Preceptumnā de vinculis captiuitatis eripuit. In qͥbꝰ vere ꝑqͥnqꝫ milia ānoꝝ fuerat mirabiliter captiuata ⁊ d̓carcere tenebraꝝ eduxit. qꝛ lꝫ aīe ī limbo nō haberēt penā ſenſus. habebāt tn̄ penā dāni cū pͥuateerāt viſione diuina. Ad quā illa die ꝑ ꝟbi diuinip̄ſentiā feliciter admittebant̉. Eadeꝫ etiā die dia-bolū alligauit. eiꝰ potētiā adimēdo. q̄ quidē bn̄ficia merito debēt in memoriā retineri ⁊ iugiter re-coli cū gr̄aꝝ actiōe. Ad qd̓ mouemur exēplo Iſa-ie dicentꝭ. Miſerationū dn̄i recordabor. ¶ Ter-tio ꝓpt̓ memoriā beneficij reſurrectionis que fu-it cauſa ⁊ exemplar noſtre reſurrectiōis. Nam illadie tria beneficia nobis contulit ¶ Primo qꝛ mortem deſtruxit ⁊ eam in ſeipſo occiſus occidit. Nāẜm Auguſtinū dignū erat vt qꝛ diabolus chriſtūinnocentē peremit. poteſtatem perderet in eos qͦsſua calliditate vinctos detinebat ¶ Secūdū eſtqꝛ quādo reſurrexit naturā humana veſte immortalitatis induit. cū immortalis ⁊ impaſſibilis re-ſurrexit ¶ Tertium qꝛ timorē mortis a nobis abſtulit. quando per reſurrectionem ſuam nos de beatitudine eterna aſſecurauit / cū certuꝫ ſit ꝙ mēbraſequi debeant vbi caput ſuum preceſſit. Et ideodicit Leo papa ꝙ hec dies tantis diuinarum diſpenſationum eſt miſterijs cōſecrata. vt quicquidinſigne eſt a deo conſtitutum in terris. in huiꝰ di-ei dignitatem ſit geſtum vt patet in ſpirituſſanctimiſſione in epiſcoporum conſecratione ⁊ in ſanctimoniali velatione ⁊ huiuſmodi. Specialis tamēratio fuit tranſlatiōis ne videremur iudaizare diē