L L 3iuſtum. Poteſt em̄ eſſe animus: ⁊ nullamiſtarū habere ꝟtutem.Tāta ē dei ſimplicitas ꝙ nulli predicamentorū ſubijcit̉.Ꝙ autem in natura diuina nulla ſit accidentiuꝫ diuerſitasˡ.nullaqꝫ penitus mutabilitas: ſꝫ ꝑfecta ſimAuguſti. plicitas: oſtendit Augꝰ. in. v. li. de tri. di.Intelligamus deū quantū poſſumꝰ: ſineqͣlitate bonū. ſine qͣꝫtitate magnū. ſine īdigentia creatorē. ſine ſitu p̄ſidentē. ſine habitu omīa ꝯtinentē. ſine loco vbiqꝫ totuꝫ.ſine tꝑe ſempiternū. ſine vlla ſui mutatōnemutabilia facientē. nihilqꝫ patientē. Quiſqͥs deū ita cogitat. ⁊ ſi nōdū pōt oīno inuenire qͥd ſit. pie tn̄ caueat qͣꝫtū pōt aliqͥd deillo ſentire qd̓ nō ſit. Ecce ſi ſubtilit̓ intendas: ex his atqꝫ p̄dictis apit̉ illa predicamenta artis dialetice dei nature mīme conuenire: que null̓ eſt ſubiecta accidētibus.Ꝙ deus nō ꝓprie ſed abuſiue dicitur ſubſtantia.Unde nec proprieAuguſti. dicit̉ ſb̓a: vt Augꝰ. on̄dit in lib̓. vij. de tri.Sicut ab eo qd̓ eſt eſſe appellat̉ eēntia. itaab eo qd̓ eſt ſubſiſtere ſb̓aꝫ dicimꝰ. ſi tn̄ dignum eſt vt deꝰ dicat̉ ſubſiſtere. hoc enide his rebus recte intelligit̉: in qͥbus ſubiectis ſunt ea q̄ in aliqͦ ſb̓iecto eſſe dicunt̉ſic̄ in corꝑe color aut forma. Corpus enimſb̓ſiſtit. ⁊ ideo ſb̓a eſt. Res ꝟo mutabilesneqꝫ ſimplices: ꝓpͥe dicunt̉ ſb̓e. Deꝰ autēſi ſubſiſtit vt ſb̓a ꝓprie dici poſſit. ineſt ineo aliqͥd tanqꝫ in ſubiecto. ⁊ nō ē ſimplex:Nephas aūt eſt dicere: vt ſubſiſtat deus⁊ ſubſit bonitati ſue. atqꝫ illa bonitas nonſubſtantia ſit: vel potius eſſentia. Neqꝫ īſe deus ſit bonitas ſua. ſed in illo fit tanqꝫin ſubiecto. Unde manifeſtuꝫ eſt deū abijſiue ſubſtantiam vocari. vt nomine vſitatiore intelligatur eſſentia quod vere ac ꝓprie dicitur: ita vt fortaſſe ſoluꝫ deum dicioporteat eſſentiam. Eſt em̄ vere ſolus. qͥaincōmutabilis eſt.Ꝙ non eſt aliquid in deo quod nōſit deus.Huius auteꝫ eſſenVIIItie ſimplicitas ac ſinceritas tāta eſtqꝫ noneſt ī ea aliqͥd qd̓ nō ſit ip̄a. ſꝫ idē eſt hn̄s etqd̓ habet̉. Un̄ Hylarius in. vij. lib̓. de tri. Hylariusait. Nō ex cōpoſitis deꝰ qͥ vita ē ſubſiſtit.neqꝫ qͥ ꝟtus eſt ex infimis cōtinet̉. neqꝫ qͥlux eſt ex obſcuris coaptat̉. nec qͥ ſpūs eſtex diſparibꝰ formal̓ eſt: totū qd̓ in eo ē vnūeſt. Idem in. viij. li. de trini. Nō humanomō ex cōpoſitis deꝰ eſt: vt in eo alid̓ ſit qd̓ ꝯdem.ab eo habet̉. ⁊ aliud ſit ip̄e qͥ habeat. ſꝫ totum vita eſt. natura .ſ. ꝑfecta ⁊ infinita. etnon ex diſparibus conſtituta. ſed viuens Boetius.ꝑ totum ip̄a. De hoc eodem Boetius in pͥmo li. de tri. ait. Quo circa hoc vere vnuꝫeſt in quo nullus numerus. nullū ī eo alid̓p̄ter id quod in eo eſt. neqꝫ enim ſubiectuꝫfieri poteſt. Augꝰ. quoqꝫ in lib̓. de fide ad Auguſti.petrum dicit. In dei ſb̓a non eſt aliqͥd qd̓non ſit ſub̓a: quaſi aliud ſit ibi ſub̓a. aliudqd̓ accidit ſubſtantie. Sed quicqͥd ibi ītelligi poteſt: ſubſtātia eſt. Uerum hͨ dici poſſunt facile ⁊ credi. videri an̄t niſi puro corde omnino non poſſunt. Item Augꝰ. i. xvli. de trini. Sic habet̉ in natura vniuſcuiꝰtabilis ſimplexqꝫ ſb̓a. Unde Iſidorus ait Iſidorusqꝫ triū: ꝙ qͥ habꝫ hoc ſit qd̓ hꝫ. ſicut immuDeus ſimplex dicit̉: ſiue nō amittēdo qd̓habet. ſeu nō aliud hꝫ qd̓ nō eſt ip̄e. ⁊ alid̓qd̓ in ip̄o eſt. Et cum tante ſimplicitatꝭ atqꝫ ſinceritatis ſit naturā diuina. eſt tn̄ in eatrinitas ꝑſonaꝝ. Un̄ Augꝰ. in li. xj. de ci.ait. Non ꝓhter hoc naturam ſummi boniſimplicem dicimus. qꝛ eſt pater in ea ſolꝰ.aut filius in ea ſolus. aut ſpūſſanctus in eaſolus .i. qꝛ eſt ſola iſta nominū trinitas ſiueſb̓a ꝑſonarum: ſicut Sabelliani putauer̄t.Sed ideo ſimplex dicit̉. qꝛ eſt hoc qd̓ habet. excepto ꝙ relatiue queqꝫ ꝑſona ad alteram dicit̉. nec eſt ip̄a. Nam vtiqꝫ pr̄ habet filium: ad quem relatiue dicit̉. nec tam̄ip̄e eſt filius. ⁊ filiꝰ hꝫ pr̄em. nec tn̄ ip̄e eſtpat̓. In quo ꝟo ad ſemetip̄m dicitur: nonad alterū. hoc eſt quod habet: ſic̄ ad ſcipſum dicit̉. viuus habēdo vitā. ⁊ eadeꝫ vita eſt ip̄e. Propt̓ hoc vtiqꝫ natura hͦ dicit̉ſimplex qd̓ nō ſit aliud hn̄s. ⁊ aliud id qd̓habet: ſicut in ceteris rebꝰ eſt. Nō em̄ hn̄sliquorē: liquor eſt. nec corpꝰ color. nec aīaeſt ſapīa. Ecce qͣꝫta eſt idēptitas. quāta eſtvnitas. immutabilitas. ſimplicitas. puritas diuine ſb̓e: iuxta infirmitatis nr̄e valitudinem aſſignauimus.Iſta eſt diſtinctio octaua huiꝰ primi libri. In qua oſtenſo quid tenendū ſit de veritategignētiſ: agit de nat̉a cōicata ꝑ actū generatōiſ. Et