LI.tudinē amande ſint. Qd̓ ſi ita eſt: gͦ eis fruendum non eſt. Alijs v̓o contra vid̓r .ſ. ꝙfruendū eis ſit. qꝛ ꝓpter ſe petende ⁊ amade ſunt. Et hoc ꝯfirmant autoritate Ambro. qui ait ſuꝑ illum locum epl̓e ad Gal̓.Fructus aūt ſpūs eſt charitas. gaudium.pax. patīa ⁊cͣ. hic nō noīat oꝑa ſed fructꝰ.qꝛ ꝓpter ſe petenda ſunt. ſi v̓o ꝓpter ſe petenda ſunt. gͦ ⁊ ꝓpter ſe amāda. Nos autēhaꝝ que vident̉ autoritatū repugnātiamde medio eximere cupiētes dicimꝰ: ꝙ virtutes ꝓpter ſe petēde ⁊ amāde ſunt: ⁊ tn̄ ꝓpter ſolā btītudinē. Propter ſe qͥdē amande ſunt. qꝛ delectant ſui poſſeſſores ſincera⁊ ſancta delectatōe. ⁊ in eis pariūt gaudiūſpūale. Verū tn̄ nō eſt hic cōſiſtendū: ſꝫ vltra gradiendū. Non hic hereat dilectiōisgreſſus. neqꝫ hic ſit dilectiōis terminꝰ. ſedreferat̉ hoc ad illud ſummū bonum cui ſoli oīno inherendū eſt. qꝛ illud ꝓpter ſe tm̄amandū eſt. ⁊ vltra illud nihil q̄rendū eſt.illud eſt enī ſup̄mus finis. Iō Augꝰ. dicitꝙ eas diligimꝰ ꝓpter ſolā beatitudinem:nō qͥn eas ꝓpter ſe diligamꝰ. ẜꝫ qꝛ idip̄m ꝙeas diligimꝰ: referimꝰ ad illud ſummū bonum cui ſoli inherendū ē: ⁊ in eo ꝑmanendū. finiſqꝫ leticie ponēdus. qͣre ꝟtutibusnō eſt fruēdū. Sꝫ dicet aliqͥs. Frui ē amore inherere alicui rei ꝓpt̓ ſeip̄am: vt predictuꝫ ē. Si gͦ ꝓpt̓ ſe v̓tutes amāde ſūt: ⁊ eisfruendū eſt. Ad qd̓ dicimꝰ ī illa deſcpͥtiōevbi d̓r: ꝓpter ſeip̄aꝫ. intelligēdū eſt tm̄mōvt .ſ. amet̉ ꝓpter ſeip̄am tm̄: vt nō referat̉ad aliud. ſꝫ ibi ponat̉ finis: vt ſupra oſtendit Augꝰ. dicens. Si inheſeris atqꝫ ꝑmāſeris finē ponens leticie. tunc vere ⁊ ꝓpriefrui dicēdus es. qd̓ nō eſt faciendū niſi ī illa trinitate .i. ſummo ⁊ incōmutabili bonoUtendū eſt ergo v̓tutibus: ⁊ ꝑ eas fruendum ſummo bono. Ita ⁊ de volūtate boAuguſti. na dicimus. Vnde Augꝰ. in li. x. de trini.ait. Volūtas eſt ꝑ quā fruimur: ita ⁊ ꝑ v̓tutes fruimur nō eis niſi forte aliqͣ ꝟtꝰ ſitdeus: vt charitas. de qͣ poſt tractabit̉.Epilogus.Omniū igitur quedicta ſunt. exquo de rebus ſpecialiter tractauimus: hec ſumma eſt. Ꝙ alie ſunt quibus fruendum eſt. alie quibus vtendū eſt.alie que fruunt̉ ⁊ vtunt̉. ⁊ inter eas qͥbusvtendū eſt. etiaꝫ q̄dam ſunt ꝑ qͣs fruimur:vt virtutes ⁊ potentie animi. que ſunt naturalia bona. De quibus omnibus anteqͣꝫde ſignis tractemus: agendū eſt. ac pͥmumde rebus qͥbus fruendū eſt .ſ. de ſancta atqꝫ indiuidua trinitate.Iſta eſt ſecunda pars principalishuius libri. In qua mgr̄ determinato ꝓhemio: incipit ſuum tractatū in qͣtuor libros ꝑtiales diuidere.Cuius ratio ẜm ph̓m eſt. qꝛ ſcientie ſecant̉ quemadmodum ⁊ res de qͥbus ſunt. In quorum pͥmo libro 4. Xmgr̄ agit de deo abſolute ẜm rationem ſue natural̓ꝑfectionis. In ſecundo agit de eo inꝙͣtum eius potentia relucet in effectu creationis. In tertio agit deip̄o inꝙͣtum claret eius ſapientia in opere redēptionis. In quarto agit de eo inꝙͣtum eius bonitas ſeu­ 8clementia refulget in fructu glorificationis. Quantum igitur ad primum librum magiſter duo facit.Primo premittit quedam generalia quaſi totiꝰ operis p̄libamina. Secundo ſuam intentionem exequitur. et hoc in pͥncipio ſecunde diſtinctionis: que incipit ibi. Hoc itaqꝫ vera. In prima eniꝫ huius libri diſtinctione magiſter tria facit. Primo determīat ſuūintentum. Secundo mouet queſtiones circa determinata. Tertio determinata breuiter recapitulat.Primum facit a pͥncipio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Cumautem homīes. Secundū ꝟo ab inde vſqꝫ ibi. Omnia igitur que dicta ſunt. Tertium ꝟo ab inde vſqꝫad finem diſtinctionis iſtius. Et in iſtis videtur ſtare ſententia p̄ſentis diſtinctiōis in generali. In ſpeciali ꝟo ſententia magiſtri ſtat in tribus propoſitionibus. quarū prima eſt. Totaꝫ ſacram paginam cōſtat ſpecialiter circa res ⁊ ſigna verſari. Et hanc ꝓbat magiſter autoritate beati Auguſtini .vj. ca. dedoctrina chriſtiana dicētis. Omīs doctrina vel reꝝeſt vel ſignorum. Et intelligit hic ꝑ ſigna non terminos ſignificantes ad placitum ip̄ius inſtituentiſ: ſedquaſdam res exteriores ex diuina ordinatiōe aliqͥdſignificātes. cuiuſmōi ſunt ſacr̄a cum ſuis materijstam veteris ꝙͣ noue legis. Per res ꝟo intelligit resabſolutas ꝑ terminos ſignificabiles: q̄ .ſ. ita caduntſub determinatiōe cōſideratiōis ſacre ſcripture: ꝙvlteriꝰ nihil ſpēalit̓ deſignāt. vt eſt deꝰ. xp̄s creatura ⁊ hmōi. Ꝙ aūt ſacr̄a tam veteris ꝙͣ noue legisaliqͥd ſignificēt: patet. qꝛ ſacr̄a veteris legis ſignificabant inuiſibilē gr̄am quam non cōferebant. ſacramenta ꝟo noue legis ſignificant gratiā inuiſibilem.quam etiā conferunt ꝙͣtum ex tꝑe ip̄oꝝ. vt pleniuspatebit in quarto huius. Et ſubdit ꝙ omnē ſignumeſt res aliqua. quia quod non eſt res aliqua. omnino nihil eſt. vt dicit Augꝰ. in eodē. ⁊ nō ecōtra omnis res eſt ſignū. qꝛ alique ſunt res nihil ſignificantes. Et tandē ſubinfert ꝙ pͥmo ſit determinandumde rebus. ⁊ poſtea de ſignis. Secūda ergo propoſitio eſt hec. Sola trinitate increata eſt ꝓprie fruendum. Patet hec ꝓpoſitio varijs ſanctorū doctoruꝫautoritatibus. Et ꝓbat̉ rōe ſic. Illo ſolo eſt fruendum quod ꝓpter ſe ⁊ nullum alium finē eſt diligendum. ſed hoc ſolū eſt trinitas increata. igit̉ ea tm̄ ꝓprie eſt fruendum. ⁊ per conſequēs ꝓpoſitio vera.Huius ratiōis maior ptꝫ ꝑ deſcriptionem fruitionisin lr̄a qua dicit̉. Frui eſt amori inherere alicui rei tātum ꝓpter ſeip̄am. Minor probatur ſic. Sola trinitas increata eſt noſtrorum beatificatiua. igit̉ ip̄a ſola eſt ꝓpter ſe finaliter diligenda. Conſequentia tcnet ex verbis beati Auguſtini dicentis. Dicimꝰ eare nos frui quā diligimus ꝓpter ſe. ⁊ ea nob̓ fruendum eſſe tm̄ qua efficimur beati. Antecedēs ptꝫ extextu vbi d̓r. Res quibus fruendum eſt ſunt pat̓ etfilius ⁊ ſpūſſanctus. ⁊ per conſequēs propoſitio vera. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Uſus ⁊ fruitiōis diſtin-