DI.Quartus modus vel ratio.Intellexerunt etiam corꝑis ſpecieꝫ eſſe ſenſibilē. ⁊ ſpūs ſpciem intelligibilē. ⁊ intelligibilē ſpēꝫ ſenſiꝰbili p̄tulerūt. Senſibilia dicimꝰ q̄ viſu tactūqꝫ corꝑis ſentiri queūt. Inteligibiliaq̄ cōſpectu mentis pn̄t intelligi. Cū ergo īeorū ꝯſpectu ⁊ corpus ⁊ animus magꝭ minuſqꝫ ſpecioſa eſſent. ſi aūt oī ſpecie carerepoſſent. oīno nulla eſſent. viderunt eſſe aliqͥd quo illa ſpecioſa facta ſunt. vbi ē pͥm⁊ incōmutabil̓ ſpecies. ideoqꝫ incomꝑabilis. ⁊ illud eſſe rerū pͥncipiū rectiſſime crediderūt. qd̓ factum nō eſſet. ⁊ exquo cuncta facta eſſent. Ecce tot modis potuit co.gnoſci ꝟitas dei. Cū gͦ deus vna ſit ⁊ ſimplex eſſentia. q̄ ex nulla diuerſitate partiūvel accidentiū ꝯſiſtit. pl̓alit̓ tn̄ dicit apl̓sInuiſibilia dei. qꝛ pluribꝰ modis cognoſcitur veritas dei ꝑ ea q̄ facta ſunt. Expetuitate nāqꝫ creaturarū intelligit̉ condtor eternus. ex magnitudīe creaturaꝝ omnipotēs. ex ordine ⁊ diſpoſitiōe ſapiensex gubernatiōe bonus. Hec autē omīa advnitatē deitatis ꝑtinent monſtrandā.Quomo in creaturis apparet veſtigiū trinitatis.Nunc reſtat oſtendere. vtrū ꝑ ea q̄ facta ſunt aliqd̓ trinitatisveſtigiū vel indiciū exiguū haberi potueAuguſti. rit. De hoc augꝰ. in li. vj. de tri. ait. Oportet vt creatoreꝫ ꝑ ea q̄ facta ſunt intellectuDe ſubſtarconſpicientes trinitatē intelligamꝰ. Huiꝰrijs intellienī trinitatis veſtigiuꝫ in creaturis apparet. Hec eniꝫ que a te diuina facta ſunt. etvnitatē quandā in ſe oſtendūt ⁊ ſpēm ⁊ ordinem. Nā qd̓qꝫ horū creatorū ⁊ vnū aliqͥd eſt. ſicut ſunt nature corporū ⁊ aīaruꝫ⁊ aliqͣ ſpecie formant̉. ſicut ſunt figure velqͣlitates corporū ac doctrine vl̓ artes aīarum. ⁊ ordinē aliqueꝫ petit aut tenet. ſicutſunt pondera vel collocatiōes corporū. etamores vel delectatiōes animarū. ⁊ ita increaturis p̄lucet veſtigiū trinitatis. In illa enī trinitate ſumma origo eſt oīm rerum⁊ ꝑfectiſſima pulchritudo. ⁊ beatiſſima delectatio. Sūma aūt origo (vt augꝰ. on̄ditin li. de vera religiōe) intelligit̉ deꝰ pr̄. a qͦſunt oīa. a quo filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. Perfectiſſima pulchritudo intelligit̉ filiꝰ .ſ. veritaspr̄is nulla ex ꝑte ei diſſ mil̓. quē cū ip̄o ⁊ īIIIip̄o pr̄e veneramur. qͥ forma eſt oīm q̄ abvno facta ſunt ⁊ ad vnū referunt̉. Que tn̄oīa nec fierent a pr̄e ꝑ filiū. neqꝫ ſuis finibꝰſalua eſſent. niſi deus ſumme bonus eſſet.qui ⁊ nulli nature que ab illo bona eſſꝫ inuidit. ⁊ vt in bono ip̄o maneret. alia qͣꝫtuꝫvellet. alia qͣꝫtuꝫ poſſet dedit. que bonitasintelligit̉ ſpūſſanctus qui eſt donū patriſ⁊ filij. quare ip̄m donum dei cum patre etfilio eque incōmutabile colere ⁊ tenere noſconuenit. Per cōſiderationem itaqꝫ creaturarum. vnius ſub̓e trinitatem intelligimus. ſed vnum deū patrem a quo ſumus.⁊ filiū ꝑ quem ſumus. ⁊ ſpūmſanctum inquo ſumus .ſ. pͥncipium ad qd̓ recurrimꝰ.⁊ formā quā ſequimur. ⁊ gratiam qͣ reconciliamur vnū .ſ. quo auctore cōditi ſumꝰ⁊ ſimilitudinē eius ꝑ quā ad vnitatem reformamur. ⁊ pacem qͣ vnitati adheremꝰſcꝫ deū qͥ dixit. Fiat. ⁊ verbum ꝑ quod factum eſt omne qd̓ ſubſtantialit̓ ⁊ naturaliter eſt. ⁊ donū benignitatis eius. qua placuit qd̓ ab eo ꝑ verbum factum eſt ⁊ recōciliatū eſt autori vt nō interiret. Ecce oſtēſum eſt qͣliter in creaturis aliqͣtenus imago trinitatis indicat̉. non em̄ ꝑ creaturaꝫꝯtemplationem ſufficiēs noticia trinitatispoteſt haberi vel potuit ſine doctrine velinterioris inſpirationis reuelatiōe. Un̄ illi antiqui ph̓i quaſi ꝑ vmbram ⁊ de lōginquo viderūt veritatem. Deficiētes incontuitu trinitatis. vt magi pharaonis in tertio ſigno. Adiuuamur tn̄ ī fide inuiſibiliuꝫꝑ ea que facta ſunt.Quomodo in aīma ſit imago trinitatis.runc vero ad eaꝫiam ꝑuenimꝰ diſputationē. vbi ī mēte humana que nouit deū vel poſſit noſſe trinitatis imaginem reꝑiamꝰ Vt enī ait augꝰ. Auguſti.in. xiiij. li. de trini. Licet humana mēs nōſit eius nature cuiꝰ deꝰ eſt. imago tn̄ illiusquo nihil meliꝰ eſt. ibi q̄renda ⁊ inuenienda ē quo natura nr̄a nil hꝫ melius .i. in mēte. In ip̄a etiaꝫ mente an̄qꝫ ſit ꝑticeps deeiꝰ imago reꝑit̉. ⁊ ſi enī amiſſa dei ꝑticipatione deformis ſit. imago dei tn̄ ꝑmanet. Tria oſtēdit9 eſſe in aīa q̄Eo enī ip̄o imago dei ē mēſ quo capax eiꝰrelatiue dicūeſt eiuſqꝫ ꝑticeps eē pōt. Iā gͦ ī ea trinitatur ⁊ equatem q̄ deꝰ eſt inqͥramus. Ecce enī mēs me lia ſūt .ſ. meminit ſui. intelligit ſe. diligit ſe. hec ſi cerni moriā. ītelligētiā ⁊ dilemus. cernimꝰ trinitatē nōdum qͥdē deumctionem.