Preceptumſunt venialia lꝫ ex circūſtātia aggrauāte qn̄qꝫ poſſunt fieri mortalia vt ſi qͥs libidine ſola mētiēdi fallendiqꝫ libidine ſine cā vel vtilitate ſibi finē cōſti-tuat ⁊ hmōi Sub tertio aūt ſcꝫ officioſo ꝯtinent̉ſextū ſeptimū ⁊ octauū/ q̄ licꝫ ẜm ſe ſint venialia-fectis. tn̄ qͥ renūciauerūt popis ſeculi ẜm gloſam22. q. 2. Ne qͥs arbitretur. efficiūt̉ mortalia Cuividet̉ cō cordare mgr̄ ſententiarum in 3. di. 36. dicens illud mendaciū qd̓ fit ꝓ cōmodo alteriꝰ perfectis d̓r eē dānabile. ⁊ idem dicit de mēdacio io-coſo Sed iſtud non ē verū ẜm ſe per ſe loquendoſcd̓m ſententiā theologoruꝫ. qꝛ nec ꝑfectio ſtatusnec intentio actus mutant ſpeciem peccati Un̄ illud quod ē veniale in layco non p̄t eē mortale ī clerico vel in religioſo ꝑ ſe loquēdo niſi forte ꝓpt̓ ſcā-dalum quod in mendacio interdū annectitur Iteratio etiam actus nō facit peccatū mortale ꝓprielꝫ ad hoc diſponat ⁊ ſic p̄t intelligi dictū magiſtriꝙ mendaciū iocoſum vl̓ officioſum ē damnabileꝑfectis non quideꝫ ꝑ cauſam qꝛ cauſet pctm̄ mor-tale ſed ſolū diſpoſitiue qꝛ iteratio ad mortale diſponit Ad ẜm dd̓m ꝙ ꝓpter liberationē hōis a qͦ-cūqꝫ periculo non ē dicendum mendacium officioſum Un̄ Augꝰ Ne qͥs arbitretur ꝑſcm̄ ⁊ ſpūalēhoīēm ꝓ iſta tꝑali vita morte cuiꝰ ſua l̓ alteriꝰ nōocciditur aīa debere mētiri. ſeqͥd aliud ⁊c̄. 22. q.2. Et apl̓s Non ſunt facienda mala vt eueniantquecūqꝫ bona Nec etiā venialiter peccare vt. 22.q. 2. Faciat. Augꝰ li. de mendatio Et. 23. q. 5.Cum homo in fine Auguſtinꝰ ad MacedoniuꝫL 2