DI.negato ſequeret̉ in deitate pl̓es eſſe deos. ſꝫ deumpr̄em originaſſe ineternitate vnicū deū filiū a ſe pr̄ealiū ſola ꝑſonalitate eſt hmōi. ergo hoc eſt affirmardum. ⁊ ꝑ ꝯſequens ꝓpoſitio vera. Argumētuꝫ apparet bonū. ⁊ maior eſt euidēs. ſꝫ circa minoris probacionē ꝓcedit mgr̄ in lr̄a ſic. Et ſuppoſita det̓minatione queſtionis p̄miſſe: qua dicebat̉ ꝙ deꝰ genuitdeū. ⁊ tn̄ nec ſe nec aliū deum. Arguit. Si deus genuit deum. aut igit̉ deus pr̄ genuit deū qͥ eſt deꝰ pater. ⁊ ſic idē genuit ſeip̄m. aut deus pat̓ genuit deuqͥ non eſt deus pr̄. ⁊ ſic erunt pl̓es dij. Ad illud magiſter reſpondendo dicit ꝙ iſta ꝓpoſitio. Deus pat̓genuit deū qͥ non eſt deus pater. duos poteſt habere ſenſus. Vnus eſt. Deus genuit deū qͥ nō eſt deuspater .i. filium qͥ non eſt pater qͥ deus eſt. ⁊ iſte ſenſus verus eſt. qꝛ ibi nō notat̉ alietas eſſentie. ſꝫ ſolum ꝑſone. Alius aūt ſenſus eſt. Deꝰ genuit deuꝫ qͥnō eſt idem deꝰ cū deo patre. ⁊ ſic eſt falſa. qꝛ ſic ī ipſa denotat̉ alietas eſſentie ſeu nature. ad quē requitur pl̓es eſſe deos. quod eſt impoſſibile. Tertia propoſitio. Ꝙ tres ꝑſone ſunt vna deitas. ⁊ ꝙ vnꝰ deſit trinitas: eſt a quolibet catholico firmiſſime tenendum. Et ꝓbat̉ rōe ſic. Illud eſt firmiſſime tenendūquo dubitato eſſet in fide ⁊ ſanctorū autoritatibusheſitandū. ſꝫ tres ꝑſonas eſſe vnā dcitateꝫ: ⁊ vnumdeū eſſe tres ꝑſonas vel trinitatē eſt hmōi. igit̉ em̄hoc eſt firmiſſime tenendū: vt dicit ꝓpoſitio. Argumentū eſt bonū. ⁊ maior eſt vera. ſed minoris euidētiam ponit mgr̄ in textu: ꝓponēs quorūdaꝫ opinionem dicentiū. ꝙ nomē eſſentiale in diuinis: cuiuſmodi eſt hoc nomē deꝰ: poſſit p̄dicari de nomīe ꝑſonalicuiuſmodi eſt pr̄: dicendo pr̄ eſt deꝰ. non tamē econuerſo nomen ꝑſonale poſſit p̄dicari de noīe eſſentia.li: dicēdo. deus eſt pr̄. Un̄ concedebāt iſtam. Tresꝑſone ſunt vnus deus. ſed negabāt iſtam. Unꝰ deꝰeſt tres ꝑſone. Iſtam opinionē reprobat mgr̄ in lr̄adicens: ꝙ ẜm fidem catholicam vtraqꝫ iſtarū eſt vera. ⁊ confirmat dictum ſuū autoritatibus ſanctorū.vt patet in lr̄a. igitur ⁊cͣ.Hic queritur an pater genuit diuinam eſſentiam vel ipſa filiū. aneſſentia genuit eſſentiam. vel ipſanec genuit nec genita eſt.Oſt hec queritur vtrum cōcedendū ſit ꝙ pat̓genuit diuinam eſſentiaꝫ. vel ꝙdiuina eſſentia genuit filiū. vel eſſentia genuit eſſentiaꝫ. an omnino nō genuit nec geni aeſt diuina eſſentia? Ad qd̓ catholicistractatoribꝰ ꝯſentientes dicimꝰ. Ꝙ nec pꝰgenuit diuinam eſſentiā. nec diuina eſſentia genuit filiuꝫ. nec diuina eſſentia genuiteſſentiam. Hic autem nomine eſſentie intelligimus diuinam naturā: que cōis eſt triRō pͥmabus ꝑſonis: ⁊ tota in ſingulis. Ideo nō eſtre ita ſit.dicendū ꝙ pater genuit diuinam eſſentiā.quia ergo pater diceret̉ genuiſſe diuinameſſentiam: diuina eſſentia relatiue diceret̉ad patrem. vel ꝓ relatiuo poneret̉. Si autem relatiue diceret̉: vel ꝓ relatiuo poneretur. non indicaret eſſentiam. Vt eniꝫ aitAugꝰ. in. v. li. de tri. Qd̓ relatiue dicitur: Auguſti.non indicat ſubſtantiā.Secunda ratio.Itē cū deus paterſit diuina eſſentia: ſi eiꝰ ſit genitor. eſſet vtqꝫ genitor eius rei que ip̄e eſt. ⁊ ita eademres ſeip̄am genuiſſet: quod Augꝰ. negat.vt ſupra oſtendimus.Tertia ratio et potior.Iteꝫ ſi pater eſt gēnitor eſſentie diuine: cū ip̄e eſſentia diuinaſit. ⁊ deus ſit. eo gͦ ꝙ generat ⁊ eſt. ⁊ deuseſt. Ita gͦ non illud qd̓ generat̉ eſt a patredeus. ſed pr̄ eo ꝙ generat ⁊ eſt: ⁊ deus eſt.⁊ ſi ita eſt. non genito gignens: ſꝫ gignentigenitū cauſa eſt. vt ⁊ ſit: ⁊ deus ſit. Simili Auguſtiratiōe ꝓbat Augꝰ. in li. vij. de tri. Ꝙ paternō eſt ſapiēs ſapīa quam genuit. qꝛ ſi ea ſapiens eſt: ea eſt. hoc em̄ eſt ſibi eſſe qd̓ ſapere. Qd̓ ſi hͦ eſt ſibi eſſe qd̓ ſaꝑe. nō ꝑ illā ſapientiā quā genuit pr̄ ſapiens eſt. Quidem̄ aliud dicimus: cū dicimus hͦ illi eſt eſſeqd̓ ſaꝑe: niſi eo eſt quo ſapiens eſt? Ergoq̄ cauſa illi eſt vt ſapiens ſit. etiā ip̄a illi cāeſt vt ſit. Si gͦ ſapīa quam genuit illi cauſaeſt vt ſapiens ſit: ⁊ cauſa illi eſt vt ſit. Sedcauſaꝫ patri qͣ ſit a pr̄e genitā: nullo mō qͥſqͣꝫ dixerit ſapīam. quid em̄ eſt inſaniꝰ? Itagͦ ſi pater genuit eſſentiam qua eſt: eſſentiaquam genuit cauſa eſt illi vt ſit. Non gͦ ipſaꝫ qua eſt eſſentiā genuit. Nam in illa ſimplicitate inqͥt Augꝰ. qꝛ non eſt aliud ſaꝑqͣꝫ eſſe. eadem eſt ibi ſapīa q̄ eſſentia. Ideoqꝫ qd̓ de ſapientia: hoc de eſſentia dicimꝰ.Sicut gͦ non genuit ſapientiam qua ſapiens eſt. ita nec eſſentiam qua eſt. Vt enimſapientia ſapiens eſt: ⁊ potentia potens:ita ⁊ eſſentia ipſe eſt. Eademqꝫ ſapiē. ia eſt⁊ potentia que eſſentia. Patet itaqꝫ ex predictis: quia pater eſſentiam diuinam nongenuit.Hic aduerſari videt̉ Augꝰ. dHuic autē videturAuguſti.contrarium qd̓ Augꝰ. ait in lib̓. de fide adpetrum. Deus cuꝫ verbū genuit: id quodip̄e eſt genuit. nec de nihilo nec de aliquaiam facta conditaqꝫ materia. ſed de ſeipſo