LI.id qd̓ ip̄e eſt. Item deus pr̄ qui veriſſimeſe indicare animis cogniturꝭ ⁊ voluit ⁊ potuit. hoc ad ſeip̄m indicandū genuit. qd̓ ēip̄e qͥ genuit. Ecce aꝑte dic̄ his ꝟbis deuꝫpatrem genuiſſe illud qd̓ ip̄e eſt. Illd̓ aūtqd̓ ip̄e eſt: non eſt niſi diuina eſſentia. vid̓rgͦ diuinam eſſentiā genuiſſe. Ad qd̓ reſpōdemus illa verba ſic intelligēda eſſe dicentes. Pater de ſeip̄o genuit illud qd̓ ip̄e eſtid eſt filiū qͥ eſt illud qd̓ pater eſt. Nam qd̓pr̄ eſt. ⁊ filius hoc eſt. ſed non qͥ pat̓ eſt. ⁊ filius hic eſt.Alias ꝑtes queſtionis exequit̉. eIta etiā non eſt dicendū ꝙ diuina eſſentia genuit filiuꝫ. quiacū filius ſit diuina eſſentia. iam eſſet filiusres a qͣ generat̉. ⁊ ita eadē res ſeip̄am generaret. Ita etiam dicimus ꝙ eſſentia diuīanō genuit eſſentiā. Cū em̄ vna ⁊ ſūma quedam res ſit diuina eſſentia ſi diuina eſſentia eſſentiā genuit: eadē res ſeip̄aꝫ genuit.qd̓ oīno eſſe nō pōt. ſꝫ pr̄ ſolus genuit filiū.⁊ a pr̄e ⁊ filio ꝓcedit ſpūſſanctus.Que videāt̉ predictis eſſe cōtraria.Predictis autē viAuguſti.detur ꝯͣrium eſſe qd̓ dicit Augꝰ. in lib̓. vij.de tri. Hoc inqͥt eſt deo eſſe qd̓ ſaꝑe. vndepat̓ ⁊ filius ſimul ſunt vna ſapīa. qꝛ vna eſſentia. ⁊ ſingilatim ſapientia de ſapiētia:ſicut eſſentia de eſſentia. Ecce his verbisaꝑte dicit Augꝰ. ſapientiā de ſapīa: ⁊ eſſetiam de eſſentia. vbi videt̉ ſignificare ꝙ ſapientia ſapīam: ⁊ eſſentia genuerit eſſentiāIdē in li. de fide ad petrū ait. Sic xp̄m deifiliū .i. vnā ex trinitate ꝑſonā deū verū crede. vt diuinitatē eius de natura pr̄is natāeſſe nō dubites. Hic videt̉ dicere ꝙ natuAuguſti. rā filij ſit nata de natura patris. Ideꝫ in li.xv de tri. ait. Dicit̉ filius conſiliū de cōſilio. ⁊ voluntas de volūtate. ſicut ſb̓a de ſb̓ſtantia. ſapīa de ſapīa. Et hic videt̉ dicere ꝙ ſb̓a ſit genita de ſub̓a. ⁊ ſapīa de ſapiDe t̓ minatientia. Sed hoc ita determinamus. ſapieneoꝝ q̄ vidē̄t̉tia de ſapientia. ⁊ ſubſtantia de ſb̓a. id eſtꝯtrariafilius qui eſt ſapientia. qui eſt ſubſtantia.eſt de pr̄e qui eſt eadem ſb̓a ⁊ ſapientia. ⁊filius qui eſt diuinitas: natus eſt de pr̄e qͥeſt natura diuīa. Et vt expreſſius dicamdicimꝰ filium ſapientiam eſſe de pr̄e ſapiētia. ⁊ dicimus filiū ſubſtantiā eſſe genitumde pr̄e ⁊ a patre ſub̓a. Ꝙ aūt ita intelligi debeat Augꝰ. oſtendit in li. vij. de tri. dicēs. Auguſti.Pater ip̄e ſapientia eſt: ⁊ dicit̉ filius ſapientia patris. quo modo dicit̉ lumen pr̄is.id eſt ſicut lumen de lumine. ⁊ vterqꝫ vnūlumen. ſic intelligat̉ ſapientia de ſapiētia.⁊ vterqꝫ vna ſapientia ⁊ vna eſſentia. Itēideo xp̄s dicit̉ ꝟtus ⁊ ſapientia dei. qꝛ depatre ꝟtute ⁊ ſapientia etiam ip̄e virtus ⁊ſapientia eſt. ſicut ip̄e lumen de pr̄e lumīeeſt. ⁊ ip̄e fons vite eſt apud deum patremfontem vite. Filius gͦ ſapīa de pr̄e ſapientia eſt. ſicut filius lumē de pr̄e lumīe. ⁊ defilius de deo pr̄e. vt ⁊ ſingulis ſit lumen ⁊ſingul̓ deus. ⁊ ſingul̓ ſapīa. ⁊ ſingul̓ vnūlumen. vnus deus: vna ſapīa. Ecce manifeſte his ꝟbis aꝑit Augꝰ. ex quo ſenſu accipienda ſint p̄dicta verba ⁊ his ſimilia .ſ.cum dicit̉. ſubſtantia de ſubſtantia. vl̓ ſubſtantia genuit ſubſtantiā.Quod videt̉ predicte expoſitiōicontrariuꝫ.HylariusHuic vero etiaꝫ incontrarium videt̉ quod Hylarius ait iniiij. li. de trini. Nihil inquit niſi natum habet filius. ⁊ geniti honoris admiratio ī honore generantis eſt. Cū gͦ filius eſſentiamhabeat. tota em̄ in eo eſt diuina eſſentia. videtur ꝙ ip̄a diuina eſſentia nata ſit. Item Hylariusin. v. li. ait. Natiuitas dei non pōt eam exqua ꝓuecta eſt non tenere naturā. nec em̄aliud qͣꝫ deus ſubſiſtit quod nō aliunde qͣꝫde deo ſubſiſtit. Ecce hic dicit natiuitateꝫdei ꝓuectam ex natura. ⁊ ita videt̉ ex hisꝟbis atqꝫ p̄dictis natura dei ⁊ genita ⁊ genuiſſe. Quod aꝑtius dicit in li. ix. de trini Hylariustate. Nos inqͥt vnigenituꝫ deum in forma Ꝙ nat̉a deidei manentē: in natura dei māſiſſe profite­ in forma ſuamur. nec vnitatem forme ſeruilis in natumanens formā nature ⁊ram diuine vnitatis refundimus. nec rul infirmitatisſum corporali inſinuatione patrem in filio corꝑalis acpredicamus. Sed ex eo eiuſdem generis ceperit.genitam naturam naturaliter in ſe gignentem habuiſſe naturam: que in forma nature ſe gignentis manens: formam nature etinfirmitatis corporalis accepit. Non eniꝫdefecerat dei natura ne eſſet. ſed in ſe humilitateꝫ terrene natiuitatis manens ſibi deinatura ſuſceperat. generis ſui poteſtatemin habitu aſſumpte humanitatis exercens. Ecce hic aperte dicit ⁊ naturā genu-