Colloquiummea ab inſtanti conceptionis ſue. ⁊ poſtea ſemperetiam in cruce. ⁊ in limbo inferni. ita glorioſa ⁊ intanta leticia ⁊ delectatione ẜm vires ſuꝑiores fuitſicut hodie eſt in celo ſedens ad dextera dei patrꝭSed in viribꝰ inferioribꝰ. hoc eſt in ymaginatiuaeſtimatiua ⁊ in alijs viribꝰ inferioribꝰ. fuit in conti-nua ⁊ ꝑſeueranti triſticia ⁊ dolore ex cauſis predi-ctis. Sed iſtud nō potuit eſſe ꝑ naturā ꝙ in vna ⁊eadē anima ſimul et ſemel ſtarent tanta leticia ⁊ tāta triſticia. ſꝫ erat miraculoſe. qꝛ ẜm curſum natureleticia ⁊ delectatio expellūt triſticiā ⁊ dolorē. ⁊ nonpoſſunt ſimul ſe ꝯꝑati in eadeꝫ anima. Et vt iſtaclarius intelligere poſſis. ſcire te volo ꝙ fons ⁊ o-rigo omniū doloꝝ meoꝝ fuit illa ſumma ⁊ ineffabilis diſpenſatio diuina. qua ꝓhibitū fuit in me. neinfluxus glorie ⁊ fruitionis qui erāt in viribꝰ ſuꝑi-oribꝰ anime mee. redundarent in inferiores. qꝛ ali-ter nullū dolorē ſenſiſſet. Sed qꝛ iſte influxus diſ-penſabiliter in me ꝓhibitus fuit. ideo ſimul ꝑfectefruebar ẜm vires ſuꝑiores. ⁊ ꝑfecte patiebar. ⁊ vehementiſſime affligebat ẜm vires inferiores. Etſic miraculoſe paterna potentia ꝯiunxit ſummumdolorē ſumme ſuauitati. ⁊ ſummā poteſtatē ſum-me infirmitati. Quia ꝙ iſte influxus in me ꝓbibi-tus fuit. vtiqꝫ preter naturalē curſuꝫ fuit Nā naturale eſt ẜm curſuꝫ nature ꝙ vires ſuꝑiores redun-dent in inferiores. ⁊ inferiores imprimant̉ in ſuꝑi-ores. Et quanto iſta diſpenſatio mirabilior. tantoin me acutior ⁊ intenſior fuit dolor. Scias etiā ꝙnaturā meā ſeruaui in robore in paſſione mea vſꝫ