Preceptumta ſi qͥs occidat hoſtē inſequētem ſe nō ē odij fomite ſed ex animi dolore. qꝛ aliter non poterat peri-culum occiſionis euadere. Et talis nō peccat necaſtringitur ad penitentiaꝫ niſi ad cautelam ꝓpterambiguū dubietatis. qꝛ vt dicit glo. xxiij. q. v. ca.Excōmunicatoꝝ. qꝛ pōt timere ne illum occideritmotus ex indignatione vel iracūdia/ vel ex libidine vindicte / ⁊ non ex ſola neceſſitate ſe defendendiinteriorem tn̄ penitētiam ſemꝑ debet agere ⁊ quaſi ſuis peccatis aſcribere ꝙ in tātam venerit neceſ-ſitatem Et in hoc cōcordat Gaufridus ⁊ Hoſti-enſis cum Ray. q. iiij. ꝑagͣ. iiij. Que pena. ꝟ.Quid ſi neceſſitate ¶ Sciendū tamen ꝙ licet ꝓconſeruatione perſone proprie liceat in neceſſitatemneuitabili alium occidere ne ab ip̄o occidatur qd̓ſcd̓m Thomā ſcd̓a ſecūde. q lxiiij. arti. vij. illicitum eſt ſi hominem homo intendat occidere vt ſedefendat. niſi ei qui publicam habet auctoritate.quia dicit Auguſtinus ad Publicolam De occi-dendis hominibus/ ne ab eis quiſqͣꝫ occidat̉ nonmihi placet conſilium niſi forte ſit miles aut publica ſeruitione teneatur. hoc tamen nullatenus eſtlicitum pro conſeruatione rerum temporalium qꝛvita proximi preferenda eſt rebus fortune/ niſi forte ex talium oblatione extremam neceſſitatem in-curreret. Puta ſi aliquis iret in deſerto a cōuictuhominum ſemotus. et tātum vnum panem ha-beret tunc videtur ꝙ illum pro conſeruatione ſuivictus ſicut et perſonā ꝓpriam ꝯſeruare deberet.¶ Tertio fit a caſu. ſed ibi diſtīgue qꝛ aut dabat