Quartumꝑ cōfeſſionē ſemel factaꝫ ꝓprio curato ſatiſfecit dedebito iuſticie ⁊ paruit ſtatuto eccleſie. non videt̉ꝙ de neceſſitate abſoluta teneat̉ reqͥrere licentiaꝫalteri cōfitendi potiſſime in eo caſu in quo religioſi actū ꝯfeſſionis ꝯſequūtur nō ſolū v̓tute pͥuilegijeis cōceſſi ſꝫ etiā de volūtate ⁊ aſſenſu dyoceſaniqꝛ ꝑ pͥuilegiū ẜm oēs ei ꝯcedit̉ liber vſus clauiuꝫ.⁊ ꝑ aſſenſuꝫ dyoceſani videt̉ fieri applicatio illiusvſus ad debitā materiā qͣꝫtū ad ꝑſonas in ſua dyoceſi cōtentas Dici tn̄ p̄t ꝙ lꝫ nō de neceſſitate abſoluta teneātur ad dictā licentiā petendū. ad hoctn̄ teneri vident̉ ex quadam cōgruitate ⁊ decētia.Un̄ ⁊ ſi non ē p̄ciſe neceſſariū tn̄ vtile ē petere li-centiā ꝓpt̓ duo ¶ Primo qꝛ in petēdo licentiā ꝑbonū obedientie meret̉ ⁊ ſuus actꝰ magis meritorius īuenit̉ ¶ Scd̓o qꝛ ꝑ humilitatē petēdi a nota inobedientie excuſat̉ quā notā fortaſſe videret̉incurrere ſi nō petita licētia alij p̄ſumeret confiteri¶ Secūda q̄o ē an curatꝰ ſubdito petēti licentiāteneat̉ dare alteri cōfitendi. maxime poſtqͣꝫ ſtatu-to eccleſie ſatiſfecit de ſemel in āno ꝯfitendo ſacerdoti Dicendū ē ꝙ ſic qꝛ ex debito ſui officij qͥlibetcuratꝰ tenet̉ zelare ⁊ ꝓcurare ſalutē ſui ſubditi. ſꝫcōſtat ꝙ ſalus cuiuſlibet auget̉ ex hoc ꝙ pluriespctā ſua cōfitet̉ ⁊ ꝙ a pluribꝰ peritis ꝑ ip̄oꝝ cōſiliūad cautelam ⁊ p̄ſeruationē ⁊ etiā emendā ſuoruꝫpeccatorū dirigit̉. igit̉ curatꝰ talē licentiā petentiſubdito cōcedere tenet̉ qꝛ ſi eam negaret euidenseēt ꝙ ſuam ſalutem non zelaret. ſed potius impe-diret cū ſibi precluderet viā per quam poſſet aſſe-
cōmilires ecc