum eſſe quod natuꝫ eſt. Quod