De homineſti mihi ſint ⁊ fugiant a me. Quamuis humiliatovultū filerē nec reſponderem impijs. illi tamē con-tumeliam ⁊ obprobria ſuperiactāt a nullo prouocati. Tanto igit̉ turbine emarcuit cor meuꝫ: ⁊ for-mido turbauit animā meam. Miſer exilio dam-natus. Seruili operi mancipatus In frigore ⁊ labore atqꝫ periculo poſitus. Amiſſis bonis meispublice poſco alimoniā. Non eſt qui mihi miſere-atur cunctis factus abhominabilis. Nec deſuntmihi tormenta. ⁊ corpori meo crudeliſſimi carnifi-ces. Mille laceror ſupplicijs Ignorante me repētina calamitas oppreſſit me Infelix ego cur natusſum? Quare miſeris expectata mors tarde venitcum det finem miſerie requies ſepulture. Nequeoconſolari. infinitus eſt dolor meus.Ratio loquitur.Homo quid tm̄ diffidis animo? Quare tanta puſillanimitate deijceris in aduerſis? Obmitte triſti-ciam. Repelle dolorem a corde.¶ Homo.Qualiter. qua arte. quo conſilio.Ratio.Omni arte ⁊ ratione. omni virtute ⁊ inſtancia. ſu-me luctamen contra temporales moleſtias. Eſtoin cunctis caſibus firmus. Aduerſa omnia equoanimo tolera. Noli penſare ſolam tuā acerbitateꝫvel calamitatem. Si reſpicis ſimile ⁊ alioruꝫ mul-torum miſerias ⁊ pericula mitius portabis tua.Non ſunt noua tua pericula vel ſupplicia Habes