DI.iſſe. ⁊ naturā genitā: ⁊ naturaꝫ aſſumpſiſſenaturā. quod a pleriſqꝫ negat̉. Item in eodem. Nunqͥd vnigenito deo cōtumelia eſtpr̄em ſibi innaſcibilē deum eſſe cū ex innaſcibili deo natiui as vnigenita in naturaꝫvnigenitam ſubſiſtat. Ecce ⁊ hic dicit vnigenitam naturā.Quō ſint intelligenda p̄miſſa verba Hilarij.Sed quia hec verHylarius Iba ſane vult intelligi. ip̄e idem dicit in. iiij.li. Intelligentia dictoꝝ ex cauſis eſt aſſumēda dicendi. qꝛ nō ẜmoni res: ſꝫ rei ē ſermo ſb̓iectus. Hec gͦ v̓ba ita intelligi pn̄t.Nihil habꝫ filius niſi natuꝫ .i. nihil hꝫ ẜmꝙ deus eſt niſi qd̓ naſcendo accepit. ⁊ ip̄enaſcendo patris in ſe ſubſiſtentem naturaꝫhabuit. Un̄ idem Hylarius addit in. v. li.Hylarius Eandem naturam habet genitus: quā illeqͥ genuit. ita tn̄ vt natus nō ſit ille qͥ genuitExpoſitiōeꝫ Nā quō erit pr̄ ip̄e cū genitꝰ ſit. Sꝫ in hisirmat ꝑ ꝟ ip̄is ſubſiſtit ille qͥ genitus eſt. in qͥbus totus eſt ip̄e qui genuit. qꝛ non eſt aliunde qͥa eiuſdem.genitus eſt. ⁊ ideo non refert̉ ad aliud: qd̓in vno ſubſiſtit ex vno. Ac ſi in generatiōefilij ⁊ naturam ſuā. vt ita dicam: ſequit̉ indemutabilis deus indemutabilem deumgignens. nec naturaꝫ ſuam deſerit ex indemutabili deo indemutabilis dei ꝑfecta natiuitas. Subſiſtentem gͦ in eo dei naturaꝫintelligamus: cum in deo deus inſit. Nep̄ter eum qui deus eſt quiſqͣꝫ deus aliꝰ ſit.qꝛ ip̄e deus. ⁊ in eo deus. Nature gͦ dei patris veritas in deo filio eſſe docetur: cuꝫ ineo deus intelligit̉ eſſe qui deus eſt. Eſt em̄vnus in vno. ⁊ vnus ab vno.Ꝙ legit̉ pr̄ de ſua ſubſtantia genuiſſe filiū ſubſtantie patris.Dicit̉ quoqꝫ et freAuguſti. quenter in ſcriptura ſacra legitur. Pat̓ deſua ſubſtantia genuiſſe filiū. Un̄ Augꝰ. inli. de fide ad petrum ait. Pat̓ deus de nullo genitus deo. ſemel de ua natura ſine intio genuit filium deum ſibi equalem. et eadem qua ip̄e naturaliter eternus eſt diuinita e coeternum. Ecce hic dicit Auguſtinꝰfilium genitum de natura patris. Eſt autēvna naͣtura patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Si gͦde natura patris genitus eſt filius: geniteſt de natura filij ⁊ ſpūſſancti. īmo de natura trium ꝑſonarum. Idem quoqꝫ Augꝰ. ī Auguſti.lib̓. xv. de trini. dicit chriſtum eſſe filiū ſubſtantie patris: ⁊ de ſubſtantia patris genitum tractans illud verbuꝫ apoſtoli loquētis de deo patre ſic. Qui eruit nos de poteſtate tenebrarum. ⁊ tranſtulit in regnum filij charitatis ſue. Quod dictum eſt inqͥt: filij caritatis ſue. nihil aliud intelligatur qͣꝫfilij ſui dilecti. qͣꝫ filij ſubſtantie ſue. Charitas quippe patris que in natura eius eſt ireffabiliter ſimplici. nihil eſt aliud qͣꝫ ip̄a natura atqꝫ ſubſtantia. vt ſepe diximus: ⁊ ſepe iterare non piget. ac per hoc filius charitatis eius nullus alius eſt: qͣꝫ qui de ſubſtantia eius eſt genitus. Ecce hic aꝑte dic̄Auguſtinꝰ filium eſſe genitū de ſubſtantiapatris. ⁊ filium ſb̓e patris. Idem qͦꝫ Auguſti. in lib̓. ij. contra hereticū Maximinum. ſub̓am dei genuiſſe filiū. ⁊ filiuꝫ genitum de ſb̓a pr̄is aſſerit dice̓s. Carnalibuscogitationibus pleni ſb̓am dei de ſeipſa gignere filiū non putatis. niſi hoc patiat̉ qd̓ſb̓a carnis patit̉ quando gignit. Erratꝭ nōſcientes ſcripturas neqꝫ ꝟtutem dei. Nullo em̄ modo verum dei filiū cogitatis. ſi eūnatum eſſe de ſb̓a patris negatis. Non em̄tam erat homīs filius. ⁊ deo donante factꝰeſt dei filius. ex deo natus: gratia: non natura. An forte ⁊ ſi non hoīs filius erat. tn̄iam aliqua erat qualiſcunqꝫ creatura. ⁊ indei filium deo mutante conuerſa eſt. Sꝫ nihil horū eſt. gͦ aut de nihilo. aut de aliquaſubſtantia natus eſt. Sed ne crederemusvos putare de nihilo eſſe dei filiū: affirmaſtis non vos dicere de nihilo eſſe dei filiū.De aliqua ergo ſb̓a eſt. Et ſi nō de ſubſtātia patris. de qua ſit dicite: ſed nō inuenietis. Iam gͦ vnigenitū dei filiū Ieſum chriſtum de patris eſſe ſubſtātia: non vos no­ Augſtibiſcū pigeat confiteri. Ideꝫ in eodē. Utriqꝫ legimus vt ſimus in vero filio eius Ieſu xp̄o. Dicite quoqꝫ nobis: vtrum iſte vorus dei fi ius ab eis qui gratia filij ſunt qͣdam ꝓprietate diſcretus: de nulla ſubſtantia ſit. an de aliqua. Non dico inqͥs de nulla. nec dicam de nihilo. gͦ de aliqͣ ſubſtātiaeſt. Quero de qua? Si non de pr̄is ſb̓ſtantia eſt: aliam quere. Si aliā non inuenies:pr̄is agnoſce ſb̓am. ⁊ filium cum patre homouſion confitere. Idem in eodem. Cōfiteor deum pr̄em omnino incorruptibilitergenuiſſe. ſed qd̓ eſt ip̄e genuiſſe. Item dicoqd̓ ſępe dicendum eſt. aut de aliqͣ ſubſtantia eſt natus dei filius. aut de nulla. Si denulla. ergo denihilo. quod vos iam nō di