LI.ꝙͣtum hoc cōcernit materiā pūtis diſtinctōis: tūc diuiditur in tres ꝑtes. In prima oſtendit diuine eſſentie veritatē. In ſecunda eius nature immutabilitatem. In tertia eius ſimplicitatem. Primū facit a pͥncipio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Dei etiam ſolius eſſētia.Secundū ab inde vſqꝫ ibi. Eademqꝫ ſola ꝓpͥe ſimplex eſt. Tertiū ab inde vſqꝫ ad finem diſtinctionis.Et hec eſt ſententia mgr̄i in generali. In ſpēali ꝟoſentētia in hac diſtinctione ſummarie ꝯtinet̉ in tribꝰꝓpoſitiōibus. quaꝝ pͥma eſt hec. Dūtaxat deus ꝓprie hꝫ eſſentie veritateꝫ ſine aliculꝰ nō actualitatisadmixtione. Et ꝓbat̉ ſic. Illud habet ꝓprie eſſentie veritatem ſine alicuius nō actualitatis admixtione. cuius eſſe reꝑtum eſt ſꝑ eſſe .i. eternaliter. ⁊ qd̓eſt ſine p̄teritione ⁊ futuritione. ſed ſolus deus eſthmōi. igit̉ ip̄e ſolus hꝫ eſſentie veritatem ſine alicꝰnō actualitatis admixtionē. Tenet conſequētia. etmaior. ſꝫ minorē ꝓbat mgr̄ in lr̄a ꝑ hoc ꝙ eſſentia aꝟbo eſſendi nomen ꝓprium hꝫ. Eſſentia enim deruatur a ꝟbo Sum es eſt. Et cōfirmat ꝑ hoc ꝙ eſſediuinū nō nouit p̄teritū neqꝫ futurū. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Solus deus hꝫ eterne ꝑmanētie ſtabilitatem abſqꝫ cuiuſuis mutabilitatis variatiōe. Et ꝓbatur ſic. Illud ꝟtualiter hꝫ eterne ꝑmanētie ſtabilitatem qd̓ eſt ip̄m ſuū eſſe: ⁊ qd̓ impoſſibile eſt alit̓ ip̄mdiſponi ꝙͣ eſt: qͣcūqꝫ etiam diſpoſitiōe. ſed ſolꝰ deuseſt hmōi. ergo ꝓpoſitio vera. Argumentum apparet bonū. ⁊ maior vera. Et circa minoris ꝓbationēꝓcedit mgr̄ in textu ſic. Et p̄ponit pͥmo dei eſſe omnino eſſe immutabile. qd̓ ꝓbat̉ pͥmo ꝑ hoc ꝙ diuinūeſſe eſt veriſſimū. qd̓ nō eſſet ſi poſſet mutari. Secūdo ꝑ hoc ꝙ in deo nō ſunt accidētia ꝑ q̄ mutatio ī rebus cōtingit. Tertio ꝑ comꝑationem dei ad creaturas. Nam oīs creature mutatio ſit vel ꝑ loca vl̓ pertꝑa. vel ꝑ affectiōes. ſed neutrū iſtoꝝ modorum cadit in deo. vt ptꝫ ꝑ diuerſas ſanctorū autoritates intextu. igit̉ ſuū eſſe eſt oīno immutabile. Tertia propoſitio eſt. Ꝙ deus hꝫ ſimplicitatē eſſentie ſine cuiuſcūqꝫ multiplicitatis cōpoſitione. Et ꝓbatur ſic.Illud hꝫ eſſentie ſimplicitatē ſine cuiuſqꝫ ml̓tiplicitatis cōpoſitiōe: qd̓ nō ſolū corporū vel ſpirituū autp̄dicamentorū multiplicitati nō ſubijcit̉. ſed etiammet eſt qd̓ in eo eſt: ſeu in eo eſſe dicit̉. ſed deus eſthmōi. igit̉ ip̄e hꝫ ſimplicitatē ſine cuiuſqꝫ ml̓tiplicitatis cōpoſitiōe. Argumentū ptꝫ ⁊ maior. Et minorēexequēs mgr̄ in lr̄a ꝓponit: ꝙ diuina eſſentia vere⁊ ꝓpͥe ſimplex eſt. eo ꝙ in deo nulla eſt diuerfitas ꝑtium. accidentiū. formarū. Scd̓o ꝓbat idē ꝑ cōꝑationem ip̄ius ad multiplicitatē creature ſpūalis. inqͣ licet nō ſit diuerſitas ꝑtium ſicut in creatura corporali ꝓpt̓ eiꝰ ſimplicitatē: cū tota ſit vbicūqꝫ ſit: ſic̄aīa rōnal̓ d̓r eſſe tota in toto corꝑe. ⁊ tota in qͣlibeteiꝰ ꝑte. eſt tn̄ in ea diuerſitas accidentiū. ſic̄ mgr̄ declarat ꝑ exēplū de diuerſis aīe affectiōibꝰ. Poſteaon̄dit ꝙ hmōi ſimplicitati nō repugnat ml̓tiplicitasnoīm qͥ de ip̄o dicunt̉: eo ꝙ oīa vnū ſignificāt. Et ꝙnulla accidētia ſint in ip̄o on̄dit: diſcurrēdo ꝑ ſingula p̄dicamēta accidētis. Et etiā ꝙ ſub̓a impropͥe d̓rde oco on̄dit. qꝛ accidēti ſubſtat ip̄a ſub̓a. Et additꝙ ip̄a dei ſimplicitas ꝑſonaꝝ pl̓alitatem nō excludiEt ꝙ nō ſit aliqͥd in deo qd̓ nō ſit deus. igit̉ ⁊cͣ.De diſtinctōe triū ꝑſonarū. aDI. IX.UNCAd dIIFIctionē triū ꝑſonaꝝ accedamusTeneamꝰ gͦ vt docet Augꝰ. ī li.Auguſti. de fide ad petrū. pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctūvnū effe deū naturalit̓. nec tn̄ ip̄m patremeſſe qͥ filius eſt. nec filium eſſe ip̄m qui pat̓eſt. nec ſpūmſanctum eſſe ip̄m qui pater eſtaut filius. Una em̄ eſt eſſentia pr̄is ⁊ filij ⁊ſpūſſancti. In qͣ nō eſt aliud pr̄. aliud filiꝰaliud ſpūſſanctus. qͣꝫuis ꝑſonalit̓ alius ſitpater. alius filius. alius ſpūſſanctus.Hic de eternitate filij cū pre. bGenitus eſt eniꝫ apatre filius. ⁊ ideo alius. nec tn̄ an̄ fuit pater qͣꝫ filius. Coeterne enim ſunt ſibi tres ꝑſone.Argumentatio arrianorū. cSꝫ contra hoc inquit hereticus. vt refert Amb̓. in. j. lib̓. de Am brotrini. Omne qd̓ natum eſt pͥncipium hꝫ. ⁊ideo qꝛ filius natus eſt: pͥncipium habꝫ. eteſſe cepit. qd̓ hereticorū ore ſic dictum eſt.Nam ip̄e Arrius (vt meminit Augꝰ. ī. vj.li. de tri.) dixiſſe fert̉. Si filiꝰ eſt: natꝰ eſt.ſi natus eſt: erat qn̄ non erat filius.Reſpōſio Auguſtini catholica. dQui hoc dicit̉ NoN Auguſti.intelligit etiā natū eſſeʳ deo: ſempiternuꝫ.eē vt ſit coeternꝰ pr̄i filius. ſic̄ ſplendor qgignit̉ ab igne atqꝫ diffundit̉: coeuus ē illi. ⁊ eſſet coeternus ſi ignis eſſet eternus.Oppoſitio Aug. cōtra hereticū. eSi dei filiusIteꝫ.inqͥt Augꝰ. ꝟtus ⁊ ſapīa dei eſt. nec vnqͣꝫfuit deꝰ ſine ꝟtute ⁊ ſapīa. coet̓nꝰ eſt deopr̄i filius. Dicit aūt apl̓s xp̄m eē dei ꝟtutem ⁊ dei ſapīaꝫ. Aut gͦ nō fuit qn̄ nō fuitfiliꝰ. aut aliqn̄ deꝰ nō habuit ꝟtutē ⁊ ſapientiā. qd̓ demētis ē dicere. Cōſtat enim qꝛſꝑ habuit ſapīam. ſꝑ gͦ habuit filium.Reſpōſio Ambro. ad idem autoritate fulta.Eidem quoq Ar­ Ambro.Srianice queſtioni Ambro. in hunc moduꝫreſpondet. Ego inquā filium eſſe natū confi: eor. quod reliquum eſt impietatis: horreſco. Scriptum eſt em̄ in veteri teſtamē-