Precpetumſtea dūo veniēti. ff. de cōditione īdebiti Lege Nāhec ¶ Tertio qꝛ rē non tenetur reſtituere in caſufortuito durante bona fide Si enim res interimpereat abſqꝫ culpa ſua in nullo tenetur dn̄o ſuo reſpondere ¶ Quarto qꝛ poſt reſtitutionē rei p̄t a-gere ꝯtra venditore de p̄cio qd̓ dedit dūmō rē re-ſtituerit ꝑ iudiciū. Un̄ cautū ē in talibꝰ ꝙ emptordicat dn̄o rei ꝙ ip̄m trahat adiudicium. ⁊ poſtqͣꝫemptor citatꝰ fuerit denūciet̉ vēditori ꝙ veniat etdefendat rē vēditā ⁊ ſi tūc res ab eo euincit̉ vēdi-tor tenet̉ de emptione niſi emptor fuiſſet abſens ꝑꝯtumaciā tꝑe date ſententie l̓ niſi per īuidiā iudi-cis ſententia lata fuiſſet. extra de emptione ⁊ venditione ca. Utimur Si aūt extra iudicium reſtituatur tunc venditor nihilominꝰ tenetur reſtitue-re p̄cium in foro penitentiali. lꝫ per iudicium foriad hͦ cogi nō poſſet. Sed hͦ eſt verū qn̄ raptor rēabſtulit iniuſte puta in bello qd̓ ſciebat eē īiuſtumqꝛ ſi ſciuit bellū iuſtū fuiſſe nō tenet̉ reſtituere remraptā Si aūt ꝓbabiliter credit bellū iuſtū fuiſſe.puta qꝛ vicini l̓ ſapiētes hͦ dicūt tūc ſimiliter bonafides ꝯfert ſibi qͣttuor bona ſupͣdicta. Sed ſi po-ſtea ſciuerit bellum fuiſſe īiuſtū tūc debet reſtitue-re rem ⁊ fructꝰ extātes nō tn̄ ꝯſūptos Eſt āt vnaregula notāda in ōnibꝰ ſupͣdcīs nouem pctīs alienis nā qͥcūqꝫ fuerit cā ſpolij l̓ alteriꝰ dāni tal̓ tenetur inſolidū alias nō tenet̉ niſi de ꝑte ꝑcepta Siāt illa res vendita fuerit non tm̄ tenetur ſoluere p̄cium ꝓ ip̄a re datum ſed debet ſoluere iuſtum p̄-cium rei vno tn̄ totum ſoluente oēs ſocij liberātur
Druckschrift
Preceptoriu[m] Nicol. de Lyra siue Expositio tripharia breuis et p[er]util[is] in decalogu[m] leg[is] diuine : De articulis fidei: De septem peccatis mortalibus ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten