DI.nec voluit nec potuit filius. Nam filiꝰ necpotuit nec voluit generare filium. Cui verſutie facile reſpōdemus dicentes. poſſe velvelle generare filium: nō eſt aliqͥd poſſe velvelle ſubiectum potētie vel voluntati. Eſttn̄ aliqͣ potentia vel volūtas .ſ. poſſe vl̓ velle gignere filiū. ⁊ iō diſtinguēda eſt intelligentia p̄poſiti ꝟbi. poſſe vel velle gignere.filiū. ⁊ poſſe vl̓ velle aliqͥd. Neqꝫ em̄ generatio filij aliqͥd eorū eſt: q̄ ſubiecta ſunt diuine potētie ⁊ volūtati. nec eſt aliqͥd interoīa vel de oībus. ſꝫ ſuꝑ oīa ⁊ an̄ oīa. Nonem̄ an̄ voluit vl̓ potuit qͣꝫ genuit. ſicut necan̄ fuit qͣꝫ genuit. qꝛ ab eterno fuit ⁊ ab eternō genuit. Ex ſimili qͦꝫ hͦ videre poſſumꝰPr em̄ pōt eſſe pr̄: ⁊ vult eſſe pr̄. filiꝰ auteꝫnec pōt nec vult eſſe pr̄. gͦ pr̄ pōt vl̓ vult eēaliqͥd qd̓ non pōt vel vult eſſe filius. nō ſeqͥtur. qꝛ eſſe pr̄em non eſt eſſe aliqͥd: ſꝫ pōt eēad aliqͥd. vt in ſequēti oſtendet̉.Ponit quedaꝫ verba Augu. vn̄pōt moueri auditor.Sed vehementernos mouet qd̓ Augꝰ. ait in. j. li. ꝯͣ Maximinum: qui aſſerebat patrem potentioremeſſe filio. eo ꝙ filiū genuit deū creatorē. filiꝰaūt non. dicebatqꝫ pr̄em potuiſſe gignere:nō filiū. ⁊ ideo potentiorē eſſe filio. Ad qd̓Auguſti. reſpondēs Augꝰ. dicere videt̉ ꝙ filiꝰ etiāpotuit gignere. volens oſtendere pr̄eꝫ eſſenon potentiorem filio: his ꝟbis. Abſit vtideo potentior ſit pater filio. ſicut putaſ. qꝛcreatorem genuit pr̄. filius aūt non genuitcreatorem. neqꝫ em̄ non potuit: ſꝫ nō oportuit. Uide ⁊ diligenter attende hec verbaAuguſti. nō em̄ nō potuit. ſꝫ nō oportuit. Uidet̉ em̄dicere ꝙ filius potuit gignere: ſꝫ non oportuit: ⁊ ita potuit qd̓ non oportuit. Quareaūt non oportuit: ſubdit dicens. Immoderata em̄ eſſet diuina generatio ſi genitus filius nepo:em̄ gigneret patri. quia ⁊ ip̄e nepos niſi auo ſuo pronepoteꝫ gigneret. ẜmveſtram mirabilem ſapientiam: impotensdiceret̉. Similiter etiam ille ſi nepotē nongigneret auo ſuo. ⁊ ꝓnepotem proauo ſuonon a vobis appellaretur omnipotens. necimpleretur generationis ſeries. ſi ſemꝑ alter ex altero naſceret̉. nec cam ꝑficeret vllus. ſi non ſufficeret vnus omnipotēs. Itaqꝫ omnipotentem genuit filium patris natura nō fecit.VIIOpponitur predictis verbis Auguſtini.Hoc autē videturquibuſdā non poſſe ſtare .ſ. ꝙ filius potuerit gignere. Si em̄ potuerit filius gignerepotuit eſſe pater. ⁊ ſi potuit eſſe pater: potuit gͦ eſſe pater vel ſui vel patris vl̓ ſpūſſācti: vel alicuius alius. Sꝫ alius nō. qꝛ nullus alius ſꝑ fuit. Nec patris. qꝛ pr̄ eſt ingenitus ⁊ innaſcibil̓. Nec ſui. qꝛ nulla resſeip̄am gignere pōt. Nec ſpūſſancti. qꝛ naſei non potuit. Si em̄ naſci potuit. potuiteſſe filius. ⁊ itamutabil̓ eſſe potuit.Hic querit̉ quomō intelligendaſint.Quo ergo accipietur qd̓ ſupra dictū eſt. nō em̄ non potuit gignere. ẜ nō oportuit. qͣſi potuit: ſꝫ nō oportuit. Nō eſt nobis ꝑſpicuum aꝑire quo ſithoc verū. ⁊ ideo ſub ſilentio potius eſſet p̄tereundū: niſi me ſuꝑ hoc aliquid loqͥ cōgeret inſtantia querentiū.Hic aperitur ex quo ſenſu accipienda ſint.Poteſt ergo ſic intelligi. Nō em̄ nō potuit. ẜꝫ nō oportuit .i.nō ex impotētia ſui fuit ꝙ filius nō genuitſꝫ ei nō cōueniebat. ſicut deꝰ filiꝰ nō eſt depr̄. nec tn̄ hoc ex impotētia ſui eſt. Nam et̓pr̄ ſil̓r nō eſt filius. nec hͦ eſt ex impotentiaMMamimnꝰ oapatris. Sed q̄rit Maximinꝰ arrianorum2. p̄sep̄s. Un̄ gͦ eſt ꝙ pr̄ nō pōt eſſe filius: vel filius pr̄: Non vtiqꝫ ex impotētia. ſed pr̄i ꝓprietate generationis pater eſt: qua oportet eū nō eſſe filiū. ⁊ filius ꝓprietate natiuitatis filius eſt: qua oportet eum nō eſſe patrem. de quibus ꝓprietatibus poſtea plenius tractabit̉.Utrum pater natura ſit potēs gignere filium. et an hoc ſit aliquapotentia que ſit in filio.Iteꝫ querit̉ a quebuſdam. Si pater potens ſit natura gigne