Paſſioma virgo fortiſſime corpus tenuit dicens IoanniIoannes chariſſime relinque mihi filiū meū mortuū quem viuū habere nō potuerā. vl̓ rogo vt mecū eo ſepelias. Cui Ioannes. Scias ꝙ aliter eſſenō potuit ſed ſic genus humanum redimi debuitTandē cū ſepultus fuiſſet. Maria ſuꝑ ſepulchrūſe ꝓſtrauit ⁊ adeo miſerabiliter ꝓceſſit ꝙ oēs diſcipuli fleuerūt. Et cū eā Ioannes ad ciuitatē ducere vellet ⁊ a ſepulcro moueret miſerabiliter clamauit dicens. Ioannes chariſſime amice nō faciesmihi iniuria vt ſepares me a dilecto filio meo. qꝛhic expectabo donec moriar Quam tandē Ioannes accipiēisviolenter deduxit eā ad ciuitate quācū vidiſſet populus veſtem aſperſam ſanguine ſic̄ante crucē ſtetit ⁊ ſanguis ſuꝑ eam ſtillauerat vnanimiter clamabant gementes. Quanta iniuria facta eſt hodie in Hieruſalem in iſta pulcerrima domina ⁊ in filio eius ⁊ ei compatiebant̉. Rogemusergo dominum. ⁊c̄.¶ Finis dyalogi beati Anſelmi de paſſione Ieſi-Chriſti ⁊ beate Marie virginis.