DI.nationem ⁊ tolerabilius ſuſtinemꝰ. ⁊ ardētius finire cupimus.Alia determinatio.Poteſt etiam diciꝙ qui fruit̉ etiā in hac vita: nō tm̄ hꝫ gaudium ſpei. ſꝫ etiā rei. qꝛ iā delectat̉ in eo qd̓diligit. ⁊ ita iam rē aliqͣtenꝰ tenet. Conſtatigit̉ ꝙ debemꝰ deo frui ⁊ nō vti. Illo enimvt ait Augꝰ. frueris quo efficieris btūs: ⁊in qͦ ſpem ponis: vt ad id ꝑueniaſ. De hocAuguſti. idē ait in li. de doc. xp̄iana. Dicimꝰ nos eare frui quam diligimꝰ ꝓpt̓ ſe. ⁊ ea refruendum nobis eſſe tm̄ qͣ efficimur beati. ceterꝭv̓o vtendū. Frequent̓ tn̄ dicit̉ frui cū delectatiōe vti. Cū em̄ adeſt qd̓ diligit̉: etiamdelectationē ſecū gerit. ſi tn̄ ꝑ eā trāſieris:⁊ ad illud vbi ꝑmanēdū eſt eam retuleris:vteris ea. ⁊ abuſiue non ꝓprie dicerꝭ frui.Si v̓o inheſeris atqꝫ ꝑmāſeris finem in eaponēs leticie tue. tūc vere ⁊ ꝓprie frui dicendus es. Qd̓ nō eſt faciendū niſi in illatrinitate .i. ſummo ⁊ incōmutabili bono.Utrum hominibus ſit vtendumvel fruendum.Cuꝫ aūt hoīes quifruunt̉ ⁊ vtunt̉ alijs rebus res aliq̄ ſunt.Querit̉ vtrū frui debeāt an vti: aut vtrūAuguſti. qꝫ: Ad qd̓ ſic reſpōdet Augꝰ. in li. de doc.chriſtiana. Si ꝓpter ſe hō diligendus eſt:fruimur eo. ſi ꝓpt̓ aliud: vtimur eo. Uid̓raūt mihi ꝓpter aliud diligēdus. Ꝙ em̄ ꝓpter ſe diligendū eſt: in eo cōſtituit̉ btā vita. cuiꝰ etiā ſpes hͦ tꝑe nos ꝯſolat̉. In homine aūt ſpes ponēda nō ē. qꝛ maledictuseſt qͥ hͦ facit. Ergo ſi liqͥde aduertas. nec ſeip̄o qͥſqͣꝫ frui debet. qꝛ nō ſe debet diligereppter ſe. ſꝫ ꝓpter illud quo fruendum eſt.Huic aūt ꝯtrariū vid̓r qd̓ apl̓s ad Philemonē loquens ait. Ita frat ego te fruar indn̄o. Qd̓ ita determīat Augꝰ. Si dixiſſettm̄ te fruar: ⁊ nō addidiſſet in dn̄o. videretur finē dilectiōis ac ſpem ꝯſtituiſſe in eo.Sꝫ qꝛ illd̓ addidit: ī dn̄o ſe finē poſuiſſe: eodēqꝫ frui ſignificauit. Cū em̄: vt idē augꝰait. hoīe ī deo fruerꝭ. deo potiꝰ qͣꝫ hoīe frueHic queritur an deus fruatur anvtatur nobis.Sed cuꝫ deus dili-Cgat nos. vt frequent̓ ſcpͥtura dicit. q̄ eiꝰ dilectionē erga nos multū cōmendat. Querit Augꝰ. quō diligit: an vt vtēs: an vt fru Auguſti.ens. ⁊ ꝓcedit ita. Si fruit̉: eget bono nr̄o. in li. de doc.Qd̓ neo ſanꝰ dixerit. Ait em̄ ꝓph̓a. Bono chriſtiana.rū meoꝝ nō eges. Omne em̄ bonū nr̄m vl̓ip̄e eſt: vel ab ip̄o eſt. nō gͦ fruit̉ nob̓: ſꝫ vttur. Si em̄ nec fruit̉ nec vtit̉: non inuenioquō diligat nos. Neqꝫ tn̄ ſic vtit̉ nob̓: vtnos alijs rebus. Nos em̄ res qͥbꝰ vtimur.ad id referimꝰ vt dei bonitate ꝑfruamur.Deus v̓o ad ſuā bonitatē vſum noſtrū refert. Ille enī miſeret̉ noſtri ꝓpter ſuaꝫ bonitatem. nos aūt nobis inuicē ꝓpter illiꝰbonitatē. Ille nr̄i miſeret̉ vt ſe ꝑfruamur.nos v̓o inuicem noſtri miſeremur: vt illofruamur. Cū enī nos alicuiꝰ miſeremur. etalicui cōſulimus. ad eius qͥdē facimꝰ vtilitatem eāqꝫ ītuemur. ſed ⁊ nr̄a fit ꝯſequēscum miſcd̓am quā alijs impendimꝰ: nō relinquit deus ſine mercede Hec autem merces ſumma eſt: vt ip̄o fruamur. Itē qꝛ bonus eſt ſumus. ⁊ inqͣꝫtū ſumꝰ: boni ſumꝰ.Porro etiam qꝛ iuſtus eſt: nō impune mali ſumus. ⁊ inqͣꝫtum mali ſumus: intantumetiā minus ſumus. Ille ergo vſus quo nobis vtitur deus: non ad eius: ſed ad nr̄amvtilitatem refert̉. ad eius ꝟo tantūmō bonitatem.Utrum vtendum an fruenduꝫ ſitvirtutibus.Hic conſiderandūeſt. vtrum virtutibus ſit vtendū an fruendum. Quibuſdā vid̓r ꝙ eis ſit vtendum ⁊non fruendū. ⁊ hoc confirmant autoritateAugꝭ. qͥ vt p̄taxatū eſt: dicit nō eſſe fruendum niſi trinitate .i. ſummo ⁊ incōmutabili bono. Itē dicunt ideo nō eſſe fruendumeis. qꝛ ꝓpter ſe amāde nō ſunt. ſꝫ ꝓpt̓ eternam beatitudinē. Illud aūt quo fruendūeſt: ꝓpt̓ ſe amādū eſt. Sꝫ ꝙ v̓tutes ꝓpterſe amāde nō ſint. īmo ꝓpter beatitudinemſolā. ꝓbant autoritate Auguſtini qͥ in lib̓. Auguſti.xiij. de trini. ꝯtra qͦſdam ait. Forte v̓tutesqͣs ꝓpter ſolam beatitudinē amamꝰ. ſic nobis ꝑſuadere audent: vt ip̄aꝫ beatitudinēnon amemus. Quod ſi faciūt: etiam ipſasvtiqꝫ amare deſiſtimus. quādo illā ꝓpterquā ſolam iſtas amauimus: nō amamus:Ecce his v̓bis vid̓r Augꝰ. oſtēdere ꝙ virtutes: non ꝓpter ſe. ſed ꝓpter ſolam beati